Με τη νέα διάταξη του άρθρου 113 του Ν. 4537/2018 και την ΠΟΛ. 1109/2018, θεωρείται πλέον ότι, στις περιπτώσεις των αναγκαστικά απαλλοτριούµενων ακινήτων που αποκτώνται λόγω θανάτου ή από χαριστική αιτία, εφόσον κατά το χρόνο κτήσης δεν έχει συντελεσθεί η απαλλοτρίωση, χρόνος φορολογίας είναι ο χρόνος συντέλεσης της απαλλοτρίωσης ή o χρόνος άρσης αυτής. Ως αναγκαστικά απαλλοτριούµενα θεωρούνται και τα ρυµοτοµούµενα ακίνητα.
Από το 2016 η Ανεξάρτητη Αρχή είχε ζητήσει από την τότε Γενική Γραµµατεία ∆ηµοσίων Εσόδων (ΓΓ∆Ε) και νυν Ανεξάρτητη Αρχή ∆ηµοσίων Εσόδων (ΑΑ∆Ε), να µεριµνήσει για τη συµµόρφωση της φορολογικής διοίκησης µε την 166/2016 Απόφαση της Ολοµέλειας του ΣτΕ, που έκρινε ως αντισυνταγµατική τη διάταξη, µε την οποία καταργήθηκε η µετάθεση του χρόνου φορολογίας των κληρονοµούµενων ακινήτων υπό απαλλοτρίωση.
Συγκεκριµένα, το ΣτΕ. έκρινε ως αντισυνταγµατική και αντίθετη προς την Ευρωπαϊκή Σύµβαση των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου (ΕΣ∆Α), την υποχρεωτική υπαγωγή σε φόρο κληρονοµιάς κατά το χρόνο θανάτου του κληρονοµούµενου, των κληρονοµιαίων ακινήτων που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα όσο και την προθεσµία προς υποχρεωτική υποβολή σχετικής φορολογικής δήλωσης, αφού η απόκτηση της κυριότητας του ακινήτου δεν αντανακλά αντίστοιχη επαύξηση της φοροδοτικής ικανότητας του κληρονόµου, διασφαλίζοντας τη φορολόγησή του ανάλογα µε τις δυνάµεις του.
Τελικά το Μάιο του 2018, µε τις διατάξεις του Ν. 4537/2018 και την ΠΟΛ.1109/2018, έγινε αποδεκτή η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη για εναρµόνιση µε την Απόφαση του ΣτΕ.
Την ικανοποίησή του για τη µετάθεση του χρόνου φορολόγησης των υπό απαλλοτρίωση ακινήτων, σε υποθέσεις φορολογίας κληρονοµιών, δωρεών, γονικών παροχών και προικών εκφράζει ο Συνήγορος του Πολίτη, µετά την πρόσφατη τροποποίηση του ισχύοντος νοµοθετικού πλαισίου (Ν. 2961/2001).
