Την έντονη ανησυχία της για την εκρηκτική άνοδο των ενοικίων στην Ελλάδα εκφράζει η Morgan Stanley, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, παρά τη γενικά θετική εικόνα που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία. Ο αμερικανικός επενδυτικός οίκος αναγνωρίζει τη σταθερή αναπτυξιακή δυναμική της χώρας, ωστόσο υπογραμμίζει πως οι πιέσεις στον τομέα της στέγασης εξελίσσονται σε μείζον πρόβλημα που μπορεί να υπονομεύσει την ιδιωτική κατανάλωση και να επιδεινώσει τις κοινωνικές ανισότητες.
Σύμφωνα με την ανάλυση της Morgan Stanley, ενώ ο γενικός πληθωρισμός αναμένεται να αποκλιμακωθεί στο 2,1% το 2025 – από 2,7% το 2024 – τα ενοίκια καταγράφουν επίμονες και ανησυχητικές αυξήσεις, με την ετήσια μεταβολή να εκτιμάται στο 10,5%. Το ποσοστό αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τον μέσο όρο της ευρωζώνης (2,9%) και φανερώνει μια ιδιόμορφη και δομική πίεση στην ελληνική αγορά κατοικίας, η οποία δεν φαίνεται να αντιστρέφεται άμεσα.
Η έκθεση τονίζει πως περίπου το 35% των ελληνικών νοικοκυριών διαμένουν σε ενοικιαζόμενα ακίνητα, με τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα να δαπανούν πάνω από το 22% του διαθέσιμου εισοδήματός τους στο ενοίκιο. Αυτή η αναλογία θεωρείται εξαιρετικά επιβαρυντική και θέτει εν αμφιβόλω τη βιωσιμότητα της κατανάλωσης – ενός βασικού πυλώνα της εγχώριας ζήτησης – σε μια περίοδο που η ιδιωτική κατανάλωση αναμένεται ούτως ή άλλως να επιβραδυνθεί.
Η Morgan Stanley αποδίδει τη ραγδαία αύξηση των ενοικίων στην υποεπένδυση στον τομέα της κατοικίας τα τελευταία χρόνια. Η περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ζήτηση, ιδίως από ξένους επενδυτές και τουρίστες, έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα που ωθεί τις τιμές στα ύψη. Ο οίκος επισημαίνει ότι η κάλυψη του στεγαστικού κενού μέσω νέων κατασκευών θα μπορούσε να λειτουργήσει ως διπλή ευκαιρία: αφενός για την αποσυμπίεση της αγοράς ενοικίων και αφετέρου για την τόνωση του κατασκευαστικού τομέα.
Παρά την ανησυχία για το στεγαστικό, η Morgan Stanley διατηρεί αισιόδοξη στάση για τη συνολική πορεία της ελληνικής οικονομίας. Προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,2% το 2025 και περαιτέρω μείωση της ανεργίας στο 9%, ενώ επισημαίνει την ισχυρή δυναμική των επενδύσεων και τη συνεχιζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση. Ωστόσο, καθιστά σαφές ότι η στεγαστική κρίση αποτελεί έναν από τους βασικούς ενδογενείς κινδύνους που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ανασχετικά στην πορεία αυτή.
