Με το νομοσχέδιο καταργείται όλο το πλέγμα των νόμων, ρυθμίσεων και αποφάσεων που απορρέουν από τα δυο Μνημόνια. Το πνεύμα του νομοσχεδίου διαπνέεται από τη διακριτή υπερίσχυση των κλαδικών και την ταυτόχρονη αποδυνάμωση των επτχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων εργασίας. Βασικό σημείο του νομοσχεδίου είναι η δυνατότητα προσφυγής στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) των εργαζομένων, ακόμη και χωρίς την προσφυγή των εργοδοτών, διεκδικώντας απόφαση θετική για τα οικονομικά και θεσμικά αιτήματά τους που θα έχει δεσμευτικό χαρακτήρα.
Ειδικότερα συμφωνά με το νομοσχέδιο:
1. Επανέρχονται οι συλλογικές συμβάσεις ως βάση διαμόρφωσης των μισθών. Γίνεται δηλαδή επαναφορά της νομικής ισχύος των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων έναντι επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων εργασίας οι οποίες σήμερα κάνουν «θραύση» στην αγορά εργασίας.
2. Σε περίπτωση μη συμφωνίας για συλλογική σύμβαση μεταξύ εργοδότη και εργαζομένων, η μία πλευρά (και όχι οι δύο όπως ίσχυε μέχρι σήμερα) θα μπορεί πλέον να προσφύγει στη διαιτησία (ΟΜΕΔ). Η απόφαση του ΟΜΕΔ θα είναι δεσμευτική και για τα δύο μέρη. Προβλέπεται η ίδρυση σώματος εμπειρογνωμόνων που θα παρέχει στους διαιτητές του ΟΜΕΔ στοιχεία για τα ιδιαίτερα οικονομικά χαρακτηριστικά της επιχείρησης ή και του κλάδου που εξετάζεται.Για παράδειγμα, με το νέο καθεστώς αν σε μια διαπραγμάτευση δεν υπάρχει συμφωνία η εργατική πλευρά θα μπορεί να προσφύγει στον ΟΜΕΔ μονομερώς ζητώντας την υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης με οικονομικά και θεσμικά αιτήματα. Ο ΟΜΕΔ θα εκδώσει απόφαση δεσμευτική λαμβάνοντας υπόψη και την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης. Η απόφαση αυτή μπορεί να δικαιώνει τους εργαζομένους στο σύνολο ή σε μέρος των αιτημάτων τους αλλά μπορεί και όχι, αν κριθεί ότι δεν το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα της επιχείρησης.
3. Προβλέπεται η επαναφορά του χρόνου της μετενέργειας των συμβάσεων από τους τρεις στους έξι μήνες.
4. Ρυθμίζεται το θέμα της «επεκτασιμότητας» των συλλογικών συμβάσεων. Με απόφαση που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας ο υπουργός μπορεί να επεκτείνει σε όλους τους εργαζομένους του κλάδου συλλογική σύμβαση που δεσμεύει ήδη εργοδότες οι οποίοι απασχολούν το 50% συν ένα των εργαζομένων.
5. Γίνεται επαναφορά του κατώτατου μισθού (στον ιδιωτικό τομέα) ο οποίος θα εξελιχθεί ως εξής:
α) Από την 1η Οκτωβρίου 2015 και μέχρι τις 30 Ιουνίου 2016 ο κατώτατος μισθός όλων των υπαλλήλων της χώρας, ανεξαρτήτως ηλικίας, ορίζεται στα 650 ευρώ. Το κατώτατο ημερομίσθιο όλων των εργατοτεχνιτών της χώρας, ανεξαρτήτως ηλικίας, ορίζεται στα 29,05 ευρώ. β) Από την 1η Ιουλίου 2016, ο κατώτατος μισθός όλων των υπαλλήλων της χώρας, ανεξαρτήτως ηλικίας, ορίζεται στα 751,39 ευρώ. Το κατώτατο για όλους τους εργατοτεχνίτες της χώρας, ανεξαρτήτως ηλικίας, ημερομίσθιο ορίζεται στα 33,57 ευρώ. Στόχος του υπουργείου Εργασίας είναι η σταδιακή επαναφορά του γενικού κατώτατου μισθού στα επίπεδα του Φεβρουαρίου του 2012, οπότε και καταργήθηκε με νομοθετική παρέμβαση η τότε ισχύουσα ΕΓΣΣΕ με τη μείωση κατά 22% (και 32% για τους νέους μέχρι 25 ετών)
