Στην εν λόγω έκθεση ο ESM αξιολογεί το «βαθμό ευπάθειας» όλων των χωρών που έχουν περάσει από πρόγραμμα στήριξης.
Στόχος της εργασίας αυτής είναι να συμβάλει στη δυνατότητα του ESM να παρακολουθεί και να εντοπίζει εγκαίρως τα ευάλωτα σημεία των οικονομιών των εν λόγω χωρών που ενδέχεται να απειλήσουν την ικανότητά τους να αντεπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις.
Η αξιολόγηση αυτή βασίζεται σε ένα σύνολο δεικτών που περιλαμβάνουν: (i) τις ανάγκες δανεισμού του Δημοσίου, τις συνθήκες και τη δομή του χρέους, (ii) την οικονομική της ισχύ, (iii) τη δημοσιονομική της θέση, (iv) τον χρηματοπιστωτικό τομέα και άλλες ενδεχόμενες υποχρεώσεις, (v) θεσμικές παραμέτρους, και, τέλος, (vi) τη μόχλευση του ιδιωτικού τομέα, τη ροή δανείων και την κατάσταση του τομέα ακινήτων. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται σε μια συνολική βαθμολογία ευπάθειας που κυμαίνεται από το 1 (πολύ ευάλωτη) έως 4 (πολύ ανθεκτική).
Συνολικά, η Ελλάδα το 2009 είχε βαθμό ευπάθειας 1,7 (σε σχέση με μέσο όρο 2,4 στην ευρωζώνη). Το 2016 ο βαθμός αυτός βελτιώθηκε ελαφρά στο 1,8 (ΜΟ ευρωζώνης 2,7).
