Ο πόλεμος που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχει περιγραφεί ως ο «πρώτος πόλεμος τεχνητής νοημοσύνης». Αλλά, στην πραγματικότητα, η πρόσφατη ανάπτυξη του AI είναι η τελευταία σε μια μακρά ιστορία τεχνολογικών εξελίξεων που βάζουν σε προτεραιότητα την ανάγκη για ταχύτητα στη στρατιωτική «αλυσίδα εξόντωσης», δηλαδή τα βήματα από την αναγνώριση ενός στόχου μέχρι την επιχείρηση για την καταστροφή του.
«Εξήντα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν μόνο», υποστήριξε πρώην πράκτορας της Μοσάντ, για τις επιθέσεις που σκότωσαν τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Η ταχύτητα και η κλίμακα του πολέμου έχουν ενισχυθεί σημαντικά με τη χρήση συστημάτων ΑΙ. Όμως, αυτή η ανάγκη για ταχύτητα ενέχει σοβαρούς κινδύνους, τόσο για τους αμάχους, όσο και για τους στρατιωτικούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις παράγουν και βασίζονται σε τεράστιο όγκο πληροφοριών. Κάτι που περιλαμβάνει τηλεφωνικές κλήσεις και γραπτά μηνύματα που έχουν υποκλαπεί, μαζική επιτήρηση του ίντερνετ, δορυφορικές εικόνες και βίντεο από drones που περιφέρονται. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά από αυτά τα δεδομένα.
Ήδη, από το 2010, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ανησυχούσε πως «πνίγεται από τα δεδομένα». Υπερβολικά πολλές ώρες υλικού και πάρα πολλοί αναλυτές, που εξέταζαν χειροκίνητα αυτές τις πληροφορίες.
Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να επιταχύνουν δραματικά την ανάλυση στρατιωτικών πληροφοριών. Ο Μπραντ Κούπερ, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, πρόσφατα επιβεβαίωσε τη χρήση εργαλείων AI στον πόλεμο εναντίον του Ιράν.
«Αυτά τα συστήματα μας βοηθούν να εξετάζουμε τεράστιο όγκο δεδομένων σε δευτερόλεπτα, ώστε οι ηγέτες μας να μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις ταχύτερα από ό,τι μπορεί να αντιδράσει ο εχθρός… Τα προηγμένα εργαλεία AI μπορούν να μετατρέψουν διαδικασίες που διαρκούσαν ώρες και μερικές φορές ακόμα και ημέρα, σε δευτερόλεπτα», δήλωσε.
Το 2024, έρευνα του πανεπιστημίου Τζόρτζταουν διαπίστωσε πως το 18ο Αερομεταφερόμενο σώμα στρατού είχε χρησιμοποιήσει τεχνητή νοημοσύνη για την επεξεργασία πληροφοριών, μειώνοντας τα μέλη μιας ομάδας από 2.000 σε μόλις 20 μέλη.
{https://x.com/CENTCOM/status/2031700131687379148}
Η γοητεία της ταχύτητας
Στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, ο κύκλος εναέριας στόχευσης μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες, ή ακόμα και μήνες. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, ο αμερικανικός στρατός ξεκίνησε αυτό που ονόμασε «συμπίεση της αλυσίδας εξόντωσης», μειώνοντας τον χρόνο από την ταυτοποίηση ενός στόχου, μέχρι τη χρήση ισχύος εναντίον του.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου Πολέμου του Κόλπου, το 1991, ο Σαντάμ Χουσεΐν χρησιμοποίησε κινητούς εκτοξευτήρες πυραύλων, που περιφέρονταν στην έρημο εκτοξεύοντας Scud. Μέχρι το αμερικανικό ραντάρ να εντοπίσει την τοποθεσία του, ο εκτοξευτής ήταν χιλιόμετρα μακριά. Αυτή η τακτική «πυροβολώ και τρέχω» απαιτούσε νέα τεχνολογία για την παρακολούθηση των κινητών στόχων. Σημαντική πρόοδος έγινε λίγο μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, με τη μορφή ενός οπλισμένου drone Predator.
{https://www.youtube.com/watch?v=eRuN8m1SQdM&t=25s}
Τον Νοέμβριο του 2002, η CIA σκότωσε τον ηγέτη της Αλ Κάιντα στην Υεμένη, Καέντ Σαλίμ Σινάν αλ- Χαρίθι. Αυτό αποτέλεσε προάγγελο μιας νέας εποχής πολέμου, στην οποία drones που τα πιλόταραν από στρατιωτικές βάσεις στις ΗΠΑ, πετούσαν στον ουρανό της Υεμένης, της Σομαλίας, του Πακιστάν, του Ιράκ, του Αφγανιστάν και αλλού.
