Σχετικό ψήφισμα ενέκριναν οι ευρωβουλευτές, με μεγάλη πλειοψηφία, την Πέμπτη. Με την υποχρεωτική αναγραφή της χώρας προέλευσης, υποστηρίζει ο ιταλός εισηγητής του Κοινοβουλίου Τζιοβάνι Λα Βία, ο καταναλωτής θα μπορεί να κάνει «αγορές ξεκάθαρες και συνειδητοποιημένες». Ακούγεται απλό. Αλλά δεν είναι. Οι προσπάθειες για υποχρεωτική αναγραφή είχαν αρχίσει το 2002, μετά την πανευρωπαϊκή επιδημία σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας (BSE) στα βοοειδή, και κατέληξαν σε μία πρώτη οδηγία για την αναγραφή προέλευσης, αλλά μόνο για το φρέσκο κρέας.
Το 2013, μετά από νέο διατροφικό σκάνδαλο με κρέας αλόγου, που είχε χρησιμοποιηθεί αντί βοείου κρέατος σε προμαγειρεμένα κατεψυγμένα λαζάνια, οι υπέρμαχοι της υποχρεωτικής αναγραφής επανήλθαν δριμύτεροι. Ωστόσο η Κομισιόν εξακολουθεί να δηλώνει αντίθετη σε μία επέκταση της σήμανσης σε όλα τα προϊόντα κρέατος και γάλακτος. Και αυτό γιατί, όπως δηλώνει στο Στρασβούργο ο αρμόδιος επίτροπος Βιτένις Αντριουκάιτις «το συμπέρασμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι η υποχρεωτική σήμανση δεν είναι η καλύτερη λύση, εάν λάβουμε υπόψη: πρώτον, την περιορισμένη προθυμία των καταναλωτών να πληρώσουν γι αυτήν την πληροφορία, δεύτερον, τον διοικητικό φόρτο, και τρίτον, τις επιπτώσεις του μέτρου στο εμπόριο και την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Συνεπώς η Κομισιόν δεν εξετάζει επιπλέον νομοθετικά μέτρα».
