Ο Αλέκος Συσσοβίτης, ο Ηλίας Καπετανάκος, της αγαπημένης σειράς του Alpha, «Πόρτο Λεόνε: Στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια» ήταν προσκεκλημένος σήμερα της Σταματίνας Τσιμτσιλή και του «Happy Day». Ο πρωταγωνιστής αναφέρθηκε στη σειρά που παρακολουθούμε κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 23:30 και στην επιτυχία που γνωρίζει.
Είχε την πεποίθηση ότι θα πάει τόσο καλά η σειρά, ένιωσε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα στο τέλος των γυρισμάτων; «Ένιωσα χαρούμενος. Στο wrap party της σειράς όλοι οι συνεργάτες ήμασταν σα να είχαμε πάρει μια νίκη στο γήπεδο, ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι» λέει ο Αλέκος Συσσοβίτης.
«Είχαμε δέσει ως ομάδα και καταλάβαμε ότι το αποτέλεσμα θα αφορά, είχαμε μια αίσθηση ότι η σειρά θα πάει πολύ καλά. Δεν ξέραμε ότι θα πάει τόσο καλά. Εδώ βοήθησε και το κανάλι, γιατί έκανε μια πολύ καλή προβολή οπότε την ενίσχυσε» προσθέτει. «Εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από αληθινές ιστορίες εποχής» που έχουν και «μια λογική ταχύτητα με την οποία παρουσιάζονται οι εξελίξεις. Το Πόρτο Λεόνε στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια έχει έναν αληθινό χρόνο στον τρόπο που διαδραματίζονται τα γεγονότα. Συμβαίνουν τα πράγματα φυσιολογικά … Με το που μπήκε το κοινό στο πνεύμα της σειράς ένιωσε πολύ οικεία. Οπότε η επιτυχία ήταν δεδομένη».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.youtube.com/watch?v=DesGRq4OLF4}
Στην εποχή των social… «διαβάζω τα μηνύματα που μου στέλνουν. Ευτυχώς η σειρά δεν έχει πολλά αρνητικά σχόλια. Πλέον θα απαντήσω, γιατί είδα στην πράξη, ότι μέσα από μια κακή κριτική εγώ βελτιώθηκα... Είναι καλό να μην μπλοκάρουμε με την πρώτη εντύπωση που μας δίνει ο κόσμος. Να το δουλεύουμε…» εξηγεί.
Και υπερθεματίζει: «Αφουγκράζομαι τα μηνύματα του κόσμου. Με τα social ο κόσμος θα γράψει τις παρατηρήσεις του, θα ευχαριστήσει, θα εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, θα εκφραστεί…. Δεν είναι μονομερές. Υπάρχει και μια μεγαλοσύνη και μια γενναιότητα του θεατή, ο οποίος τολμάει να σου πει «σε ευχαριστώ πάρα πολύ, είσαι πάρα πολύ καλός». Κι αρκετές φορές υπάρχει και το «με βοήθησες ψυχολογικά πάνω σε θέματα και προβλήματα» που είχαν οι άνθρωποι και δεν μπορούσαν να τα λύσουν. Γιατί, μερικές φορές νομίζουμε ότι το πρόβλημα είναι δικό μας και μόνο δικό μας στη ζωή και νιώθουμε παρείσακτοι. Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι τα προβλήματα είναι γενικά κάπου εφησυχάζουμε. Κι ευχαριστούμε τον άλλον, ο οποίος ήταν ένα μέσον για να καταλάβουμε τι μας συμβαίνει. Ναι μεν υπάρχει μια μνησικακία αλλά και μια μεγαλοσύνη στην κριτική των social».
{https://www.youtube.com/watch?v=cc5r6TsPIVQ&t=14s}
