Αντίθετα, εργαζόμενοι που εντάσσονται στη δημόσια διοίκηση, την εκπαίδευση ή τον κλάδο των καταλυμάτων έχουν μικρότερη πιθανότητα να αμείβονται με το βασικό όριο αμοιβής.
Η ανάλυση του ΚΕΠΕ δείχνει ότι οι κλάδοι με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εργαζομένων στον κατώτατο μισθό είναι ο πρωτογενής τομέας και οι διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες. Αντίθετα, η δημόσια διοίκηση εμφανίζει τη χαμηλότερη πιθανότητα εφαρμογής του κατώτατου μισθού, γεγονός που αποτυπώνει τις διαφοροποιήσεις μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Επιπλέον, δώδεκα κλάδοι, μεταξύ αυτών οι μεταφορές και οι λοιπές υπηρεσίες, παρουσιάζουν υψηλότερες πιθανότητες να αμείβουν τους εργαζόμενους με το κατώτατο επίπεδο αμοιβών. Η έρευνα επισημαίνει ότι η εξάρτηση των επιχειρήσεων από τον κατώτατο μισθό μπορεί να επηρεάσει τις νέες προσλήψεις, ειδικά σε περίπτωση αύξησής του.
Το προφίλ των εργαζομένων που λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η πιθανότητα αμοιβής με το κατώτατο όριο μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας, καθώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εργαζόμενοι τείνουν να διαθέτουν εμπειρία που τους επιτρέπει να διεκδικούν υψηλότερες αμοιβές. Αντίθετα, δεν εντοπίζεται στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση με βάση το φύλο.
Οι περιφερειακές διαφοροποιήσεις είναι έντονες, με τα νησιά του Αιγαίου να παρουσιάζουν τη χαμηλότερη πιθανότητα απασχόλησης με τον κατώτατο μισθό, ενώ η Δυτική Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη. Παράλληλα, η μερική ή ορισμένου χρόνου απασχόληση συνδέεται συχνότερα με το κατώτατο όριο αμοιβής, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις καταφεύγουν περισσότερο σε αυτό το μοντέλο αμοιβών, γεγονός που τις καθιστά πιο ευάλωτες σε ενδεχόμενη αύξηση.
Η μελέτη του ΚΕΠΕ επισημαίνει ότι το 2023, οι διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες είχαν την υψηλότερη συγκέντρωση εργαζομένων στον κατώτατο μισθό, ενώ η δημόσια διοίκηση βρισκόταν στον αντίποδα. Η μεταποίηση και το εμπόριο παρέμειναν επίσης σε επίπεδα πάνω από τον μέσο όρο, καταδεικνύοντας τη συνεχή διάδοση του κατώτατου μισθού σε αυτούς τους κλάδους.
