Η ολομέλεια συμφώνησε με την απόφαση της επιτροπής Απασχόλησης του ΕΚ να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο επί της αναθεώρησης της οδηγίας για τους αποσπασμένους εργαζομένους. Αυτό σημαίνει ότι η επιτροπή μπορεί τώρα να ξεκινήσει τις συνομιλίες με τους Ευρωπαίους υπουργούς, οι οποίοι ενέκριναν τη διαπραγματευτική τους εντολή τη Δευτέρα.
Καίρια ζητήματα
Η αναθεώρηση της οδηγίας για την απόσπαση εργαζομένων αποσκοπεί στην εξασφάλιση της καλύτερης προστασίας των αποσπασμένων εργαζομένων και του θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Οι κύριες αλλαγές σε σχέση με την οδηγία του 1996 αφορούν την αμοιβή των αποσπασμένων εργαζομένων, τη διάρκεια της απόσπασης, τις συλλογικές συμβάσεις και τους προσωρινά απασχολούμενους.
Δηλώσεις των εισηγητριών
Οι εισηγήτριες Elisabeth Morin-Chartier (ΕΛΚ, Γαλλία) και Agnes Jongerius (Σοσιαλιστές, Ολλανδία) δήλωσαν τα εξής: «Τώρα που το Συμβούλιο είναι έτοιμο να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορούμε να ολοκληρώσουμε την αναθεώρηση της οδηγίας για την απόσπαση εργαζομένων. Τα πράγματα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Θα δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στο ζήτημα των οδικών μεταφορών, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι η αναθεώρηση θα επιτύχει τη σωστή ισορροπία μεταξύ της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της καλύτερης προστασίας των εργαζομένων.»
Επόμενα βήματα
Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αναμένεται να ξεκινήσουν τις συνομιλίες το Νοέμβριο, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας σε πρώτη ανάγνωση.
Ιστορικό
Αποσπασμένος εργαζόμενος θεωρείται ένας υπάλληλος που αποστέλλεται από τον εργοδότη του για να παράσχει υπηρεσίες σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ σε προσωρινή βάση. Το 2015 υπήρχαν 2,05 εκατομμύρια αποσπασμένοι εργαζόμενοι στην ΕΕ.
Η Πολωνία, η Γερμανία και η Γαλλία αποστέλλουν τον μεγαλύτερο αριθμό αποσπασμένων εργαζομένων, ενώ η Γερμανία, η Γαλλία και το Βέλγιο λαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό
αποσπασμένων εργαζομένων.
Η απόσπαση είναι ιδιαίτερα συχνή σε βασικούς τομείς όπως ο κατασκευαστικός τομέας, η μεταποιητική βιομηχανία, η εκπαίδευση, οι υπηρεσίες υγείας και οι κοινωνικές και επιχειρηματικές υπηρεσίες.
