Σύμφωνα με τη νομοθεσία (ν. 3896/2010, άρθρο 2) υπάρχει άμεση διάκριση λόγω φύλου; «..όταν ένα πρόσωπο υφίσταται, για λόγους φύλου, μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποία υφίσταται, υπέστη ή θα υφίστατο ένα άλλο πρόσωπο σε ανάλογη κατάσταση..». Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 1 περ. στ του ν. 3896/2010: «Αντιβαίνουν στην αρχή της ίσης μεταχείρισης διατάξεις που βασίζονται στο φύλο, είτε άμεσα είτε έμμεσα, ιδίως σε σχέση με την ύπαρξη γάμου ή την εν γένει οικογενειακή κατάσταση, προκειμένου:... στ) να επιβάλουν διαφορετικά όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση,..». Κατά τη διάταξη του εδαφίου δ της παραγράφου 5 του άρθρου 28 του α. ν. 1846/1951 (όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 3863/2010) αναφέρεται: «....δ) Ασφαλισμένη μητέρα με ανήλικα παιδιά ή παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας που είναι ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία, η οποία έχει πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης 5.500 ημερών και δεν λαμβάνει σύνταξη από το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, το Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. ή άλλο οργανισμό κύριας ασφάλισης, δικαιούται πλήρη σύνταξη γήρατος με τη συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας της.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, με έγγραφό του, ζήτησε την άποψη της εργοδοτικής πλευράς. Η εργοδότρια απάντησε ότι, στο πλαίσιο ομαδικών απολύσεων που έκανε, προχώρησε σε καταγγελίες συμβάσεων εργασίας με κοινωνικά κριτήρια, αρχίζοντας από εκείνους τους εργαζόμενους για τους οποίους η απώλεια της εργασίας θα ήταν λιγότερο επαχθής. Έτσι επιλέχθηκε η συγκεκριμένη εργαζόμενη, επειδή είχε δικαίωμα να λάβει σύνταξη γήρατος βάσει ειδικών ευεργετικών διατάξεων.
Ο Συνήγορος του Πολίτη με πόρισμά του, κατέληξε ότι η ενέργεια αυτή από την πλευρά της εργοδότριας εταιρείας είναι διάκριση λόγω φύλου. Συγκεκριμένα, κανείς άνδρας εργαζόμενος στην εταιρεία, της ίδιας ηλικίας και με τα ίδια κριτήρια (αριθμό ενσήμων, ανήλικο τέκνο), δεν βγήκε στη σύνταξη υποχρεωτικά αλλά προφανώς ακολουθήθηκαν άλλα κριτήρια για αυτούς.
Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας της εργαζομένης έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2013 και μέχρι τις αρχές του 2014, όταν η εργοδότρια παρείχε στην Αρχή τα σχετικά στοιχεία και τις έγγραφες εξηγήσεις της, οι απολύσεις δεν είχαν ολοκληρωθεί. Έστω και αν η απόλυσή της θα επερχόταν λίγους μήνες αργότερα, και ανεξαρτήτως του μεγέθους της βλάβης που υπέστη από την πρόωρη απόλυσή της, η ενέργεια αυτή συνιστά διάκριση λόγω φύλου. Και αυτό επειδή αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί μολονότι η ίδια επιθυμούσε και είχε ανάγκη να συνεχίσει την εργασία της.
