Έξι χρόνια μετά την αμφιλεγόμενη αυτοκτονία του Τζέφρι Επστάιν στη φυλακή –όπου βρέθηκε για δεύτερη φορά κατηγορούμενος για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων στη Φλόριντα και τη Νέα Υόρκη–, ορισμένοι συνωμοσιολόγοι εξακολουθούν να διακινούν σενάρια περί μιας παγκόσμιας ελίτ παιδεραστών που κυβερνά τον κόσμο.
Τα περιβόητα έγγραφα –μεταξύ των οποίων emails που αντάλλασσε με πολιτικούς, ακαδημαϊκούς, επενδυτές και δημοσιογράφους πολύ μετά την πρώτη του καταδίκη–, ωστόσο, αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα που δεν έχει τόσο να κάνει με μια «σκοτεινή κλίκα», αλλά περισσότερο με ένα σύστημα εξουσίας που ευθαρσώς αδιαφορεί για τις συνέπειες και τη λογοδοσία.
Τα σύντομα, κοφτά emails του Επστάιν, από το 2009 έως το 2019 –και ενώ έχει ήδη καταδικαστεί για σεξουαλική κακοποίηση και εξώθηση ανηλίκων σε πορνεία– δεν ενοχοποιούν προφανώς τις επαφές του, συμπεριλαμβανομένου του Ντόναλντ Τραμπ, για οποιαδήποτε εγκληματική δραστηριότητα.
Αυτό που αποκαλύπτουν, όμως, περίτρανα είναι πως επιφανείς προσωπικότητες τον υποστήριζαν κατά τη διάρκεια των νομικών προβλημάτων του, ενώ άλλοι του ζητούσαν συμβουλές ή συνεργάζονταν μαζί του.
Ο ανάλαφρος, παιχνιδιάρικος τόνος τους υποδηλώνει πως ο Επστάιν εξακολουθούσε να είναι ευπρόσδεκτος και δεν δεχόταν καμία κοινωνική πίεση να «αλλάξει» συνήθειες και συμπεριφορά. Αντί να απομονωθεί ως σεξουαλικός παραβάτης, κανονικοποιήθηκε.
Σε αρκετά του μηνύματα συμβούλευε τον Στιβ Μπάνον –επί μακρόν σύμβουλο του Τραμπ και ιδεολογικό καθοδηγητή του κινήματος MAGA– για την πολιτική του περιοδεία στην Ευρώπη, ενώ μαζί καταστρώνανε «ένα στρατηγικό πλάνο», προκειμένου να μπορέσει να συναντηθεί προσωπικά με Ευρωπαίους ηγέτες.
Όταν ο κορυφαίος θεωρητικός της Φυσικής Λόρενς Κράους κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση, έστειλε email στον Επστάιν ζητώντας συμβουλές από τον «ειδικό».
Ο Λάρι Σάμερς, πρώην υπουργός Οικονομικών και αργότερα πρόεδρος του Χάρβαρντ, συζητούσε με τον Επστάιν τα «προβλήματα» που είχε με μια γυναίκα: «Αντέδρασες καλά... Το ότι δεν παραπονέθηκες δείχνει δύναμη», του απαντούσε εκείνος. Σε άλλο email o Σάμερς έγραφε:
«Προσπαθώ να καταλάβω γιατί η αμερικανική ελίτ θεωρεί ότι αν δολοφονήσεις το μωρό σου είναι "ok" να μπεις στο Χάρβαρντ, αλλά αν την "έπεσες" σε μερικές γυναίκες πριν 10 χρόνια δεν μπορείς να εργαστείς σε κανάλι ή think tank».
Ο Σάμερς δεν ήταν ο μόνος Δημοκρατικός στον κύκλο του Επστάιν. Η Κάθριν Ρούμλερ, πρώην νομική σύμβουλος του Λευκού Οίκου επί Ομπάμα, του έστειλε μήνυμα, χαρακτηρίζοντας τον Τραμπ «αηδιαστικό». Τμήμα του μηνύματος λογοκρίθηκε, αλλά ο Επστάιν απάντησε: «στην πραγματικότητα είναι χειρότερος από κοντά».
Σε άλλα emails με τη Ρούμλερ, ο Επστάιν περιέγραφε όλες τις διασημότητες με τις οποίες συναντήθηκε ή συνομίλησε εκείνη την εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένου ενός πρέσβη, ενός τεχνολογικού μεγιστάνα, ξένων επιχειρηματιών, ακαδημαϊκών και ενός σκηνοθέτη: «είσαι ευπρόσδεκτη σε οποιαδήποτε συνάντηση», της έγραφε.
