Ειδικότερα προβλέπεται:
- Το δικαίωμα για τουλάχιστον δέκα εργάσιμές ημέρες άδειας πατρότητας για πατέρες και αντίστοιχους δεύτερους γονείς (όπου κάτι τέτοιο αναγνωρίζεται από το εθνικό δίκαιο) παρέχεται για την περίοδο της γέννας αλλά και σε περίπτωση θνησιγένειας, με αποδοχές τουλάχιστον στο επίπεδο της άδειας ασθενείας.
Επίσης τέσσερις μήνες ελάχιστη περίοδος γονικής άδειας, από τους οποίους δύο μη μεταβιβάσιμοι στον δεύτερο γονέα, αμειβόμενοι σε επίπεδο που θα καθορίσει η κυβέρνηση κάθε Κράτους-Μέλους. Αυτή η άδεια είναι ατομικό δικαίωμα και μπορεί να ζητηθεί μέχρι τα παιδιά να γίνουν 8 ετών.
Το μέτρο αυτό θα πρέπει να ενσωματωθεί στην εθνική μας νομοθεσία μέσα στα επόμενα 5 ετη.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θέσουν ικανοποιητικά επίπεδα αποδοχών ή επιδομάτων για την ελάχιστη μη μεταβιβάσιμη περίοδο γονικής άδειας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η γονική άδεια συχνά έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια εισοδημάτων για την οικογένεια και ότι το υψηλότερα αμειβόμενο μέλος της οικογένειας (το οποίο συχνά είναι άνδρας) θα πρέπει να μπορεί να κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος.
- Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν πέντε ημέρες το χρόνο άδεια φροντίδας για τους εργαζόμενους που παρέχουν προσωπική μέριμνα σε συγγενείς ή μέλη του ίδιου νοικοκυριού τα οποία έχουν σοβαρές ιατρικές παθήσεις ή προβλήματα λόγω προχωρημένης ηλικίας.
Το μέτρο αυτό πρέπει να υιοθετηθεί από την χώρα μας μέσα σε 3 χρόνια.
-Οι γονείς και όσοι ασκούν επιμέλεια θα μπορούν να αιτηθούν τη μετατροπή των συνθηκών εργασίας τους όπου αυτό είναι εφικτό, μέσω τηλεργασίας ή ελαστικών ωραρίων.
Κατά την εξέταση αιτημάτων για ευέλικτή εργασία, οι εργοδότες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο τους δικούς τους πόρους και ανάγκες, αλλά και τις ειδικές ανάγκες που έχουν οι γονείς παιδιών με αναπηρίες ή μακροχρόνιες ασθένειες, καθώς και των μονογονεϊκών οικογενειών. Το μέτρο αυτό θα πρέπει να ενσωματωθεί στην δική μας νομοθεσία μέσα σε 3 χρόνια.
