«Στην Ελλάδα εκατομμύρια πολιτών είναι διατεθειμένοι ξανά και ξανά να υπoβληθούν σε θυσίες, οικογένειες σφίγγουν ακόμα περισσότερο το ζωνάρι εν μέσω αυξανόμενων φορολογικών βαρών και μειούμενων μισθών. Πολλοί συνταξιούχοι πρέπει να περιορίσουν τις ανάγκες τους ακόμα και για βασικά αγαθά, ενώ έχουν μειωθεί πολύ οι συντάξεις τους και νέοι άνθρωποι πρέπει να κάνουν δύο και τρεις ευκαιριακές δουλειές ή κάνουν δεύτερες σπουδές, διότι η αγορά εργασίας επί του παρόντος δεν προσφέρει για τους μισούς εξ αυτών δουλειά.
Ποιο μακροπρόθεσμο σχέδιο έχει το eurogroup, το οποίο χρειάζεται επίσης περισσότερο από ποτέ την Ελλάδα ως στρατηγικά σημαντικό εταίρο στο νότο της Ευρώπης; Υπάρχει ο φόβος ότι δεν υφίσταται κανένα πραγματικό σχέδιο, διότι δεν μπορεί να υπάρξει σχέδιο παρά μόνο ένα προσεκτικό ψηλάφισμα. Ακόμα και στο ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οι εμπειρογνώμονες δεν είναι σύμφωνοι για το ποιος δρόμος είναι ο σωστός: να διαγραφούν τα χρέη, να παραταθεί η αποπληρωμή τους ή να γίνουν περαιτέρω περικοπές και να ενισχυθεί η οικονομία;
Πρέπει να εκπoνηθεί ένα νέο masterplan για την Ελλάδα. Ένα είδος οδηγιών κατά των δομικών αδυναμιών. Με νέο χρήμα μπορούν να πληρώνονται οι παλιές οφειλές και να κλείνουν τρύπες στα συνταξιοδοτικά ταμεία. Για να υπάρξει όμως περισσότερη αισιοδοξία και ουσιαστική βοήθεια, ώστε να ανακάμψει η Ελλάδα, απαιτούνται περισσότερα από τους συνεχείς διαπραγματευτικούς μαραθώνιους με τις συνεχείς απειλές.
Οι ισχυρότερες χώρες της Ευρώπης πρέπει να υποστηρίξουν ειλικρινά την αδύναμη Ελλάδα και ιδίως γρήγορα. Γιατί να μην γίνει μια συνάντηση κορυφής για επενδύσεις και θέσεις εργασίας για την Ελλάδα; Στη βοήθεια βοηθά και η ψυχολογία. Και στη διαπαιδαγώγηση, επίσης η ενθάρρυνση με συγκεκριμένες προτάσεις. Χωρίς φάρμακα και επώδυνες θεραπείες δεν γίνεται, αλλά γίνεται ταχύτερα από ότι μέχρι τώρα και ιδίως χωρίς συνεχείς κατηγορίες και μπλοκαρίσματα».
Πηγή: Deutschlandfunk
