«Το πρώτο βασικό συμπέρασμα αφορά τη γενική εικόνα που παρουσιάζει η δομή της απασχόλησης στην Ελλάδα. Προκύπτει λοιπόν ότι η σημαντική μείωση του ποσοστού ανεργίας που παρατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια είναι περισσότερο το αποτέλεσμα της μείωσης του ποσοστού συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό και της επακόλουθης μείωσης του εργατικού δυναμικού και όχι τόσο της αύξησης της απασχόλησης», καταγράφει η έρευνα για την αγορά εργασίας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ που υπογράφει ο Αλέξης Ιωάννιδης.
Το συμπέρασμα αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για τις νέες και τους νέους, που είδαν την απασχόλησή τους (θέσεις εργασίας) να μειώνεται από το 2018 μέχρι το 2021, παρότι το ποσοστό ανεργίας τους μειώθηκε! Η εικόνα αυτή δημιουργεί σαφείς προβληματισμούς για τη δυναμική που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία κατά την περίοδο που ακολουθεί την έξοδο από τις πολιτικές των μνημονίων με τους «δανειστές», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η έκθεση.
Πιο μορφωμένες οι γυναίκες αλλά επικρατεί ανισότητα
«Η μελέτη διερεύνησε ειδικότερα και τη θέση των γυναικών (και των νέων γυναικών) στην αγορά εργασίας. Τα αποτελέσματα είναι εξίσου απογοητευτικά. Υπάρχει μεγάλη ανισότητα μεταξύ των ποσοστών ανεργίας των γυναικών και των ανδρών, παρότι οι γυναίκες έχουν πλέον υψηλότερα μορφωτικά προσόντα από τους συνομήλικους του άλλου φύλου
Ο λόγος των πιθανοτήτων για να είναι άνεργη μία γυναίκα είναι κατά περίπου 80% μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο λόγο για τους άντρες. Η ανισότητα στην αγορά εργασίας επεκτείνεται και στις αμοιβές, όπου οι άντρες αμείβονται σημαντικά καλύτερα σε κάθε ηλικιακή ομάδα, άρα και στους νέους και νέες», διαπιστώνεται.
«Το μόνο θετικό σημείο είναι ότι η ανισότητα που υπάρχει εις βάρος των γυναικών γενικά στην αγορά εργασίας είναι σχετικά μικρότερη για τις νέες γυναίκες. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι νέες γυναίκες δείχνουν μεγαλύτερη ικανότητα να καταλάβουν θέσεις εργασίας συγκριτικά με τις μεγαλύτερες.
Η πτώση της ανεργίας οφείλεται στην μείωση του εργατικού δυναμικού
Από τα δεδομένα προκύπτει ότι τα νέα πρόσωπα παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανεργίας σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες. «Η αρνητική αυτή επίδοση δε συμβαδίζει με τα μορφωτικά τους προσόντα, τα οποία είναι σημαντικά ανώτερα από αυτά των μεγαλύτερων ηλικιών.
Το χειρότερο ίσως είναι, ότι από το 2018 έως το 2021 δεν αυξήθηκαν αλλά οριακά μειώθηκαν οι θέσεις εργασίας που καταλαμβάνουν οι νέοι/ες της χώρας. Η πτώση του ποσοστού ανεργίας των νέων που παρουσιάστηκε τα χρόνια αυτά οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μείωση της συμμετοχής τους στο εργατικό δυναμικό και κατά δεύτερο στη μείωση του πληθυσμού τους (σε κάποιες υποπεριπτώσεις) και όχι στην αύξηση των θέσεων εργασίας.
Τέλος, ο ρυθμός μείωσης των ποσοστών ανεργίας για τις ηλικιακές κατηγορίες των νέων είναι μικρότερος από το ρυθμό μείωσης για τις μεγαλύτερες ηλικίες, επομένως η σχετική θέση των νέων έχει επιδεινωθεί μεταξύ των ετών 2018 και 2021», συμπληρώνει η έκθεση.
«Η θέση των νέων στην ελληνική αγορά εργασίας είναι δυσχερής και ταυτόχρονα σημαντικά χειρότερη από αυτή των μεγαλύτερων ηλικιών». Η παρούσα μελέτη, αφού αρχικά εξετάσει την εικόνα της απασχόλησης και της ανεργίας για το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας, η οποία επίσης δεν είναι ενθαρρυντική, εστιάζει ειδικότερα στους νέους και τις νέες.
Η έρευνα ακόμα αναλύει τα διαθέσιμα μικροδεδομένα της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού των ΕΛΣΤΑΤ – Eurostat και αναδεικνύει τη συνολική εικόνα της απασχόλησης και της ανεργίας των νέων ως προς πολλές τους διαστάσεις, όπως η περιφερειακή, η εκπαιδευτική, η μισθολογική, η διάσταση του φύλου, του χρόνου εργασίας και των συνθηκών απασχόλησης, η διάσταση του επαγγέλματος και άλλες.
Πραγματοποιεί επίσης σύγκριση των παραπάνω δεδομένων με ευρωπαϊκές χώρες που θεωρούνται «ορόσημα» για τη χώρα μας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ενδιαφέροντα, κινούνται σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα και ενισχύονται ως προς την ερμηνεία τους με την πρόσθετη χρήση οικονομετρικών εργαλείων.
