Το σκάνδαλο Έπσταϊν έχει πολλές πτυχές. Μία από τις πιο σημαντικές είναι ότι, όταν το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσιοποίησε τρία εκατομμύρια αρχεία, η «βόμβα» δεν εξερράγη στην Αμερική αλλά στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναρωτηθούν γιατί συνέβη αυτό, σχολιάζει το Euractiv.
Οι επιπτώσεις από τη δημοσιοποίηση των αρχείων ήταν μεγαλύτερες στη Βρετανία, καθώς ενδέχεται ακόμη και να επισπεύσουν την πολιτική κατάρρευση του Κιρ Στάρμερ. Οι αποκαλύψεις ότι ο Πίτερ Μάντελσον, τον οποίο ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε διορίσει πρεσβευτή στις ΗΠΑ, είχε διαρρεύσει έγγραφα του υπουργικού συμβουλίου και ευαίσθητες για τις αγορές πληροφορίες στον Έπσταϊν, θέτουν σοβαρά ερωτήματα για την κρίση του Στάρμερ.
Πληγωμένη από τις αποκαλύψεις βγαίνει και η βασιλική οικογένεια. Κάποιοι μάλιστα έχουν υποστηρίξει ότι, αν ο βασιλιάς Κάρολος δεν είχε αφαιρέσει τους τίτλους από τον αδελφό του και δεν τον είχε εξορίσει από το παλάτι του, οι τελευταίες αποκαλύψεις για τον Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ ίσως να είχαν οδηγήσει στην πτώση της βρετανικής μοναρχίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι ευρωπαϊκοί κραδασμοί δεν περιορίζονται στη Βρετανία. Στη Νορβηγία, στοιχεία ότι η πριγκίπισσα διάδοχος Μέτε-Μάριτ διατηρούσε επαφή με τον Έπσταϊν ακόμη και μετά την καταδίκη του το 2008 για σεξουαλικά εγκλήματα, επίσης έχουν πλήξει τη μοναρχία.
Ο Θορμπγιόρν Γιάγκλαντ, πρωθυπουργός της Νορβηγίας τη δεκαετία του 1990, ο οποίος αργότερα προήδρευσε της επιτροπής που απονέμει το Νόμπελ Ειρήνης και υπηρέτησε επί δέκα χρόνια ως γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, φέρεται να αποκόμισε οικονομικά οφέλη από τον Έπσταϊν.
Στη Σλοβακία, ο Μίροσλαβ Λάιτσακ, σύμβουλος του πρωθυπουργού Ρόμπερτ Φίτσο, παραιτήθηκε μετά τις αποκαλύψεις χυδαίων μηνυμάτων που είχε ανταλλάξει με τον Έπσταϊν.
«Αλώβητη» η Αμερική από τις αποκαλύψεις
Κι όμως, στην Αμερική - όπου ο Έπσταϊν λειτουργούσε αυτό το παράνομο και σκοτεινό δίκτυο - οι μέχρι στιγμής αποκαλύψεις δεν έχουν προκαλέσει κανένα νέο σκάνδαλο. Τρεις ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση των εγγράφων, τα σχετικά ρεπορτάζ στις ιστοσελίδες των Wall Street Journal, New York Times και Washington Post αφορούσαν τις ευρωπαϊκές επιπτώσεις. Καμία παραίτηση, καμία αφαίρεση τίτλου. Το μόνο άτομο που έχει μέχρι τώρα καταδικαστεί για εγκλήματα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες του Έπσταϊν είναι η Βρετανία πρώην σύντροφός του, Γκίσλεϊν Μάξγουελ.
Αυτή η ανισορροπία ενδέχεται να μην είναι τυχαία. Ο Ντόναλντ Τραμπ πάλεψε σκληρά για να αποτρέψει τη δημοσιοποίηση αυτών των εγγράφων και αντέδρασε ακόμη πιο επιθετικά εναντίον Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο που τάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς για να επιβάλουν την αποδέσμευσή τους. «Οι φίλοι μου θα πληγωθούν», είπε ο Τραμπ στη Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, την πρώην σύμμαχό του στο MAGA, την οποία πλέον χαρακτηρίζει «προδότρια».
Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έχει παραδεχθεί ότι δημοσιοποίησε μόνο το μισό υλικό της υπόθεσης Έπσταϊν που έχει στην κατοχή του.
Από την άλλη, το DOJ απέτυχε να προστατεύσει τις ταυτότητες δεκάδων θυμάτων του Έπσταϊν, που κατέθεσαν παρότι φοβούνταν για τη ζωή τους.
