Επίσης, παρά την αύξηση των δαπανών, ειδικά για παροχές και μισθοδοσία, το ταμειακό πλεόνασμα συνεχίζει να υποστηρίζεται, πέρα από την αύξηση των εσόδων, και από τις πάντα υψηλές ανεξόφλητες υποχρεώσεις προς την αγορά.
Αυτά αναφέρει ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων στο οποίο κάνει επίσης αναλυτική αναφορά στην αγορά εργασίας καταγράφοντας μικρή όπως επισημαίνει βελτίωση κυρίως λόγω της αυξημένης τουριστικής δραστηριότητας.
Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία η εποχικά προσαρμοσμένη ανεργία άρχισε να μειώνεται, από το ιστορικά υψηλό 27.9% το Σεπτέμβριο του 2013 σε 23.4% τον Ιούνιο του 2016. Αν και οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 232,0 χιλ, οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν μόνο κατά 169,9 χιλ καθώς το εργατικό δυναμικό μειώθηκε κατά 62,1 χιλ.
Ο Σύνδεσμος υποστηρίζει ότι η μείωση της ανεργίας είναι συγκυριακή και «δεν αρκεί για να ταυτοποιήσει την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο ενός προτύπου ανταγωνιστικής ανάπτυξης και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να υπερεκτιμάται».
Η διατηρήσιμη αύξηση της σταθερής απασχόλησης , προσθέτει, παραμένει ζητούμενο υψίστης προτεραιότητας. Όσοι πιστεύουν ότι η ανεργία θα συνεχίσει να μειώνεται από μόνη της, και σε αναντιστοιχία με την υφεσιακή πορεία μιας υπερφορολογούμενης ιδιωτικής οικονομίας, θα εκπλαγούν δυσάρεστα. Επείγει ο τερματισμός της ασκούμενης αδιέξοδης και ατελέσφορης οικονομικής πολιτικής, που αποθαρρύνει την δημιουργία μόνιμων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Χωρίς πραγματική αύξηση της απασχόλησης μέσω ιδιωτικών επενδύσεων, και χωρίς μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας των επιχειρήσεων, τα προβλήματα ανεργίας θα ενταθούν, με τους νέους να μην μπορούν να αξιοποιήσουν τα προσόντα τους και να δημιουργήσουν οικογένειες στον τόπο τους, με την ζημιά για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας να είναι ανυπολόγιστη.
Ο ΣΕΒ ζητά τέλος άρση των εμποδίων στη μεταβίβαση μεριδίων και αναδιάρθρωση δανείων επιχειρήσεων αναφερόμενος σε φορολογικές και ασφαλιστικές ρυθμίσεις όπως ο περιορισμένος χρόνος μεταφοράς ζημιών, οι διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης που αποθαρρύνουν νέους επενδυτές και νέα στελέχη διοίκησης, η διασαφήνιση της φορολογικής μεταχείρισης των διαγραφόμενων δανείων και υποχρεώσεων προς προμηθευτές, το πλαίσιο ασφάλισης όσων συμμετέχουν στη διοίκηση των επιχειρήσεων καθώς και το πλαίσιο ευθυνών στελεχών τραπεζών και δημοσίου που εμπλέκονται σε διαγραφές υποχρεώσεων.
