Αναφέρει ότι «οι προσχηματικές δηλώσεις της κυβέρνησης που αφήνουν το θέμα ανοικτό να συζητηθεί αργότερα, δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα που θα φανεί έντονα τις επόμενες ημέρες και μήνες».
Σύμφωνα με τον ΠΦΣ, οι συνέπειες αυτού του νομοθετήματος μεταξύ άλλων θα είναι «οι ασθενείς να μην γνωρίζουν ποιο φαρμακείο θα είναι ανοικτό και ποιο κλειστό, τα μικρά φαρμακεία της γειτονιάς θα οδηγηθούν σε ένα άνισο αγώνα με τα μεγάλα κεντρικά φαρμακεία, θα ακολουθήσει η ερημοποίηση των απομεμακρυσμένων και δυσπρόσιτων περιοχών γιατί τα φαρμακεία που υπάρχουν σήμερα εκεί δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν». Επιπλέον «οι διανυκτερεύσεις και οι εφημερίες θα απαξιωθούν πλήρως», ενώ «αυξάνεται η γραφειοκρατία στις περιφέρειες και τους φαρμακευτικούς συλλόγους λόγω των συνεχών δηλώσεων που θα μπορούν να κάνουν τα φαρμακεία που θα ακολουθήσουν το διευρυμένο ωράριο» και «θεσμοθετείται η ατιμωρησία για συγκεκριμένη κατηγορία φαρμακείων που θα λειτουργούν όπως και όποτε θέλουν».
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, υποστήριξε ότι η απελευθέρωση έχει θεσπιστεί με μνημονιακό νόμο του 2011. «Έχουμε έξι χρόνια απελευθερωμένης και ασύδοτης λειτουργίας» σημείωσε και πρόσθεσε ότι επειδή υπήρξαν στρεβλώσεις, και χωρίς να είναι προαπαιτούμενο, η κυβέρνηση έθεσε το θέμα και πέτυχε να υπάρξει ένα πλαίσιο με κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες. «Δεν είναι όλες όσες θέλαμε. Δεν καταφέραμε να συμπεριλάβουμε την κρίσιμη ρύθμιση καθιέρωσης ανωτάτου ορίου στη λειτουργία των φαρμακείων. Βάλαμε, όμως, ρυθμίσεις, όπως την υποχρεωτικότητα συμμετοχής των φαρμακείων διευρυμένου ωραρίου στις εφημερίες, στις διανυκτερεύσεις, διημερεύσεις, την υποχρεωτικότητα δήλωσης του διευρυμένου ωραρίου στους φαρμακευτικούς συλλόγους και τις περιφέρειες. Το μίνιμουμ ωράριο, το υποχρεωτικό για όλα τα φαρμακεία, την απαγόρευση εποχικότητας των φαρμακείων, την κατάργηση συμβόλων παραπλανητικών» προσέθεσε ο υπουργός Υγείας και τόνισε: «Σε ένα πλαίσιο ασύδοτο και αρρύθμιστο βάλαμε ρυθμίσεις που διασφαλίζουν και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, και την πρόσβαση των πολιτών στα φάρμακα, και τη βιωσιμότητα του μικρομεσαίου φαρμακείου απέναντι στην επεκτατική τάση των διευρυμένων φαρμακείων».
