Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης στη ΔΕΘ για την αγορά ακινήτων παρουσιάστηκαν ως μέτρα ανακούφισης, ωστόσο σύμφωνα με φορείς της αγοράς δεν αναμένεται να επιφέρουν ουσιαστική αλλαγή στη στεγαστική κρίση.
Το βασικό ζητούμενο παραμένει η αύξηση της προσφοράς κατοικιών, ώστε να περιοριστεί το σημαντικό έλλειμμα που φτάνει τις 180.000 κατοικίες. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν ανακοινωθεί παρεμβάσεις που να διευκολύνουν άμεσα την είσοδο νέων ακινήτων στην αγορά ή να δημιουργούν συνθήκες μείωσης τιμών.
Ο νέος ενδιάμεσος φορολογικός συντελεστής για τα εισοδήματα από ενοίκια ύψους 12.000 έως 24.000 ευρώ οδηγεί σε μείωση φόρου από 35% σε 25%. Στην πράξη, για ιδιοκτήτη με ετήσιο εισόδημα 25.000 ευρώ, ο φόρος περιορίζεται από 6.350 σε 5.150 ευρώ, δηλαδή όφελος 1.200 ευρώ. Το μέτρο αφορά περίπου 160.000 ιδιοκτήτες, όμως δεν αγγίζει τις χαμηλότερες κατηγορίες, όπου βρίσκεται και η μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το επίδομα ενοικίου έως 800 ευρώ τον χρόνο, που θα καταβληθεί από τον Νοέμβριο, αποσκοπεί στην ενίσχυση των ενοικιαστών και στη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης. Ωστόσο, ήδη υπάρχουν αναφορές ότι ορισμένοι ιδιοκτήτες ανεβάζουν τις ζητούμενες τιμές ενοικίασης, λαμβάνοντας υπόψη το ποσό του επιδόματος. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, το μέτρο ενδέχεται να οδηγήσει σε νέα αύξηση των μισθωμάτων, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητά του.
Η τριετής φοροαπαλλαγή για την επιστροφή κλειστών ακινήτων στη μακροχρόνια μίσθωση, που επεκτάθηκε ως το 2026, δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι η απαλλαγή συνδέεται με τον ενοικιαστή και όχι με το ακίνητο. Έτσι, αν ο ενοικιαστής αποχωρήσει πρόωρα, ο ιδιοκτήτης χάνει το δικαίωμα της φοροαπαλλαγής, ακόμη κι αν έχει επενδύσει σε ανακαίνιση. Αυτό καθιστά το μέτρο υψηλού ρίσκου και αποτρεπτικό για πολλούς κατόχους ακινήτων.
Συνολικά, οι παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν τις αιτίες της στεγαστικής κρίσης, ενώ η έλλειψη μέτρων που θα ενίσχυαν άμεσα την προσφορά κατοικιών παραμένει το βασικό κενό της πολιτικής.
