Το νομοσχέδιο έλκει τον τίτλο του από την ενσωμάτωση στο ελληνικό Δίκαιο των κοινοτικών οδηγιών (2011/98/ΕΕ και 2014/36/ΕΕ) για την ενιαία άδεια διαμονής και εργασίας υπηκόων τρίτων χωρών και για τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής όσων έρχονται στη χώρα για εποχική εργασία. Σε ό,τι αφορά την ιθαγένεια των παιδιών μεταναστών, συμπεριλαμβάνει διατάξεις που έρχονται να καλύψουν εν μέρει το κενό που είχε δημιουργηθεί μετά την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Το σχέδιο νομου έρχεται να καλύψει με σειρά άρθρων την έλλειψη σαφούς νομοθετικού πλαισίου όσον αφορά στους όρους απασχόλησης των εποχικά εργαζομένων.
Σε μια προσπάθεια να ελεγχθούν φαινόμενα «τύπου Μανωλάδας» ορίζεται ότι ο εποχικός εργάτης θα δικαιολογείται, όταν «το αναγκαίο επίπεδο εργατικού δυναμικού είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό που απαιτείται για τις συνήθεις δραστηριότητες». Επίσης, προσδιορίζεται ότι για την μετάκληση εποχικά εργαζόμενων στην αγροτική οικονομία «μπορεί με υπουργική απόφαση να καθορίζεται ανώτατος αριθμός θέσεων εργασίας ανά χώρα προέλευσης».
Συγχρόνως, αίτηση για χορήγηση άδειας «θεωρείται απαράδεκτη εάν εφαρμόζονται όγκοι εισδοχής και έχει συμπληρωθεί ο προβλεπόμενος ανώτατος αριθμός θέσεων εργασίας» (όπως ορίζεται από την ΚΥΑ για τον ανώτατο αριθμό θέσεων για εποχική, εξαρτημένη εργασία ανά Περιφέρεια).
Ο εργοδότης (πέρα από τη λεπτομερή καταγραφή του χρόνου, του τόπου και του αντικειμένου απασχόλησης του εποχικά εργαζόμενου) πρέπει να αποδεικνύει στην αρμόδια Γ. Γρ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης ότι παρέχει στον εργαζόμενο κατάλληλο κατάλυμα με προδιαγραφές υγείας και ασφάλειας.
Εάν ο εργοδότης δεν ενημερώσει την Αποκεντρωμένη Διοίκηση για τους εποχικούς εργάτες ή παραβεί τις υποχρεώσεις του (λειτουργώντας είτε ως εργολάβος, είτε ως υπεργολάβος) πληρώνει πρόστιμο 500 ευρώ και αποκλείεται από τη δυνατότητα μετάκλησης εργατών για 5 έτη. Εάν για οποιοδήποτε λόγο ο εποχικά εργαζόμενος δεν έρθει για εργασία, επιστρέφονται στον εργοδότη οι ασφαλιστικές εισφορές που έχει προκαταβάλει.
