Η ακρίβεια παραμένει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των νοικοκυριών, με όλες τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να ανακόψει την πληθωριστική κρίση που πλήττει την καθημερινότητα.
Παρά τις αρχικές εξηγήσεις περί «εισαγόμενου πληθωρισμού» λόγω πανδημίας, πολέμου στην Ουκρανία ή κλιματικής κρίσης, τα τελευταία στοιχεία αποδεικνύουν πως οι πιέσεις στην ελληνική οικονομία είναι πλέον καθαρά ενδογενείς.
Παρά τις εξαγγελίες και τις συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου, η ακρίβεια συνεχίζει να υπονομεύει το βιοτικό επίπεδο, ενώ οι πολίτες διαπιστώνουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται δεν αγγίζουν τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος.
Η κυβέρνηση εμφανίζεται ανίκανη να περιορίσει το κύμα ανατιμήσεων στον τομέα των υπηρεσιών. Η ισχυρή ζήτηση από τουρίστες, ιδίως από χώρες με υψηλότερα επίπεδα τιμών, έχει οδηγήσει σε εκρηκτική αύξηση στο κόστος εστίασης και διαμονής. Ο πληθωρισμός στις υπηρεσίες άγγιξε τον Αύγουστο το 4,9%, έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς στην Ευρωζώνη. Αντί να λάβει μέτρα για να αποτραπεί η ασυδοσία, η κυβέρνηση επέτρεψε στις επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν την τουριστική δυναμική εις βάρος των εγχώριων καταναλωτών.
Ακόμη πιο δραματική είναι η κατάσταση στα ενοίκια. Η Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη αύξηση στην Ευρωζώνη, με 10,9% τον Αύγουστο έναντι μόλις 2,9% στον μέσο όρο. Η εκτόξευση των τιμών κατοικίας από το 2017 ξεπερνά το 70%, με αποτέλεσμα τα ενοίκια να έχουν φθάσει σε ιστορικά επίπεδα. Παρά τις εξαγγελίες, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να εφαρμόσει ουσιαστική στεγαστική πολιτική, επιτρέποντας την ανεξέλεγκτη δράση της αγοράς και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Η αποτυχία αποτυπώνεται και στον τομέα της ενέργειας. Παρά την πτώση των διεθνών τιμών πετρελαίου, τα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος για τα νοικοκυριά αυξήθηκαν κατά 11,5% το πρώτο εξάμηνο του 2025, έναντι 1,6% στην Ευρωζώνη. Οι εταιρείες προχώρησαν σε νέες χρεώσεις και μεταβλητές τιμές χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές να πληρώνουν ακριβότερα, ενώ η κυβέρνηση περιορίστηκε σε επικοινωνιακές παρεμβάσεις χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.
Η εικόνα επιδεινώνεται από τις τιμές στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης. Μετά από μια μικρή περίοδο σταθεροποίησης, οι ανατιμήσεις επέστρεψαν, απορροφώντας μεγάλο μέρος των οικογενειακών εισοδημάτων. Η κυβέρνηση απέτυχε να συγκρατήσει την κερδοσκοπία και να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφήνοντας τους καταναλωτές έρμαια των ολιγοπωλίων.
Τέλος, η αύξηση των μισθών, αντί να αποτελέσει ασπίδα απέναντι στην ακρίβεια, λειτούργησε ως καύσιμο για νέες αυξήσεις τιμών. Η ενισχυμένη κατανάλωση τροφοδότησε τις εισαγωγές και τις ανατιμήσεις, με αποτέλεσμα οι όποιες αυξήσεις αποδοχών να εξανεμίζονται.
