«Τα τελευταία χρόνια διαπράττονται πολλαπλές και συστηματικές παρανομίες από ορισμένους επιχειρηματίες στους οποίους έχει χορηγηθεί, βάσει της νομοθεσίας, δικαίωμα απλής χρήσης» της παραλίας, αναφέρει στην ερώτηση του ο Ν. Ξυδάκης.
«Οι παρανομίες μπορεί να περιλαμβάνουν αυθαίρετη επέκταση του χώρου εκμετάλλευσης, καταπάτηση ποσοστού κοινοχρησίας εντός της παραχωρούμενης έκτασης, οικοδομικές εργασίες στον αιγιαλό, κατασκευές που δεν απομακρύνονται το χειμώνα, παραβίαση των διατάξεων περί επιτρεπόμενου ορίου έντασης ήχου και φωτισμού κ.ά.»
Πλην όμως οι έλεγχοι, συνεχίζει ο βουλευτής στην ερώτησή του, ακόμα και σε περιπτώσεις καταγγελιών είναι πλημμελείς, γίνονται συστηματικά κατόπιν εορτής (Σεπτέμβριο και Οκτώβριο!), ενώ έχουν υπάρξει και καταγγελίες για καθεστώς διαρκούς ατιμωρησίας είτε με ευθύνη των υπηρεσιών είτε εμμέσως, πχ. με πλασματική αλλαγή στοιχείων της επιχείρησης και άλλες μεθόδους.
«Επιπλέον, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και ξένοι επισκέπτες στη Μύκονο, έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με την αυθαιρεσία των εκμεταλλευτών, δίχως συμπαράσταση από την πολιτεία. Περιορίζονται σε διαρκώς μικρότερο τμήμα της παραλίας, κάτι που πέρα των ηθικών ζητημάτων, προκαλεί επίσης ανεπανόρθωτη ζημιά στην εικόνα της χώρας και στον τουρισμό.
Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να υπάρξουν αμέσως, πολύ πριν τον νέο κύκλο παραχωρήσεων και την έναρξη της τουριστικής περιόδου, νομοθετικές πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση: α) συγκρότησης αποτελεσματικού και έγκαιρου μηχανισμού ελέγχου, β) δημιουργίας πλαισίου γνωστοποίησης στο κοινό (μέσω διαδικτύου και φυσικών πινακίδων επί τόπου) των ορίων παραχωρούμενων εκτάσεων με σκαρίφημα καθώς και των δικαιωμάτων των χρηστών, γ) θέσπισης ανώτατου ποσοστού επί της παραλίας που δύναται να παραχωρηθεί συνολικά προς εκμετάλλευση (πχ. 20% της έκτασης, που προφανώς δεν θα ταυτίζεται με το «καλύτερο» τμήμα της) και δ) απόλυτης προστασίας, χωρίς παραχωρήσεις, για παραλίες με ιδιαίτερα φυσικά και αρχαιολογικά χαρακτηριστικά» καταλήγει ο βουλευτής.
