Αντισυνταγματικός είναι ο νόμος Ν. 3260/2004 που προβλέπει τη χωρίς αποζημίωση αυτοδίκαιη λήξη των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των γενικών διευθυντών, διευθυντών και προϊσταμένων, οι οποίοι απασχολούνται στο Δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα, υποστήριξε ενώπιον της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η εισαγγελέας του ανώτατου δικαστηρίου Ευτέρπη Κουτζαμάνη. Αντίστοιχη ήταν η τοποθέτηση επί του θέματος και του προκατόχου της, Ιωάννη Τέντε. Η Ολομέλεια επιφυλάσσεται να εκδώσει την απόφασή της.
Όπως είναι ήδη γνωστό, οι διατάξεις των άρθρων 10 και 11 του Ν. 3260/2004 (νόμος Παυλόπουλου) προβλέπουν την αυτοδίκαιη λήξη των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου, χωρίς την πρόβλεψη οποιασδήποτε αποζημιώσεως. Ειδικότερα, οι συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις προβλέπουν τη λήξη «των συμβάσεων προσώπων που προσελήφθησαν από δημόσιες υπηρεσίες και νομικά πρόσωπα, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για ορισμένο χρόνο ως μονομελή όργανα διοίκησης (μεταξύ των άλλων και οι γενικοί διευθυντές, διευθυντές ή προϊστάμενοι υπηρεσιών), χωρίς την καταβολή της αποζημιώσεως που τα συμβαλλόμενα μέρη (εργοδότης-εργαζόμενος) συμφώνησαν για την περίπτωση πρόωρης λύσης της συμβάσεως».
Την Ολομέλεια απασχόλησε εάν είναι, ή όχι, αντίθετες στο άρθρο 5 του Συντάγματος περί οικονομικής ελευθερίας, οι νομοθετικές διατάξεις που προβλέπουν τη χωρίς αποζημίωση λήξη των συμβάσεων εργασίας των γενικών διευθυντών, διευθυντών, κ.λπ. του Δημοσίου τομέα και των απασχολουμένων στα νομικά πρόσωπα.
Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τόνισε ότι η επίμαχες διατάξεις κατά το μέρος που προβλέπουν την «αυτοδίκαιη» λήξη των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου, «από τις οποίες πηγάζουν ενοχικά δικαιώματα, χωρίς την καταβολή των μέχρι τη λήξη του συμφωνημένου χρόνου αποδοχών, με παρέμβαση του νομοθέτη και κατά παράκαμψη των συμβαλλομένων μερών και ειδικότερα, που προβλέπουν τη λήξη των συμβάσεων προσώπων που προσεληφθήκαν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για ορισμένο χρόνο ως μονομελή όργανα διοικήσεως (μεταξύ άλλων και των διευθυνόντων συμβούλων) χωρίς την καταβολή των ως άνω αποδοχών ή χωρίς την καταβολή αποζημιώσεως, σε περίπτωση συνδρομής σπουδαίου λόγου για την καταγγελία, είναι αντισυνταγματικές».
Αυτό, επειδή «πρόκειται για νομοθετική ρύθμιση με καταφανή αναδρομική ισχύ, η οποία ως εκ τούτου θίγει τη συνταγματική κατοχυρωμένη αρχή της οικονομικής ελευθερίας, ήτοι την ελευθερία των συμβάσεων, ειδικότερη έκφανση της οποίας αποτελεί η ελευθερία των συμβαλλόμενων να καταγγείλουν, με δική τους πρωτοβουλία την από αυτούς καταρτισθείσα σύμβαση».
«Κατά συνέπεια, η επίμαχη διάταξη είναι ανεφάρμοστη ως αντισυνταγματική» κατέληξε η κ. Κουτζαμάνη.
Τους αρεοπαγίτες απασχόλησε περίπτωση εργαζομένου στο Οργανισμό Λιμένος Βόλου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ο οποίος απολύθηκε κατ' εφαρμογή του Ν. 3260/2004, χωρίς την καταβολή αποζημίωσης.