Ήταν πράκτορας της Ρωσίας ο Έπσταϊν;
Όποιον ή οτιδήποτε κι αν προστατεύει η κυβέρνηση Τραμπ, οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι το σκάνδαλο αυτό εγείρει πολύ σοβαρότερα ζητήματα, πέρα από τα προφανή (σεξουαλική κακοποίηση κ.λπ.). Όπως δήλωσε την Τρίτη ο Πολωνός πρωθυπουργός, Ντόναλντ Τουσκ, το πιο άμεσο ερώτημα είναι αν ο Έπσταϊν ήταν στην πραγματικότητα Ρώσος πράκτορας - και αν οι δραστηριότητές του αποτελούσαν μια τεράστια επιχείρηση «κομπρομάτ» (τακτική συλλογής ενοχοποιητικού υλικού- συχνά κατασκευασμένου - που χρησιμοποιείται για εκβιασμό, δυσφήμιση ή πολιτική εξουδετέρωση αντιπάλων) υπό την καθοδήγηση της FSB, με στόχο ορισμένα από τα ισχυρότερα πρόσωπα των αμερικανικών επιχειρήσεων και της πολιτικής.
Η λέξη «Ρωσία» εμφανίζεται 10.000 φορές στα αρχεία Έπσταϊν
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Euractiv, υπάρχει ήδη πολύ υλικό ώστε τέτοιες εικασίες να μην μπορούν να απορριφθούν ως απλές θεωρίες συνωμοσίας.
Οι διασυνδέσεις του Έπσταϊν με τη Ρωσία φαίνεται να ήταν εκτεταμένες.
Η λέξη «Ρωσία» εμφανίζεται 10.000 φορές στα αρχεία. Το όνομα του Βλαντίμιρ Πούτιν 1.000 φορές. Αρκετά έγγραφα αναφέρονται σε πιθανά ραντεβού με τον Πούτιν (αν και δεν υπάρχει απόδειξη ότι πραγματοποιήθηκαν). Ο Έπσταϊν βρισκόταν σε τακτική επαφή με ανώτερα στελέχη της FSB και Ρώσους διπλωμάτες. Πολλές από τις νεαρές γυναίκες που διακινήθηκαν στο δίκτυό του προέρχονταν από τη Ρωσία. Επιπλέον, παραμένει το μυστήριο γύρω από την προέλευση της περιουσίας του.
Το αν ο Έπσταϊν ήταν Ρώσος πράκτορας είναι ένα κρίσιμο ερώτημα για τους Ευρωπαίους. Αν ο στόχος ήταν η συλλογή ενοχοποιητικού υλικού για σημαντικά πρόσωπα στην Αμερική, τότε η Ρωσία θα διαθέτει ακόμα τα μέσα για να εκβιάζει αυτά τα πρόσωπα - πολλά από τα οποία ίσως σήμερα να βρίσκονται σε πιο ισχυρές θέσεις.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να έχει ταχθεί στο πλευρό της Ρωσίας έναντι της Ουκρανίας και συζητά τη σύναψη εμπορικών συμφωνιών με τη Μόσχα.
Υπάρχει επίσης το ζήτημα της στήριξης που φαίνεται να παρείχε ο Έπσταϊν σε ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, τα οποία επιδιώκουν να υπονομεύσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση - έναν βασικό στρατηγικό στόχο του Πούτιν. Ο Έπσταϊν βρισκόταν σε τακτική επαφή με τον Στιβ Μπάνον, ο οποίος αργότερα έγινε ο πρώτος προσωπάρχης του Τραμπ και επιδίωκε να οικοδομήσει ένα πανευρωπαϊκό, ακροδεξιό, αντι-ΕΕ «κίνημα», ενώ υπήρξε και θερμός υποστηρικτής της εκστρατείας του Νάιτζελ Φάρατζ υπέρ του Brexit.
Πριν από τον θάνατο του Έπσταϊν το 2019 - επισήμως αυτοκτονία - οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γνώριζαν για τις ρωσικές προσπάθειες υπονόμευσης της ευρωπαϊκής ενότητας μέσω παραπληροφόρησης και στήριξης ακροδεξιών λαϊκιστικών κομμάτων. Δεν το πήραν αρκετά σοβαρά. Μετά την εισβολή στην Ουκρανία, αναγνώρισαν την απειλή της Μόσχας, αλλά υπέθεσαν ότι ο εσωτερικός κίνδυνος είχε υποχωρήσει.
Τώρα η απειλή έχει επανεμφανιστεί με τη στήριξη ακροδεξιών κομμάτων από την κυβέρνηση Τραμπ - μαζί με άλλους που τα ονόματά τους εμφανίζονται συχνά στα αρχεία του Έπσταϊν.
Τον τελευταίο χρόνο η Ευρώπη έμοιαζε σαν να δέχεται υβριδική επίθεση τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Αμερική.
Όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Πολωνίας και της Λιθουανίας και να διεξαγάγουν τις δικές τους έρευνες για πιθανές ρωσικές διασυνδέσεις του Έπσταϊν.
Πρέπει επίσης να ενώσουν τη φωνή τους με εκείνη των θυμάτων του Έπσταϊν, στα οποία δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη, απαιτώντας από την κυβέρνηση Τραμπ να εκπληρώσει τη νομική υποχρέωση να δημοσιοποιήσει τα πάντα.
Οι Ευρωπαίοι έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι πραγματικά κρυβόταν πίσω από το δίκτυο του Έπσταϊν. Η ίδια τους η ασφάλεια μπορεί να εξαρτάται από αυτό.
Πηγή: Euractiv