Οι πανίσχυρες κάμερες των drones μπορούσαν να καταγράφουν βίντεο υψηλής ανάλυσης και να τα στέλνουν στις ΗΠΑ μέσω δορυφόρου μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, επιτρέποντας στους χειριστές των μη επανδρωμένων αεροσκαφών να παρακολουθούν κινητούς στόχους. Το ίδιο drone, που είχε τα «μάτια» του στον στόχο, μπορούσε να εκτοξεύει πυραύλους, για να τον καταστρέψει ή να τον σκοτώσει.
Η μεγαλύτερη ταχύτητα φέρνει μεγαλύτερο κίνδυνο
Πριν από δύο δεκαετίες, ήταν εύκολο να απορριφθεί ως υπερβολή η άποψη ότι η επερχόμενη εποχή του κυβερνοπολέμου θα μπορούσε να επιφέρει «βομβαρδισμούς με την ταχύτητα της σκέψης», φράση του Αμερικανού ιστορικού Νικ Καλάδερ, από το 2003. Ωστόσο, με την έλευση του πολέμου τεχνητής νοημοσύνης, το αδιανόητο έχει γίνει σχεδόν ξεπερασμένο.
Μέρος της ώθησης για την αξιοποίηση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης είναι η αίσθηση πως η ανθρώπινη σκέψη δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις ταχύτητες επεξεργασίας που επιτρέπουν τα συστήματα AI. Ενώ η ακριβής χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από τον στρατό των ΗΠΑ και άλλων χωρών καλύπτεται από μυστικότητα, έχουν δημοσιοποιηθεί πληροφορίες οι οποίες αναδεικνύουν τους κινδύνους για τους αμάχους.
Στη Γάζα, σύμφωνα με πηγές από τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών, τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης Lavender και Gospel έχουν προγραμματιστεί να αποδέχονται έως 100 θανάτους αμάχων- και περιστασιακά ακόμα περισσότερους- για μία επίθεση σε έναν ύποπτο ως μαχητή της Χαμάς. Περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι έχουν σκοτωθεί στον θύλακα από την έναρξη του πολέμου.
Τον Φεβρουάριο του 2024, αεροπορική επιδρομή σκότωσε έναν 20χρονο φοιτητή, τον Αμπντούλ Ραχμάν αλ- Ράουι. Τότε, υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος είχε παραδεχθεί πως στις επιθέσεις είχε χρησιμοποιηθεί στόχευση με AI. Τώρα ο στρατός των ΗΠΑ λέει πως «δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζει» αν χρησιμοποίησε AI σε συγκεκριμένες αεροπορικές επιδρομές.
Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη στρατιωτική αλυσίδα εξόντωσης συμπίπτει με άλλες ανησυχητικές εξελίξεις. Έπειτα από χρόνια αδράνειας, ο αμερικανικός στρατός αφιέρωσε πάνω από μία δεκαετία στην ανάπτυξη υποδομής για την αποφυγή των θανάτων αμάχων σε πόλεμο, αλλά αυτή σχεδόν διαλύθηκε πλήρως επί προεδρίας Τραμπ.
Οι δικηγόροι που παρέχουν συμβουλές στον στρατό σχετικά με επιχειρήσεις στόχευσης, μεταξύ άλλων για τη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες εμπλοκής, έχουν παραγκωνιστεί και απολυθεί.
Στο μεταξύ, από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 1.200 άμαχοι, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της χώρας. Στις 28 Φεβρουρίου, ο αμερικανικός στρατός έπληξε σχολείο στο νότιο Ιράν, σκοτώνοντας τουλάχιστον 175 ανθρώπους, οι περισσότεροι παιδιά.
Εξάλλου, ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, έχει καταστήσει σαφές πως στόχος του στρατού στο Ιράν είναι «η μέγιστη θνησιμότητα, όχι η χλιαρή νομιμότητα. Βίαιο αποτέλεσμα, όχι πολιτικά ορθό». Με μια τέτοια στάση και δίνοντας προτεραιότητα στην ταχύτητα έναντι της αξιολόγησης, οι θάνατοι αμάχων γίνονται αναπόφευκτοι και η λογοδοσία ακόμα πιο άπιαστη.
Πηγή: The Conversation
Όλες οι εξελίξεις για τον πόλεμο στο liveblog του Dnews.
