Σε αυτές δεν περιλαμβάνονται τα άτομα με βαριά αναπηρία, αλλά και εκείνοι που βρίσκονται στα υπερβαρέα ένσημα, όπως είναι οι εργάτες σε ορυχεία ή οι δύτες. Επίσης, στην ίδια διάταξη δεν γίνεται καμία αναφορά στους οικοδόμους, έναν επαγγελματικό κλάδου που επίσης έχει πολλές ιδιαιτερότητες, ως προς το χρόνο συνταξιοδότησης. Όλες οι παραπάνω περιπτώσεις ασφαλισμένων – εργαζομένων συνταξιοδοτούνται με τις ισχύουσες διατάξεις από 55 έως 60 ετών και πρέπει το υπουργείο Εργασίας να ξεκαθαρίσει εάν θα παραμείνουν στις εξαιρέσεις, αφού αποτελούν ειδικές ομάδες εργαζομένων, ή εάν θα προστεθούν στα γενικά όρια συνταξιοδότησης, όπως αυτά οριοθετούνται στο τρίτο μνημόνιο. Από τις αυξήσεις των ορίων ηλικίας εξαιρούνται έως τώρα, μόνο οι υπαγόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και η μητέρες και οι χήροι πατέρες ανίκανων τέκνων.
Υπενθυμίζεται ότι στο εξής η χορήγηση πλήρους σύνταξης, από το 2022 και μετά θα γίνει μόνο εάν ο ασφαλισμένος έχει συμπληρώσει 40 χρόνια προϋπηρεσίας (12.000 ένσημα) και είναι 62 ετών ή εάν έχει συμπληρώσει 15 έτη ασφάλισης (4.500 ένσημα) και είναι 67 ετών. Επίσης, δίνεται δικαίωμα χορήγησης μειωμένης σύνταξης στα 62 έτη με 15 χρόνια προϋπηρεσίας, αλλά είναι τέτοια τα αντικίνητρα που κάτι τέτοιο καθίσταται μάλλον απαγορευτικό. Στο τρίτο μνημόνιο υπάρχει διάταξη που λέει ότι όσοι είναι κάτω των 67 ετών θα λαμβάνουν μόνο το οργανικό μέρος της σύνταξής τους. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, εργαζόμενοι με 15αετία στα 62 έτη, κινδυνεύουν να βγάζουν μειωμένη σύνταξη που μόλις που θα φτάνει τα 200 ευρώ το μήνα. Για να λάβουν και το υπόλοιπο, προνοιακό κομμάτι της σύνταξης και να φτάσουν στα 486 ευρώ εάν πρόκειται για το ΙΚΑ ή στα 417 ευρώ εάν πρόκειται για τον ΟΑΕΕ, θα πρέπει να περάσει μια πενταετία και να συμπληρωθεί το 67ο έτος της ηλικίας τους. Είναι προφανές ότι σε σημερινές τιμές, η σύνταξη πέριξ των 200 ευρώ το μήνα, για μια πενταετία, μετατρέπει σε «απαγορευμένο καρπό», την πρόωρη συνταξιοδότηση, τέτοιου τύπου.
