Θετική, αλλά με επιφυλάξεις, είναι η εκτίμηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση (Article IV) του για τη χώρα μας που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα. Παρά την εντυπωσιακή αποκλιμάκωση του χρέους τα τελευταία χρόνια και τη σταθερή δημοσιονομική πορεία της χώρας, το Ταμείο επισημαίνει ότι το χρέος παραμένει σε υψηλά επίπεδα και εξακολουθεί να αποτελεί σημείο προσοχής για το μέλλον.
Το ΔΝΤ αναγνωρίζει την «αξιοσημείωτη πρόοδο» της Ελλάδας σε επίπεδο δημοσιονομικής εξυγίανσης και μείωσης του χρέους, με τη σχέση χρέους προς ΑΕΠ να έχει μειωθεί περισσότερο από 55 ποσοστιαίες μονάδες από το 2021, φτάνοντας το 150,8% του ΑΕΠ στο τέλος του 2024, και να προβλέπεται ότι θα υποχωρήσει στο 142,4% το 2025 και κάτω από το 130% έως το 2030.
Κρίσιμης σημασίας, σύμφωνα με το Ταμείο, είναι η διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων άνω του 2% του ΑΕΠ σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους και να ενισχυθούν τα δημοσιονομικά «μαξιλάρια» απέναντι σε μελλοντικά σοκ. Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΝΤ θεωρεί πως η συνεχιζόμενη δημοσιονομική πειθαρχία και η στοχευμένη ενίσχυση των δημόσιων επενδύσεων - ιδιαίτερα για την πράσινη μετάβαση και την ενεργειακή ασφάλεια – είναι αναγκαίες προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη και περαιτέρω αποκλιμάκωση του χρέους.
Ωστόσο, το Ταμείο τονίζει ότι παραμένουν διαρθρωτικές αδυναμίες, όπως το υψηλό απόθεμα ιδιωτικού χρέους από την περίοδο της κρίσης (περίπου 30% του ΑΕΠ), η υποτονική παραγωγικότητα, το χαμηλό επίπεδο επενδύσεων και οι δημογραφικές προκλήσεις. Επιπλέον, υπογραμμίζεται η ανάγκη για συγκράτηση δαπανών σε τομείς όπως οι συντάξεις και οι δημόσιοι μισθοί, οι οποίοι παραμένουν υψηλοί σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Αν και η δυναμική του χρέους εμφανίζεται βελτιούμενη, το ΔΝΤ θεωρεί ότι η Ελλάδα οφείλει να διατηρήσει ένα ρεαλιστικό και σταθερό δημοσιονομικό μονοπάτι ώστε να μειωθεί περαιτέρω ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ και να αποφευχθούν νέοι κίνδυνοι. Στο βασικό του σενάριο, το Ταμείο εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος μπορεί να μειωθεί κατά 25 ποσοστιαίες μονάδες έως το 2030, εφόσον τηρηθούν οι στόχοι πρωτογενούς πλεονάσματος και η δημοσιονομική πολιτική παραμείνει συνετή.
