Τυχόν βιαστικές κινήσεις μπορεί να προκαλέσουν από καθυστέρηση στην έκδοση της σύνταξης, μέχρι και σημαντική μείωση στις συντάξιμες αποδοχές. Ορίστε ορισμένες από τις λάθος επιλογές που, αν γίνουν, θα κοστίσουν ακριβά στους επίδοξους συνταξιούχους.
1. Παράλληλη ασφάλιση:
Σε περιπτώσεις παράλληλης ασφάλισης, οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν γνωρίζουν ότι τα παράλληλα χρόνια σε διαφορετικούς Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης δεν μπορούν να προστεθούν. Συνεπώς, όσοι θέλουν να αξιοποιήσουν το σύνολο του ασφαλιστικού χρόνου που έχουν διανύσει, πρέπει να προσανατολιστούν σε ξεχωριστή σύνταξη από κάθε φορέα, εάν πληρούν τις προϋποθέσεις. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να συμβιβαστούν με απώλεια της μίας από τις δύο ασφαλίσεις.
2. Πλασματικά έτη
Όσοι θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα με 35ετια το 2011 και 2012 και επιθυμούν να κάνουν χρήση των πλασματικών ετών (πχ στράτευση), για να συμπληρώσουν τον χρόνο ασφάλισης που λείπει πρέπει να το πράξουν άμεσα. Έτσι, θα καταφέρουν να συνταξιοδοτηθούν σε ηλικία 58 ετών, εάν πρόκειται για ασφαλισμένους του ΙΚΑ και 60 ετών για ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ. Αν όμως δεν κάνουν χρήση των πλασματικών ετών εντός του έτους, τότε θα αναγκαστούν να υποστούν το νέο όριο ηλικίας, που είναι 62 έτη και 40 χρόνια ασφάλισης, μια αλλαγή που συντελέστηκε από 1.1.2013 και μετά. Μάλιστα, το χειρότερο σενάριο θέλει ασφαλισμένους να βρίσκονται στα 62 έτη, αλλά να μην έχουν συμπληρώσει 40 έτη ασφάλισης. Σε αυτή την περίπτωση θα συμβιβαστούν οι συγκεκριμένοι ασφαλισμένοι με μειωμένη σύνταξη.
3. Μητέρες με ανήλικο τέκνο
Όσες μητέρες εργαζόμενες έχουν ανήλικο τέκνο και αποφασίζουν να βγουν στη σύνταξη, γνωρίζουν ότι στην περίπτωση που θα λάβουν μειωμένη σύνταξη, έχουν περιορισμό έως 30% στη μείωση. Όσες εργαζόμενες λαμβάνουν υψηλές αποδοχές, άνω των 1500 ευρώ, συχνά επιλέγουν να παραμείνουν στην εργασία τους για να καρπωθούν μελλοντικά επιπλέον ποσό στη σύνταξη. Σε μια τέτοια περίπτωση συμφέρει τις μητέρες με ανήλικο να μην βγουν στη σύνταξη, εφόσον έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθούν στη δυσάρεστη έκπληξη, η σύνταξή τους, να υπολείπεται σημαντικά των αποδοχών που λάμβαναν ως εργαζόμενες. Οι ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση, υπολογίζουν ότι μπορεί να υποστούν απώλειες έως και 130 ευρώ σε μηνιαία βάση.
4. Εργαζόμενοι στο Δημόσιο
Έως τώρα οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα, εάν έχουν ασφαλιστεί πριν από το 1983, βγαίνουν στη σύνταξη με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας, ενώ όσοι ασφαλίστηκαν μετά το 1983, συνταξιοδοτούνται με 35ετία και σε ηλικία 58 ετών.
Υπάρχει η νομοθετική πρόβλεψη ότι αν υπολείπεται ένα εξάμηνο ασφάλισης, τότε αυτό υπολογίζεται υπέρ του εργαζόμενου. Συνεπώς, παρατηρείται το φαινόμενο αρκετοί να υποβάλλουν αίτηση συνταξιοδότησης με 34,5 έτη ασφάλισης. Όμως κάτι τέτοιο είναι λάθος καθώς ο συνυπολογισμός του εξαμήνου, αφορά μόνο τον υπολογισμό της σύνταξης έχει συμπληρωθεί ο απαιτούμενος χρόνος ασφάλισης και όχι στον χρόνο για συνταξιοδότηση. Άρα, υπάρχει ο κίνδυνος για μείωση της σύνταξης έως 30%, στην περίπτωση που διαπιστωθούν λιγότερα από 35 έτη εργασίας.
5. Διαδοχική ασφάλιση
Εάν πρέπει να χορηγηθεί σύνταξη από το ΙΚΑ ή τον ΟΑΕΕ σε περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 100 ημέρες ασφάλισης κάθε χρόνο, κατά την τελευταία πενταετία. Εάν κάτι τέτοιο δεν ισχύει ο ενδιαφερόμενος οφείλει να καλύψει το κενό με αυτασφάλιση. Στην περίπτωση που δεν καλυφθεί το κενό, τότε απορρίπτεται η αίτηση συνταξιοδότησης. Συνεπώς, χωρίς να καρπώνεται υψηλότερη σύνταξη, ο ενδιαφερόμενος θα συνταξιοδοτηθεί με τη συμπλήρωση των 67 ετών και όχι των 62 ετών, όπως ισχύει έως σήμερα.
