Αυτό ανακοίνωσε, την Πέμπτη, ο υπουργός Υγείας, Μάκης Βορίδης, ενόψει της αυριανής παγκόσμιας ημέρας για τον σακχαρώδη διαβήτη, τονίζοντας ότι αρκετοί από τους συμπολίτες μας με σακχαρώδη διαβήτη τυγχάνουν να είναι σήμερα ανασφάλιστοι.
Σημειώνεται ότι έχουν, ήδη, ακριβώς την ίδια φαρμακευτική κάλυψη με τους ασφαλισμένους, άρα προμηθεύονται κανονικά τα φάρμακά τους. Ωστόσο, εκτός από τα φάρμακα, οι ανασφάλιστοι πολίτες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη χρειάζονται και χρησιμοποιούν αναλώσιμα, τα οποία, μάλιστα, σχετίζονται άμεσα με τη χορήγηση- δοσολογία του φαρμάκου (ινσουλίνης). Έτσι, τόσο το υπουργείο Υγείας, όσο και ο ΕΟΠΥΥ, είχαν γίνει αποδέκτες αιτημάτων για την κάλυψή τους, τα οποία τελικά ικανοποιήθηκαν.
Ηδη, ζητήθηκε και εγκρίθηκε από τον ΕΟΠΥΥ η δυνατότητα αποζημίωσης αναλώσιμου διαβητολογικού υλικού σε δικαιούχους του Ν. 4270/2014, δηλαδή σε ανασφάλιστους πολίτες. Η μηνιαία δαπάνη τους εκτιμάται σε 250.000 ευρώ για τους ανασφάλιστους κατ' αναλογία με τη χορήγηση φαρμάκων, με βάση τους πρώτους μήνες εφαρμογής του μέτρου.
Τα συγκεκριμένα υλικά χορηγούνται σχεδόν στο σύνολό τους από ιδιωτικά φαρμακεία και υποβάλλονται στην Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας Συνταγών, παράλληλα με τις συνταγές φαρμάκων και αποζημιώνονται μετά από έλεγχο της σχετικής υπηρεσίας του ΕΟΠΥΥ.
«Πανδημικές» διαστάσεις εξακολουθεί να λαμβάνει την τελευταία δεκαετία ο σακχαρώδης διαβήτης.
Την τελευταία δεκαετία έχει διπλασιαστεί ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη.
Το 2000, τα άτομα με διαβήτη διεθνώς έφταναν τα 151.000.000 και σήμερα ξεπερνούν τα 300.000.000. Όμως, εξίσου δυσοίωνες είναι και οι προβλέψεις των ειδικών για το μέλλον, καθώς αυτή η «έκρηξη» αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, με τον συνολικό αριθμό των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη να υπολογίζεται έως το 2020 στα 600.000.000.
Ιδιαίτερα ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, που αποτελεί το 95% του συνόλου των ατόμων με διαβήτη, χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς ως «ύπουλος» καθώς τα πρώτα χρόνια υφίσταται χωρίς να εκδηλώνει συμπτώματα. Αποτελεί τη βασική αιτία θανάτου για περίπου 7.000.000 άτομα ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο και συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων, νεφρικής ανεπάρκειας, νευροπάθειας, μονίμων βλαβών του αμφιβληστροειδούς και άλλων σοβαρών επιπλοκών.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 και 2 ανέρχονται σήμερα σε 1.200.000, δηλαδή ποσοστό περίπου 12% του γενικού πληθυσμού. Το ίδιο ποσοστό διαπιστώνεται γενικά και στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στη Γερμανία, όπου υπάρχουν 9.600.000 (12%) άτομα με διαβήτη, ενώ κάθε μέρα αυτός ο αριθμός αυξάνεται κατά 1.000 άτομα. Η νόσος έχει υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης στον δυτικό κόσμο, ιδιαίτερα ο διαβήτης τύπου 2.
Αυτό το γεγονός αποτελεί σαφή ένδειξη για τη συσχέτιση του διαβήτη με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, τις κακές διατροφικές συνήθειες, το κάπνισμα, την παχυσαρκία και την έλλειψη σωματικής άσκησης, τη στιγμή, μάλιστα, που έχει, πλέον, διαπιστωθεί επιστημονικά ότι ακόμα κι η πιο ήπια μορφή άσκησης, δηλαδή μία καθημερινή βόλτα, μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου κατά 35% έως 40%. Αυτή η εύκολη δραστηριότητα, εάν συνδυαστεί, γενικότερα, με έναν υγιεινό τρόπο ζωής και καλύτερες διατροφικές συνήθειες, θα αποτελέσει την καλύτερη «ασπίδα» παιδιών και ενηλίκων κατά του σακχαρώδη διαβήτη.
Στην επίτευξη του στόχου της αποτελεσματικής πρόληψης και αντιμετώπισης του διαβήτη σημαντικό ρόλο παίζει η ουσιαστική εκπαίδευση πασχόντων και μη. Μάλιστα, σε βαθμό που μπορεί να επιβραδύνει ή και να αναστείλει την εμφάνιση, τόσο του διαβήτη τύπου 2, όσο και των επιπλοκών του, να συμβάλει καθοριστικά στον έλεγχο και τη ρύθμισή του και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών, με απώτερο αποτέλεσμα την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσής τους.
Γι' αυτούς τους λόγους, η επαγρύπνηση για τη λήψη μέτρων αποτελεί βασική προτεραιότητα του υπουργείου Υγείας και του Εθνικού Κέντρου Έρευνας, Πρόληψης και Θεραπείας του Σακχαρώδη Διαβήτη και των Επιπλοκών του (ΕΚΕΔΙ), όπως ειπώθηκε σήμερα, με στόχο την υιοθέτηση, από όλους, ενός υγιέστερου τρόπου διαβίωσης.
Σε αυτή την προσπάθεια απαιτείται η εγρήγορση κρατικών και κοινωνικών φορέων υγείας, καθώς και η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, με τον σχεδιασμό προγραμμάτων έγκυρης ενημέρωσης και πρόληψης, τόσο για τις ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες, όσο και για το γενικό κοινό.