Τα έγγραφα επίσης αμφισβητούν σοβαρά την επίσημη εκδοχή του πρώην πρίγκιπα Άντριου για τη σχέση του με τον Επστάιν, ενώ επιβεβαιώνουν τη γνησιότητα της φωτογραφίας με τη Βιρτζίνια Τζιούφρε.
Ο δημοσιογράφος Μάικλ Γουλφ εμφανίζεται επίσης σε πολλά emails, συχνά ως ανεπίσημος σύμβουλος του Επστάιν για τη σχέση του με τον Τραμπ. Το 2015, ο Γουλφ συνέστησε στον Επστάιν να «αφήσει [τον Τραμπ] να κρεμαστεί μόνος του» αν ερωτηθεί για τη σχέση τους σε εμφάνιση στο CNN, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε άρνηση εκ μέρους του Τραμπ θα του έκανε καλό.
Λίγο πριν τις εκλογές του 2016, ο Γουλφ έγραψε στον Επστάιν: «Υπάρχει η ευκαιρία αυτή την εβδομάδα να μιλήσεις για τον Τραμπ με τέτοιο τρόπο που θα σου αποφέρει μεγάλη συμπάθεια και θα τον "τελειώσει". Ενδιαφέρεσαι;»
Τα emails δείχνουν ότι ο ρόλος του Eπστάιν στο δίκτυό του ξεπερνούσε τις τυπικότητες. Τον αντιμετώπιζαν ως έμπιστο σύμβουλο, έναν «fixer» του οποίου οι συμβουλές σε θέματα πολιτικής, σκανδάλων και προσωπικής ζωής ζητούνταν ενεργά από τους ισχυρούς.
Μάλιστα, οι φιλοδοξίες του ήταν τέτοιες, που έφτασε ακόμη και να προσπαθεί να επηρεάσει την εξωτερική πολιτική. Ενδεικτικά, πριν από τη διμερή συνάντηση Τραμπ-Πούτιν το 2018, ο Επστάιν πρότεινε ότι ο Σεργκέι Λαβρόφ θα μπορούσε να επωφεληθεί από τις δικές του ιδέες για τον τότε πρόεδρο.
«Νομίζω ότι μπορείς να προτείνεις στον Πούτιν να μιλήσει μαζί μου ο Λαβρόφ», έγραψε σε email προς τον Θόρμπγιερν Γιάγκλαντ, πρώην πρωθυπουργό της Νορβηγίας και επικεφαλής του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η λίστα επαφών του ήταν μεγάλη: Το 2011 ο Επστάιν ζήτησε από τη δημοσιογράφο Πέγκι Σίγκαλ να επικοινωνήσει με την Αριάνα Χάφινγκτον για να ερευνήσει τη Βιρτζίνια Τζιούφρε –αίτημα που η Σίγκαλ χαρακτήρισε «ανόητο»–, το 2015 προσέφερε στον Νόαμ Τσόμσκι φιλοξενία στα σπίτια του στη Νέα Υόρκη και στο Νέο Μεξικό, ενώ αργότερα ο κορυφαίος γλωσσολόγος είχε ζητήσει τη συμβουλή του για ένα οικονομικό θέμα με την πρώην σύζυγό του.
Τα emails περιγράφουν έναν κόσμο όπου ο τεράστιος πλούτος, η προνομιακή πρόσβαση και η εγγύτητα στην εξουσία προστατεύουν σχεδόν ολοκληρωτικά από λογοδοσία. Για όσους βρίσκονται εντός του κύκλου, οι κανόνες του «έξω κόσμου» φαίνεται πως δεν ισχύουν.
Όπως δήλωσε ο Τζέιμι Ράσκιν, επικεφαλής Δημοκρατικός στην Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής: «Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έκανε τεράστιες δωρεές σε κολέγια και πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένων των Χάρβαρντ και MIT, και τέτοια δώρα αγοράζουν κύρος και πρόσβαση σε ελίτ κύκλους.
Αυτό που πρέπει να μάθει ο κόσμος είναι σε ποιο βαθμό όλοι αυτοί οι διαφορετικοί παράγοντες γνώριζαν τι συνέβαινε. Ίσως οι άνθρωποι στο MIT ή το Χάρβαρντ να μην είχαν τις ίδιες γνώσεις με τον πρίγκιπα Άντριου ή τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά όλοι πρέπει να ερωτηθούν τι ήξεραν».
* Με στοιχεία από την ανάλυση του David Smith για τον Guardian
