Ειδικότερα, όταν ο ΔΕΔΔΗΕ διαπίστωσε µη δικαιολογηµένη µεταβολή στην κατανάλωση της παροχής καταλόγισε στον πολίτη ρευµατοκλοπή, επιβαρύνοντας τον µε τον τεκµαρτό υπολογισµό της ηλεκτρικής ενέργειας για το χρονικό διάστηµα από 30-3-2015 έως 28-2-2016 και τις λοιπές χρεώσεις που προβλέπονται για τις περιπτώσεις αυτές. Κατόπιν ενστάσεων και προσκόµισης στοιχείων από τον πολίτη, ο ΔΕΔΔΗΕ αποδέχθηκε ότι εσφαλµένα καταλόγισε ρευµατοκλοπή και ότι η µειωµένη κατανάλωση οφείλονταν σε λάθος συνδεσµολογία, πιθανόν κατά την εγκατάσταση παροχής νυχτερινού ρεύµατος. Στη συνέχεια ενηµέρωσε τον πολίτη ότι η εκτίµηση της ενέργειας η οποία δεν καταγράφηκε θα γίνει «µε βάση όλα τα ποιοτικά και πραγµατικά στοιχεία της κατανάλωσης σύµφωνα µε τις διαδικασίες της επιχείρησης και µε γνώµονα το δίκαιο της αντιµετώπισης του καταναλωτή», επιβάλλοντας τελικά αρκετά υψηλό ποσό ως χρέωση κατανάλωσης.
Ο Συνήγορος επισήµανε στο ΔΕΔΔΗΕ, καταρχήν ότι από τον λογαριασµό χρέωσης για το επίµαχο διάστηµα δεν προκύπτει ο τρόπος υπολογισµού της ηλεκτρικής ενέργειας που δεν είχε καταγραφεί ούτε αν έχει αφαιρεθεί από το οφειλόµενο ποσό η χρέωση που επιβλήθηκε για ρευµατοκλοπή. Ο ΔΕΔΔΗΕ απάντησε ότι είχε λάβει υπόψη του για την τιµολόγηση τη µέση ηµερήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας µετά την αποκατάσταση της συνδεσµολογίας, σε συνδυασµό µε την ηµερήσια κατανάλωση κατά την επίµαχη περίοδο, επί τον αριθµό των ηµερών της µειωµένης κατανάλωσης.
Ο Συνήγορος διαπίστωσε ότι στα έγγραφα που ο πολίτης είχε καταθέσει στο ΔΕΔΔΗΕ ζητώντας µείωση της οφειλής, περιλαµβάνονταν αντίγραφο από το τεχνικό δελτίο ελέγχου, στο οποίο εµφανίζονταν καταχώρηση παραλαβής του µετρητή από εξουσιοδιοδοτηµένο υπάλληλο, στις 10-6-2015. Με νέα επιστολή προς τον ΔΕΔΔΗΕ επισήµανε ότι τεκµαίρεται ότι η παροχή λειτουργούσε κανονικά κατά την ηµεροµηνία αυτή. Σε κάθε περίπτωση εφόσον παρελήφθη, βρέθηκε στη διάθεση του τεχνικού ελέγχου του ΔΕΔΔΗΕ και δεν έγινε αντιληπτή εσφαλµένη λειτουργία της.
Ο ΔΕΔΔΗΕ έκανε δεκτή την παρέµβαση του Συνηγόρου, αποδεχόµενος την ευθύνη για πληµµελή εκτέλεση του ελέγχου στην παροχή και προέβη σε σηµαντική µείωση (κατά 2/3 περίπου) της τεκµαιρόµενης καταλογισθείσας ενέργειας για το επίµαχο χρονικό διάστηµα και αντίστοιχη µείωση του οφειλόµενου ποσού.
