Αυτό σημείωσε στην έναρξη των εργασιών του 11oυ φορολογικού συνεδρίου, το οποίο διοργανώνει το Ελληνο-Aμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, με τίτλο: "Η φορολογία απέναντι στις σύγχρονες απαιτήσεις του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος" ο πρόεδρος του επιμελητηρίου, Σίμος Αναστασόπουλος.
Ο κ. Αναστασόπουλος, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση, κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του, δήλωσε: "Έξι χρόνια μετά την απότομη προσγείωση μας στην σκληρή πραγματικότητα της παγκόσμιας οικονομίας και την είσοδο μας στην κρίση και τρεις μήνες μετά τις εκλογές και την αλλαγή κυβέρνησης, είμαστε σήμερα στην κόψη του ξυραφιού. Η στασιμότητα στις διαπραγματεύσεις και το αδιέξοδο με τους θεσμούς επιτείνει τις συνθήκες στην πραγματική οικονομία και οι επιχειρήσεις καλούνται να λειτουργήσουν σε πρωτοφανείς συνθήκες παρατεταμένης αβεβαιότητας και μηδενικής ρευστότητας».
Επεσήμανε ότι «μόνο με την ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας και τις επενδύσεις μπορούν να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και έσοδα για το Δημόσιο που θα επιτρέψει τη χαλάρωση των επιβαρύνσεων και την αύξηση παροχών προς του πολίτες. Η έξοδος από την κρίση και ο τερματισμός της λιτότητας δεν θα επιτευχθεί με ρητορικές τοποθετήσεις και πολιτική διαπραγμάτευση. Ο δρόμος για την ανάταξη της οικονομίας περνάει μέσα από τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Η μοναδική πραγματική κόκκινη γραμμή είναι τα 1,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας που θα επηρεαστούν από τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ».
Ο πρόεδρος της Φορολογικής Επιτροπής του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου Σταύρος Κώστας επεσήμανε: «Πρέπει να εστιάσουμε με επιλεκτική διεισδυτικότητα στα πιο ουσιώδη κριτήρια που μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο από τη πλευρά της φορολογίας, στην εξελισσόμενη φάση αλλαγής παραγωγικού προτύπου της χώρας, όπως,
- Ευφυείς πολιτικές, με στόχο τη βιώσιμη φορολογική συμμόρφωση
- Γρήγορο ‘'ΜΑΤ'' στη φοροδιαφυγή και τον επιζήμιο φορολογικό ανταγωνισμό απ' όπου και αν προέρχεται
- Αλλαγή στο προφίλ και απλοποίηση στη δομή και τη διαχείριση του φορολογικού συστήματος
- Καλή φορολογική διακυβέρνηση, συμβατή με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο και τις Οδηγίες του ΟΟΣΑ, με στόχο την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη».
Το ενδιαφέρον των συνέδρων προκάλεσε η ομιλία του καθηγητή Friedrich Schneider, Department of Economics, Johannes Kepler University of Linz, ο οποίος πρότεινε μια σειρά μέτρων:
Α. Μέτρα πολιτικής κατά της παραοικονομίας
1. Ένα μέτρο πολιτικής είναι η επιστροφή του ΦΠΑ στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργασίας (μοντέλο Λουξεμβούργου), προκειμένου να ενισχυθεί το κίνητρο για την παροχή των υπηρεσιών αυτών στην επίσημη οικονομία.
2. Δεύτερον, οι επενδύσεις των νοικοκυριών (π.χ. στη Γερμανία 1.200 ευρώ ανά νοικοκυριό ανά έτος) θα πρέπει να εκπίπτουν από το φόρο.
3. Τρίτον, οι ποινές για την παραοικονομία να εφαρμόζονται, μόνο όταν αυτή σχετίζεται με το οργανωμένο έγκλημα π.χ. πορνεία.
Β. Μέτρα πολιτικής κατά της φοροδιαφυγής
Πρέπει να υπάρχει φορολογική αμνηστία. Αν δηλωθούν έσοδα από φοροδιαφυγή, να υπάρχει ένα πάγιο 25-30%. Μετά από αυτό, να ισχύσουν αυστηρές ποινές.
Η παροχή κινήτρων στους φοροεισπράκτορες με σύστημα ανταπόδοσης.
Οι πιθανοί φοροφυγάδες θα μπορούσαν να πάρουν μια επιστολή από την εφορία με το επιχείρημα ότι υπάρχουν ενδείξεις φοροδιαφυγής, προσφέροντάς τους να καταβάλουν το 20%, χωρίς καμία περαιτέρω ενόχληση.
Κάθε ελληνικό σπίτι μπορεί να αφαιρέσει ένα ορισμένο ποσό των καταβληθέντων φόρων προστιθέμενης αξίας, π.χ. 500 ευρώ από ένα κύκλο εργασιών 7.000 ευρώ από τους λογαριασμούς που δείχνουν τους φόρους προστιθέμενης αξίας.
Οι μικρές επιχειρήσεις ή ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν ένα σταθερό ποσό των φόρων 1.000 (5.000) ευρώ από τον κύκλο εργασιών των 15,000 - 30,000 (31,000 - 50,000) ευρώ και τον κανονικό συντελεστή από τον κύκλο εργασιών Euro 51.000 και πάνω. Από τις φορολογικές αρχές ελέγχεται, μόνο ο κύκλος εργασιών.
Γ. Μέτρα πολιτικής κατά της διαφθοράς
Οι επιχειρήσεις που παρέχουν δωροδοκίες και/ή είναι διεφθαρμένες πρέπει να τους απαγορευθεί δημόσια σύμβαση για 3-5 χρόνια.
Θα πρέπει να υποστηριχθούν και να κινητροδοτηθούν πληροφοριοδότες. Επιπλέον, ένα σύστημα προστασίας θα πρέπει να αναπτυχθεί γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι πολιτικοί πρέπει να χάνουν αμέσως τα προνόμια, τη θέση και τις συντάξεις τους.
Μέτρα συμμόρφωσης , π.χ. όπως και στη γερμανική εταιρεία Siemens, θα πρέπει να ισχύουν και στις ελληνικές επιχειρήσεις.
