Παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε ως αντισυνταγματικές τις περικοπές αυτού του τύπου, που πραγματοποιήθηκαν το 2013, οι δανειστές επιμένουν σε ένα αντίστοιχο μοντέλο παρεμβάσεων, με στόχο να μειώσουν τη συνταξιοδοτική δαπάνη κατά 1,8 δισ. ευρώ.
Τα υπόλοιπα μέτρα που προτείνονται κινούνται στο ίδιο «μήκος κύματος» σε σχέση με το αρχικό σχέδιο «Γιούνκερ» που είδε το φως της δημοσιότητας προ 10αημέρου. Οι πιστωτές της χώρας επιμένουν για σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, αυτή τη φορά έως το 2018 και όχι ως το 2016, όπως ήταν η αρχική πρόταση. Επίσης, απαιτούν αύξηση της εισφοράς υγείας των συνταξιούχων, που σήμερα βρίσκεται στο 4%, ενώ διατηρούν το όριο της 30ης Ιουνίου για να ξεκινήσει η εφαρμογή των αντικινήτρων που πρέπει να θεσπιστούν για τις περιπτώσεις των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Σε κάθε περίπτωση η ελληνική πλευρά πρέπει να δεσμευτεί για εφαρμογή του νόμου Λοβέρδου (3863/2010) που θέτει σε λειτουργία τη καταβολή βασικής σύνταξης, ενώ διατηρούνται ως έχουν και οι ρήτρες βιωσιμότητας για επικουρικά ταμεία και τομείς χορήγησης εφάπαξ. Για να υπάρξουν αλλαγές στο μοντέλο που θεσμοθετήθηκε το 2012, θα πρέπει η ελληνική πλευρά να καταθέσει εναλλακτικές προτάσεις που να καταλήγουν σε ισοδύναμα αποτελέσματα.
Μάλιστα, ζητείται από την ελληνική κυβέρνηση έως τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους να θεσμοθετήσουν τις όποιες παρεμβάσεις πρέπει να γίνουν στο ασφαλιστικό.
