Ισχυρό πλήγμα στην ελληνική οικονομία επιφέρουν τα κύματα καύσωνα που πλήττουν τη χώρα, με τις συνολικές απώλειες να υπολογίζονται φέτος στα 2,6 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 1,1% του ΑΕΠ, σύμφωνα με μελέτη της Allianz Research.
Η εκτίμηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο που η θερινή σεζόν βρίσκεται ακόμη στο μέσον της, ενώ υπονομεύει σχεδόν τη μισή από την προβλεπόμενη ετήσια ανάπτυξη για το 2025, η οποία είχε τοποθετηθεί στο 2,3% από την ελληνική κυβέρνηση, την Τράπεζα της Ελλάδος και την Κομισιόν.
Η Allianz τονίζει πως μία μόνο ημέρα με θερμοκρασία άνω των 32 βαθμών Κελσίου ισοδυναμεί οικονομικά με μισή ημέρα απεργίας, φανερώνοντας το μέγεθος της διαταραχής που προκαλείται στις οικονομικές δραστηριότητες.
Οι επιπτώσεις των ακραίων θερμοκρασιών δεν περιορίζονται μόνο στην Ελλάδα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, η ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί κατά 0,5% φέτος λόγω της ακραίας ζέστης, ενώ μεγαλύτερες είναι οι απώλειες για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, με την Ιταλία να καταγράφει εκτιμώμενη απώλεια 1,2% του ΑΕΠ και την Ισπανία 1,4%. Στις ΗΠΑ, η επίπτωση εκτιμάται στο 0,6% του ΑΕΠ, ενώ στην Κίνα αγγίζει το 1%.
Η μελέτη επισημαίνει ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή γίνονται πλέον η νέα κανονικότητα, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές σε ανθρώπινες ζωές, φυσικούς πόρους αλλά και στην οικονομία.
Οι συνέπειες αυτές γίνονται ακόμη πιο ορατές μέσα από τη μείωση της παραγωγικότητας της εργασίας, καθώς η θερμική καταπόνηση επηρεάζει άμεσα τις ώρες απασχόλησης και την απόδοση των εργαζομένων. Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας προβλέπει μείωση κατά 2,2% των συνολικών ωρών εργασίας παγκοσμίως – κάτι που ισοδυναμεί με 80 εκατομμύρια θέσεις πλήρους απασχόλησης.
Τα στοιχεία δείχνουν πως η ικανότητα εκτέλεσης σωματικής εργασίας μειώνεται κατά περίπου 40% όταν οι θερμοκρασίες αγγίζουν τους 32 °C, ενώ η μείωση φτάνει έως και το 60% στους 38 °C. Σε αυτό το περιβάλλον, τα κόστη για τις επιχειρήσεις και το δημόσιο σύστημα υγείας αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα.
Παρότι οι επιπτώσεις είναι σοβαρές, η Allianz επισημαίνει ότι μπορούν να μετριαστούν, με την υιοθέτηση τόσο βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων μέτρων. Στις πρώτες περιλαμβάνονται τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, ενώ για τις μακροπρόθεσμες λύσεις προτείνεται ο διαρθρωτικός μετασχηματισμός των πόλεων και των χώρων εργασίας, με έμφαση στο πράσινο αστικό τοπίο, τις υποδομές ανθεκτικές στη ζέστη και την ευέλικτη προσαρμογή του ωραρίου εργασίας.
