Αντίθετα, οι διαφωνίες τόσο στο σκέλος των ομαδικών απολύσεων, όσο και στα ζητήματα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά και του συνδικαλιστικού νόμου, φαίνεται ότι διατηρούνται αναλλοίωτες. Πιο συγκεκριμένα, τα βασικά πεδία διαφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, έχουν ως εξής:
*Συλλογικές διαπραγματεύσεις: Η ελληνική πλευρά έχει «επενδύσει» στην επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στην ισχυροποίηση των συλλογικών συμβάσεων, έναντι των επιχειρησιακών. Όμως οι θεσμοί επιμένουν να θεωρούν ότι η Ελλάδα, αποτελεί «ειδική περίπτωση» λόγω μνημονίων, συνεπώς πρέπει να διατηρηθεί στο καθεστώς που έχει διαμορφωθεί από το 2012 και μετά. Αυτό σημαίνει ότι δεν δέχονται ούτε την επαναφορά της αρχής της επεκτασιμότητας των συμβάσεων, σε όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου, ούτε της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης.
*Ομαδικές απολύσεις: Οι θεσμοί επιμένουν να ζητούν το όριο των ομαδικών απολύσεων να διπλασιαστεί, φτάνοντας στο 10% για επιχειρήσεις από 100 έως 300 εργαζόμενους, από 5% ή έως 30 εργαζόμενοι που είναι σήμερα για επιχειρήσεις άνω των 150 εργαζομένων. Επίσης, ζητούν να πάψει να έχει το υπουργείο Εργασίας το δικαίωμα προέγκρισης, επί των σχεδίων ομαδικών απολύσεων, που θα κατατίθενται στο εξής. Όμως η ελληνική πλευρά διαφωνεί τονίζοντας ότι ένα τέτοιο μέτρο θα «φουντώσει» ακόμα περισσότερο το πρόβλημα της ανεργίας στη χώρα. Επίσης, θεωρεί ότι ήδη η επίμαχη κοινοτική οδηγία, που οι θεσμοί θέλουν να εφαρμοστεί στη χώρα, ήδη εφαρμόζεται, αλλά με χρήση της αρχής της πιο ευνοϊκής ρύθμισης, υπέρ του εργαζόμενου.
*Συνδικαλιστικός νόμος: Οι θεσμοί θέλουν να κάνουν πιο δύσκολη την προκήρυξη της απεργίας. Επίσης, επιδιώκουν να δεσμεύσουν τα σωματεία των εργαζομένων, ώστε να προειδοποιούν τους εργοδότες για το ενδεχόμενο απεργίας, 48 ώρες πριν από την προκήρυξή της, και όχι πριν από 24 ώρες, όπως γίνεται σήμερα. Επιπλέον, έχουν βάλει στο στόχαστρο τις συνδικαλιστικές άδειες, που θέλουν να γίνουν πιο δύσκολες, αλλά και τις συνδικαλιστικές απολύσεις, που ζητούν να επανεξεταστούν οι αιτίες χορήγησής τους. Ακόμα θέλουν έμμεση εφαρμογή του μέτρου της ανταπεργίας (lock out) καθώς επιδιώκουν να περάσουν διάταξη σύμφωνα με την οποία θα μπορούν οι εργοδότες να μην καταβάλλουν αποδοχές σε εργαζόμενους που συνεχίζουν να δουλεύουν, όταν βρίσκεται σε εξέλιξη απεργία.
