Ο συντάκτης Τόνι Μπάρμπερ τονίζει, παράλληλα, ότι η χώρα βρίσκεται καθ' οδόν για μια τέταρτη «οικονομική μετάγγιση» τον επόμενο χρόνο. Ταυτόχρονα, σημειώνει ότι η Ελλάδα κατάφερε επίσης ένα ιδιότυπο ρεκόρ, να γίνει η χώρα που έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια της στην Ευρωζώνη, «στη μονάδα εντατικής θεραπείας παρά εκτός».
Σύμφωνα με τον ίδιο όμως, τελικά, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πάρει το φάρμακο που θα προκύψει από την συμβιβαστική λύση που θα προκύψει μεταξύ των δανειστών, καθώς σε διαφορετική περίπτωση ο συνδυασμός των συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων και των υποχρεώσεων της χώρας θα τη θέσουν σε τεχνητή υποστήριξη έως τον Ιούλιο. Όπως σημειώνει πάντως, το «ακραίο χειρουργείο» του Grexit κάνει πάλι την εμφάνισή του ως «σοβαρή προοπτική» που απέχει πολύ από το να είναι εκτός πραγματικότητας.
Το θεμελιώδες ερώτημα που προκύπτει είναι αν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, το ΔΝΤ, οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδας και οι πολίτες της πιστεύουν ότι επτά χρόνια μίας ακριβής θεραπείας έχουν φέρει μία θεραπεία λίγο πιο κοντά. Το ερώτημα αυτό σύμφωνα με τον αρθρογράφο έχει πάντως τρία σκέλη τα οποία είναι τα εξής:
Το πρώτο αφορά την ικανότητα της χώρας να ξεπληρώσει τα χρέη της, σημείο για το οποίο αρθρογράφος επικεντρώνει στη διαφωνία ανάμεσα στους ευρωπαίους και το ΔΝΤ
Το δεύτερο αφορά στον κρατικό προϋπολογισμό. Σε αυτό το σημείο τονίζεται ότι οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα που παρουσίασε η Ελλάδα δείχνουν ότι τα δημοσιονομικά πηγαίνουν καλύτερα κάθε χρόνο. Την ίδια στιγμή όμως, στέκεται και στο γεγονός ότι το ΔΝΤ είναι πιο απαισιόδοξο καθώς λαμβάνει υπόψιν του την ιστορική τάση των ελληνικών κομμάτων να εγκαταλείπουν την δημοσιονομική πειθαρχία υπέρ ενός πελατειακού συστήματος και ισχυρών οικονομικών ομάδων.
Το τρίτο και αναμφισβήτητα πιο σημαντικό, όπως τονίζει ο αρθρογράφος, έχει να κάνει με το αν τα προγράμματα διάσωσης βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους σημειώνοντας ως προς αυτό ότι όλοι οι δανειστές καθώς και πολύ από τους Έλληνες πολιτικούς αμφιβάλλουν.
Σύμφωνα με το άρθρο η παραλυσία της Ελλάδας αναμένεται να συνεχιστεί όσο οι Ευρωπαίοι δανειστές αρνούνται να δώσουν στην Αθήνα μία ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους, και όσο δεν την αφήνουν να βγει από την ευρωζώνη. Όπως τονίζει η έλλειψη αυτής της αποφασιστικής ώθησης προς κάθεμια από τις δύο κατευθύνσεις δημιουργεί απλά αρκετό χώρο στην Ελλάδα να κάνει το ελάχιστο δυνατό στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων προκειμένου να συνεχίσει η ροή της οικονομικής βοήθειας.
«Σε αυτή την κατάσταση κανείς δεν είναι νικητής και σίγουρα όχι ο ελληνικός λαός» καταλήγει το άρθρο.
