Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν οι φορολογούμενοι όταν καλούνται να δικαιολογήσουν τραπεζικές καταθέσεις ξεκαθαρίζει με πρόσφατη απόφασή του το Συμβούλιο της Επικρατείας, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή νομολογία για την προσαύξηση περιουσίας άγνωστης προέλευσης (ΣτΕ 1499/2025).
Σύμφωνα με το ανώτατο δικαστήριο, η φορολογική αρχή μπορεί να στηρίζεται και σε έμμεσες αποδείξεις, ενώ η γενική επίκληση χρηματικών διαθεσίμων δεν αρκεί. Αν δεν υπάρχει σαφής και τεκμηριωμένη αιτιολόγηση, οι καταθέσεις μπορούν νόμιμα να φορολογηθούν ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης προέλευσης.
Τι πρέπει να κάνουν οι φορολογουμενοι:
- Να αποδεικνύουν με συγκεκριμένα και επίσημα έγγραφα από πού προέρχεται κάθε τραπεζική κατάθεση.
- Να προσκομίζουν συμβόλαια πώλησης ακινήτων, αναλυτικές βεβαιώσεις χρηματιστηριακών συναλλαγών ή αποδείξεις αποπληρωμής ομολόγων, όταν ισχυρίζονται ότι τα χρήματα προέρχονται από τέτοιες πηγές.
- Να δείχνουν ξεκάθαρη χρονική και ποσοτική αντιστοιχία μεταξύ της συναλλαγής και της κατάθεσης στον λογαριασμό τους.
- Να αποδεικνύουν με δηλωθέντα εισοδήματα προηγούμενων ετών την ύπαρξη αποταμιεύσεων ή επιστροφής κεφαλαίων.
- Να διαθέτουν έγγραφες συμβάσεις και αποδείξεις εκταμίευσης όταν οι καταθέσεις προέρχονται από δάνεια ή χρηματικές διευκολύνσεις.
- Να τεκμηριώνουν ότι πρόκειται για απλές μεταφορές μεταξύ δικών τους λογαριασμών, χωρίς εισροή νέων κεφαλαίων.
- Να δηλώνουν κανονικά δωρεές ή γονικές παροχές και να τις αποδεικνύουν με συμβολαιογραφικά ή άλλα νόμιμα έγγραφα.
Τι δεν αρκεί να κάνουν οι φορολογουμενοι:
- Να επικαλούνται γενικά και αόριστα ότι είχαν «επαρκή χρηματικά διαθέσιμα» χωρίς συγκεκριμένη τεκμηρίωση.
- Να θεωρούν ότι η φορολογική αρχή φέρει αποκλειστικά το βάρος απόδειξης της προέλευσης των καταθέσεων.
- Να δηλώνουν πηγές χρημάτων χωρίς παραστατικά ή χωρίς σαφή σύνδεση με τις επίμαχες καταθέσεις.
- Να βασίζονται μόνο σε ισχυρισμούς περί παλαιών αποταμιεύσεων, χωρίς να προκύπτουν από δηλωθέντα εισοδήματα.
