Στο ειδικό αυτό κεφάλαιο της έκθεσής του, το Γ.Π.Β. ασχολείται με το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού, καθώς επίσης και με την μακροπρόθεσμη επίπτωσή του στο ύψος της συνταξιοδοτικής δαπάνης και, συνακόλουθα, στην εξέλιξη των δημοσιονομικών πρωτογενών πλεονασμάτων των επομένων δεκαετιών. Παρουσιάζει δε στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία στην Ελλάδα την περίοδο 2015-2060 ο δείκτης γονιμότητας αναμένεται να αυξηθεί ελάχιστα, από το 1,33 στα 1,34, ενώ το προσδόκιμο ζωής (μέσος όρος ηλικίας θανάτων) προβλέπεται να αυξηθεί από τα 78,5 στα 84,9 έτη για τους άνδρες και από τα 83,7 στα 89 έτη για τις γυναίκες.
Το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι συντάκτες της έκθεσης είναι ότι «η γήρανση του πληθυσμού έχει αρνητική επίδραση στο πρωτογενές αποτέλεσμα» κι ότι «η προβλεπόμενη αύξηση του αριθμού των ατόμων εκτός παραγωγικής ηλικίας (άνω των 65 χρόνων) σε συνδυασμό με την πτωτική τάση του δείκτη γονιμότητας τις τελευταίες δεκαετίες και της ανόδου του προσδόκιμου ζωής αναμένεται να μεταβάλλουν επί τα χείρω το δείκτη εξάρτησης των ηλικιωμένων και επομένως θα υπάρξει σοβαρή επιβάρυνση των δημοσιονομικών μεγεθών».
Περαιτέρω οι συντάκτες της έκθεσης παρουσιάζουν τις δικές τους προτάσεις πολιτικής για την αντιμετώπιση του προβλήματος της γήρανσης του πληθυσμού, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Αναφορικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει εφαρμόσει σοβαρές αλλαγές σε τομείς-κλειδιά όπως το συνταξιοδοτικό-ασφαλιστικό. Για παράδειγμα έχουν αυξηθεί τα όρια συνταξιοδότησης ενώ σημαντικές περικοπές έχουν γίνει στις συντάξεις καθώς και στην παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Από την άλλη μεριά, μέσα στα επόμενα χρόνια δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να γίνουν περαιτέρω αλλαγές στη βάση των νέων δεδομένων που διαμορφώνονται (για παράδειγμα να χρειαστεί να περικοπούν ακόμα περισσότερο οι συντάξεις, κάτι που θα εξαρτηθεί από τους μελλοντικούς ρυθμούς ανάπτυξης που θα επιτευχθούν και τις δημοσιονομικές επιδόσεις)»!
Κατά τα λοιπά, το Γ.Π.Β στην νέα τριμηνιαία έκθεσή του αναφέρει ότι η τακτική που υιοθετεί πλέον η κυβέρνηση για δανεισμό του Ελληνικού Δημοσίου από τις αγορές έχει τα θετικά της έχει και τα αρνητικά της, καθώς «ναι μεν σηματοδοτεί την αργή επιστροφή στην “κανονικότητα” αλλά θα επιφέρει και νέες επιβαρύνσεις γιατί τα επιτόκια δανεισμού θα είναι υψηλότερα από αυτά του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας!». Προβλέπει δε τη συνέχιση της αυστηρής εποπτείας της Ελληνικής οικονομίας και μετά το τέλος του Μνημονίου ΙΙΙ, δηλαδή και μετά τον Αύγουστο του 2018.
«Ο δρόμος για την κανονικότητα θα είναι μακρύς και όλα δείχνουν ότι το τέλος της ενισχυμένης εποπτείας της Ελλάδας δεν θα έλθει το 2018 , παρά την σχετική αύξηση των βαθμών ελευθερίας στην άσκηση πολιτικής», τονίζουν χαρακτηριστικά οι εμπειρογνώμονες του Γ.Π.Β. Προσθέτουν δε ότι η χώρα έχει μπροστά της τρεις επιλογές: (α) την καθαρή έξοδο στις αγορές, (β) την έξοδο στις αγορές με προληπτική γραμμή πίστωσης υπό όρους και (γ) το νέο δανεισμό από τον ΕΜΣ (ή τέταρτο μνημόνιο κατά το πρότυπο των προηγούμενων).
Διευκρινίζουν εξάλλου ότι, σε κάθε περίπτωση, η αυστηρή εποπτεία θα ασκείται είτε από τις αγορές είτε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας είτε κι από τους δύο!
Το Γ.Π.Β. χαιρετίζει, πάντως, την επιτυχή έξοδο της χώρας στις αγορές, η οποία έλαβε χώρα μέσω της έκδοσης νέου πενταετούς ομολόγου, τονίζοντας ότι «είναι ένα θετικό βήμα προς την διαχείριση της οικονομικής κρίσης» κι ότι «μπορεί επομένως να ερμηνευθεί ως μια κίνηση που εκφράζει την πρόθεση της κυβέρνησης να εκπληρώσει τις τρέχουσες συμφωνίες (συμπληρωματικό μνημόνιο συνεννόησης» και letter of intent προς το ΔΝΤ) και, έτσι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μόνιμη έξοδο στις αγορές μετά το τέλος του «μνημονίου» τον Αύγουστο του 2018.»
Για το 2017 η έκθεση του Γ.Π.Β. προβλέπει θετικό ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ της τάξης του 1,51,6%, μικρότερο του προβλεπόμενου στον κρατικό προϋπολογισμό μερικούς μήνες πριν. Τονίζει δε ότι: «Η διαφαινόμενη ανάκαμψη είναι εύθραυστη και για να το διατυπώσουμε χωρίς περιστροφές, θα διακοπεί αν η χώρα εγκαταλείψει το μονοπάτι των μεταρρυθμίσεων. Το ίδιο θα συμβεί αν υπάρξει πολιτική αστάθεια.
Επίσης, τα μακροοικονομικά στοιχεία των τελευταίων τριμήνων έδειχναν ότι η οικονομία κινούνταν στα όρια της στασιμότητας από το πρώτο τρίμηνο του 2014. Μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2017 (με την αναιμική του μεγέθυνση) είχαμε πίσω μας τριάμισι χρόνια κίνησης γύρω από το μηδέν ενώ μπροστά μας περιμένουν ακόμα πολλές αβεβαιότητες!»
