Η τελική απόφαση θα ληφθεί από τους κατά τόπου εμπορικούς συλλόγους, οι οποίοι ωστόσο δεν έχουν ενιαία άποψη για το αν θα πρέπει ή όχι να ανοίξουν τα καταστήματα τις Κυριακές, με αποτέλεσμα να επικρατεί συγχύσει μεταξύ των καταστηματαρχών, οι οποίος έτσι κι αλλιώς δηλώνουν αντίθετοι στην κυριακάτικη λειτουργία των μαγαζιών.
Στην Αττική, ήδη οι εμπορικοί σύλλογοι των δήμων Κερατσινίου, Ιλίου και Νίκαιας αποφάσισαν να κρατήσουν τα καταστήματα κλειστά τις Κυριακές.
Ο πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου Νίκαιας, Θανάσης Τσίνος, δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι «το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου δεν έχει πεισθεί για το σχέδιο της κυβέρνησης».
Σε ό,τι αφορά τα καταστήματα, τα οποία θα λειτουργήσουν, το γενικό πλαίσιο νόμου ορίζει το ωράριο μεταξύ 11 το πρωί με 8 το βράδυ. Ωστόσο και για το ωράριο λειτουργίας την τελική απόφαση θα πάρουν οι εμπορικοί σύλλογοι στην κάθε περιοχή. Το ωράριο αυτό, αν και προαιρετικό, δεν ορίστηκε τυχαία, αφού υπήρξαν αντιδράσεις από πλευράς της εκκλησίας σχετικά με το μέτρο.
Εν όψει της Κυριακής 3 Νοεμβρίου, με την οποία θα εγκαινιαστεί ο νέος νόμος, ιδιοκτήτες και υπάλληλοι καταστημάτων, σε περιοχές όπου το μέτρο θα ισχύσει, μιλούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη νέα πραγματικότητα, αλλά και για τη γενικότερη κατάσταση στην αγορά.
Η Ντίνα Κουρουπιώτη, ιδιοκτήτρια καταστήματος με γυναικεία ενδύματα στη Νέα Ιωνία επισημαίνει ότι με το άνοιγμα των μαγαζιών την Κυριακή θα αυξηθούν τα λειτουργικά έξοδα, επισημαίνοντας ότι «αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αγορά έχει αλλάξει και δεν είναι όπως παλιά. Οι αγορές έχουν μειωθεί, ενώ έχουν αυξηθεί οι λογαριασμοί. Μια μέρα λειτουργίας ακόμα σημαίνει επιπλέον επιβάρυνση. Βέβαια δε μπορούμε να κάνουμε κάτι παρά να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον».
Η ιδιοκτήτρια καταστήματος με παιδικά υποδήματα, Σοφία Μέντη, σχολιάζει: «Προσωπικά δουλεύω μόνη μου όλη την εβδομάδα, οπότε εναντιώνομαι στο μέτρο της λειτουργίας των Κυριακών. Χρειάζομαι έστω μία μέρα ξεκούρασης, μία μέρα να περάσω με την οικογένεια μου. Μας διαλύουν ως άτομα και ως οικογένειες».
Η Σταυρούλα Κούρτη, υπεύθυνη καταστήματος εσωρούχων στο Περιστέρι δηλώνει από την πλευρά της: «δεν αξίζει τον κόπο. Είναι ο τρόπος ζωής του Έλληνα, να ξεκουράζεται τη μέρα αυτή και όχι να βγαίνει στους δρόμους για ψώνια. Η κατάσταση θα παραμείνει η ίδια. Όταν ο κόσμος ακούει τις τιμές, αρχίζει τη γκρίνια και καταλήγει στα παζάρια». Όπως σημειώνει είναι αδύνατο να μειωθούν οι τιμές περεταίρω στα προϊόντα, αφού, όπως λέει «το κόστος των πρώτων υλών, είτε έχει παραμείνει το ίδιο, είτε έχει ανέβει. Στο δικό μας είδος, οι πελάτες αναζητούν την ποιότητα και γενικότερα προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα, και αναγκάζονται να πληρώνουν κάτι παραπάνω».
Ο Νεκτάριος Καβουρίνος, ιδιοκτήτης κοσμηματοπωλείου στην ίδια περιοχή, θεωρεί ότι «δεν υπάρχει κανένας λόγος, να παραμείνουν ανοιχτά τα καταστήματα κάποιες Κυριακές μέσα στο χρόνο», συμπληρώνοντας πως «αυτός που θέλει να ψωνίσει, προλαβαίνει μέσα στην εβδομάδα, αρκεί να έχει χρήματα να ξοδέψει». Επίσης, σχετικά με το κόστος των προϊόντων λέει πως «το ότι υπάρχει κάποια πτώση στις τιμές των ενοικίων, δεν σημαίνει και κατακόρυφη πτώση στο κόστος των προϊόντων, διότι η χονδρική κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα».
Η Μαίρη Μενεγάκη εργάζεται σε κατάστημα στο κέντρο της Αθήνας και λέει «όχι» στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές αν και το κατάστημα στο οποίο εργάζεται στην οδό Ερμού, θα ανοίξει, αφού θα ανοίξουν και τα διπλανά. «Οι τουρίστες είναι οι βασικοί μας πελάτες, όποτε κίνηση θα υπάρχει, για την αγοραστική δύναμη δεν γνωρίζουμε. Ο τζίρος δεν έχει αλλάξει γενικά, διότι η Ερμού είναι μια αγορά μεγάλη» λέει.
Υπέρ του μέτρου τάσσεται η ιδιοκτήτρια καταστήματος γυναικείων ενδυμάτων και αξεσουάρ στην οδό Ερμού, Ιωάννα Εικοσιπεντάρη, η οποία πιστεύει ότι θα υπάρξει κέρδος, λόγω των τουριστών που κινούνται στην περιοχή. «Οι συνθήκες, μας αναγκάζουν να θέλουμε να δουλεύουμε περισσότερο» λέει, ενώ ο Γιώργος Ψύλλος, που έχει κατάστημα στον ίδιο δρόμο, επισημαίνει ότι «γενικά είμαι κατά του μέτρου, παρόλα αυτά, όμως, είμαι θετικός στην περίπτωση που ανοίξουμε τα καταστήματα μας, πέντε με επτά Κυριακές το χρόνο. Πολύ φοβάμαι, όμως, μη γίνουν περισσότερες…».
