Αστυνομικοί σε ένα αυτοσχέδιο φυλάκιο στον καταυλισμό προσωρινής διαμονής στην Ειδομένη, επιφορτίστηκαν από το πρωί με αυτή την οδηγία. Οι πρόσφυγες που καταφτάνουν με λεωφορεία στον καταυλισμό, μπαίνουν σε ουρά με το υπηρεσιακό τους σημείωμα ανά χείρας και με τη βοήθεια μεταφραστή, δηλώνουν στους αστυνομικούς πού θέλουν να πάνε. Στη συνέχεια, η αστυνομία γράφει πάνω στα χαρτιά τη χώρα προορισμού- Γερμανία ή Αυστρία όπως τους ζητείται- και κατευθύνονται προς το σημείο διέλευσης.
«Πρόκειται για μια νέα εξέλιξη, μετά το άνοιγμα και του καταυλισμού που παρέμενε “παροπλισμένος” για πάνω από έναν μήνα», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Αντώνης Ρήγας από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την επαναλειτουργία του καταυλισμού όπου μπορούν οι πρόσφυγες να περιμένουν σε θερμαινόμενες χώρους και να δέχονται πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα.
Στην ουρά πάντως, τα κουρασμένα χαμόγελα αλλά και η αισιοδοξία περισσεύουν. Γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά, τυλιγμένα με όσο περισσότερα ρούχα μπορούν, προσπαθούν να τα ησυχάσουν. Νέοι άντρες κάνουν το σήμα της νίκης, «θα περάσουμε σήμερα», λένε χαμογελώντας και προσπαθούν να ξεχάσουν τις κρύες νύχτες στο μακρύ ταξίδι της προσφυγιάς. Σαν τον 21χρονο Αχμέτ που ήρθε από το Αφγανιστάν και πέρασε με βάρκα από την Τουρκία στην Ελλάδα. «Πόσο κρύο έκανε, πόσο βραχήκαμε», μονολογεί ενώ παραδίπλα η Ράχμα από το Συρία, με τα τρία μικρά παιδιά της και τη μητέρα της, γελάει με αισιοδοξία. «Θα τα καταφέρουμε», λέει.
Ήταν ένα «ταξίδι θανάτου»
Έξι μηνών έγκυος, η Λίλιαν από η Συρία πέρασε στην Ελλάδα από την Τουρκία με τη βοήθεια λαθροδιακινητών. «Περπατούσαμε 11-12 ώρες μέσα στο κρύο, στα σκοτεινά, σε ένα ταξίδι θανάτου», λέει και χαϊδεύει την κοιλιά της. Ονειρεύεται να πάει στη Γερμανία όπου βρίσκεται ο πατέρας της για να συνεχίσει τη ζωή της μαζί με το σύζυγό της και να δουλέψει στον τουρισμό, με βάση τις σπουδές της.
Για τον δρόμο πάντως των λαθροδιακινητών από την Τουρκία στην Ελλάδα, μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και ο Σάρντα από το Ιράκ. «Είναι η «ακριβή» διαδρομή γιατί θεωρείται πιο ασφαλής από ό,τι η θάλασσα. Πλήρωσα 2.700 δολάρια αντί για 1.000 που είναι η “τιμή” για να περάσεις στην Ελλάδα διά θαλάσσης» τονίζει χαρακτηριστικά.
Εκτός από τις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον καταυλισμό, σημαντικό είναι το έργο που κάνουν και ανεξάρτητοι εθελοντές από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι έχουν μετατρέψει μια σκηνή, δίπλα στην ουδέτερη ζώνη, σε «ντουλάπα». Εκεί, συναντάς ανθρώπους που αναζητούν χοντρά μπουφάν για να αντιμετωπίσουν τις χαμηλές θερμοκρασίες, μητέρες που θέλουν να σκεπάσουν τα παιδικά κεφαλάκια με σκουφιά, νέους ανθρώπους με λιωμένα σχεδόν παπούτσια, από το πολύωρο περπάτημα και βρεγμένες κάλτσες. Οι εθελοντές έχουν οργανώσει την «ντουλάπα» τους, ταξινομώντας ανά νούμερο τα παπούτσια και τα ρούχα ενώ σε μεγάλες κούτες έχουν σκούφους, γάντια, κασκόλ, ακόμα και εσώρουχα.
«Έχουμε μεγάλη ανάγκη από μπουφάν, σκούφους και, φυσικά, παπούτσια, κυρίως αντρικά» αναφέρουν, ζητώντας παράλληλα και τη βοήθεια περισσότερων εθελοντών για την καλύτερη οργάνωση της «ντουλάπας» τους.
Μέχρι το μεσημέρι, η ροή των προσφύγων, γινόταν χωρίς κανένα πρόβλημα και αναμένεται, ως το βράδυ, να έχει διέλθει από την ουδέτερη ζώνη το σύνολο σχεδόν των ανθρώπων που είχαν «εγκλωβιστεί» στο σημείο από προχθές το απόγευμα.
