Από τη συνολική εικόνα που έχει αποκομίσει η ΕΕΕΠ τόσο από τους ελέγχους των καταγγελιών και τα καθημερινά τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας του κοινού όσο και από τις επισημάνσεις του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, εξάγεται το συμπέρασμα ότι στη διεξαγωγή των τυχερών παιγνίων, μέσω των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ελλοχεύουν οι κίνδυνοι που διαπιστώνει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την πάγια νομολογία του (βλ. ενδεικτικά υπόθεση Pfleger(C-390/12), και την εκεί σκέψη 46, στην οποία το δικαστήριο αναφέρει:
«Επιπλέον, δεν αμφισβητείται ότι, αντιθέτως προς την καθιέρωση ενός ελεύθερου και ανόθευτου ανταγωνισμού εντός μίας παραδοσιακής αγοράς, η δημιουργία ενός τέτοιου ανταγωνισμού στην εντελώς ιδιάζουσα αγορά των τυχερών παιχνιδιών, δηλαδή μεταξύ της πληθώρας των επιχειρηματιών που θα έχουν την άδεια να εκμεταλλεύονται τα ίδια τυχερά παιχνίδια, είναι δυνατό να έχει επιβλαβές αποτέλεσμα, οφειλόμενο στο ότι οι επιχειρηματίες αυτοί θα είχαν την τάση να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο σε εφευρετικότητα, προκειμένου να καθιστούν την προσφορά τους ελκυστικότερη από την προσφορά των ανταγωνιστών τους και να αυξάνουν έτσι τις δαπάνες των καταναλωτών για τα τυχερά παιχνίδια, καθώς και τους κινδύνους εξάρτησής τους από τα παιχνίδια αυτά».
Η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων επισημαίνει ότι «τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα έχουν σημαντικά ευρύτερη διείσδυση στο κοινό από ό,τι το διαδίκτυο. Είναι μέσα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης που υπάρχουν σε όλα τα σπίτια, στα αυτοκίνητα, ενώ αναμεταδίδονται διαδικτυακά και μέσω των κινητών συσκευών. Συγκροτούν το πληρέστερο και ευρύτερο πλέγμα μεταφοράς πληροφοριών για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, ασκώντας επί αυτών σειρά από επιρροές. Στην περίπτωση διεξαγωγής τυχερών παιγνίων, αυτές οι ιδιότητες λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές. Άλλωστε, η χρήση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων δεν απαιτεί καμία εξειδίκευση ούτε τη στοιχειώδη που απαιτεί η βασική χρήση του διαδικτύου, μη απαιτώντας από τους χρήστες σχεδόν καμία ενεργητική συμμετοχή στη λειτουργία τους. Αυτή η απλότητα στη χρήση, σε συνδυασμό με την 24ωρη λειτουργία τους και την ικανότητα να απευθύνονται μαζικά στους καταναλωτές, στην περίπτωση των τυχερών παιγνίων, καθιστά τους φόβους, που περιγράφει η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τον εθισμό των πολιτών και την κατασπατάληση χρημάτων, κρίσιμα εντονότερους.
Στη συνέχεια, η ΕΕΕΠ παρατηρεί ότι, «σε αντίθεση με το διαδίκτυο, όπου τα τυχερά παίγνια διεξάγονται αποκλειστικά και μόνο μέσω ατομικής κάρτας παίκτη, δηλαδή ονομαστικά, στην περίπτωση των παιγνίων, μέσω των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, η συμμετοχή είναι ανώνυμη. Αυτό το γεγονός αυτοτελώς, αλλά και συνδυασμό με τη μετάδοση των παιγνίων αυτών κατά διάφορες ώρες της ημέρας και της νύχτας, εκθέτει τους ανηλίκους και τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού στους κινδύνους του εθισμού και της κατασπατάλησης χρημάτων».
Κατά την ΕΕΕΠ, είναι σαφείς οι πληροφορίες από πλείστες πηγές, από τις οποίες προκύπτει ότι από τη διεξαγωγή τυχερών παιγνίων, μέσω των ΜΜΕ και, ιδίως, της τηλεόρασης, δημιουργείται έντονη κοινωνική απαξία. «Υπάρχουν ποικίλα επικριτικά δημοσιεύματα στον Τύπο και στο διαδίκτυο, υποβάλλονται ερωτήσεις στη Βουλή, ενώ το θέμα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και αρνητικού σχολιασμού των πολιτών, τροφοδοτώντας τη δημόσια σφαίρα με αρνητικά σχόλια και με την επισήμανση του κινδύνου που διατρέχουν τα νοικοκυριά, οι ανήλικοι και οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι που, κατ’ ανάγκη, περνούν περισσότερο χρόνο στο σπίτι και μπροστά στην τηλεόραση. Για το θέμα, ήταν χαρακτηριστικοί και οι προβληματισμοί και η ανησυχία που εξέφρασαν οι βουλευτές κατά την πρόσφατη ακρόαση του προέδρου της ΕΕΕΠ ενώπιον της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής των Ελλήνων για την έκθεση απολογισμού του έργου της ΕΕΕΠ του έτους 2013», επισημαίνει η ΕΕΕΠ.
