Οι μαθητέςστην Ουκρανία επέστρεψαν τη Δευτέρα στα θρανία για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ξανά υπό τη σκιά της ρωσικής εισβολής.
Από την έναρξη του πολέμου, τον Φεβρουάριο του 2022, τα σχολεία έχουν βρει διαφορετικούς τρόπους για να συνεχίσουν τα μαθήματα. Το AP έκανε ένα οδοιπορικό στο Μπόμπρικ, ένα χωριό στη περιοχή του Σούμι, κοντά στην πρώτη γραμμή, όπου ένα υπόγειο έχει μετατραπεί σε σχολείο. Οι εικόνες και οι μαρτυρίες που παρουσιάζει συγκλονίζουν.
Οι μαθητές είχαν ήδη επηρεαστεί από τον κορωνοϊό και μετά την έναρξη του πολέμου τα μαθήματα σπάνια γίνονταν δια ζώσης. «Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μην χαθεί αυτή η γενιά», δήλωσε ο διευθυντής Ολέξιι Κορενίβσκι. «Ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να αναπληρώσεις. Αυτό είναι το μέλλον μας και πρέπει να του δώσουμε ό,τι έχουμε».
Το σχολείο μεταφέρθηκε στο υπόγειο πριν από δύο χρόνια, όταν οι συναγερμοί για αεροπορικές επιδρομές έφτασαν να ακούγονται ακόμα και 20 ώρες, παραλύοντας κάθε ιδέα για εκπαίδευση. Η μόνη επιλογή για μαθητές και δασκάλους ήταν να καλυφθούν και, ενώ κρύβονταν από ενδεχόμενες εκρήξεις, να συνεχίσουν να διαβάζουν.
Σήμερα, δύο χρόνια μετά, σε ένα υπόγειο ενός διοικητικού κτιρίου που δεν προοριζόταν ποτέ να γίνει σχολείο, τα μαθήματα γίνονται σε έναν στενό χώρο. Οι τάξεις είναι χωρισμένες μόνο από φύλλα χοντρού πλαστικού. Δεν υπάρχουν παράθυρα ή πόρτες.
Το μήνυμα Ζελένσκι για τη νέα χρονιά
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ωστόσο δεν επισκέφθηκε το σχολείο στο υπόγειο αλλά ένα άλλο στο Κίεβο. Ένα υπέροχο σχολείο, που θα ζήλευε κάθε σύγχρονη χώρα. Σε ανάρτησή του έστειλε το δικό του μήνυμα για την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
«Σήμερα, ξεκίνησε μια νέα σχολική χρονιά στην Ουκρανία. Εκατομμύρια παιδιά θα αποκτήσουν γνώσεις τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά. Και το πρώτο κουδούνι είναι πάντα ξεχωριστό - σηματοδοτεί την αρχή νέας γνώσης, νέων ονείρων και νέων επιτευγμάτων. Σήμερα, μοιράστηκα αυτό το πνεύμα μαζί με τους μαθητές ενός από τα σχολεία στην περιοχή του Κιέβου. Μίλησα με τα παιδιά και τους δασκάλους. Το σχολείο διαθέτει όλα όσα χρειάζονται για ασφαλή και άνετη μάθηση. Η προσβασιμότητα έχει επίσης διασφαλιστεί εδώ, κάτι που είναι πολύ σημαντικό. Έτσι ακριβώς πρέπει να στηρίζουμε τα παιδιά μας, βοηθώντας τα και δημιουργώντας συνθήκες όπου θέλουν να σπουδάσουν, να μεγαλώσουν και να ονειρευτούν. Ευχαριστώ όλους όσοι εργάζονται με αυτόν τον τρόπο, όλους όσοι ασχολούνται με την εκπαίδευση».
{https://twitter.com/ZelenskyyUa/status/1962443083951284308}
Πίσω στο υπόγειο σχολείο, οι μαθητές έφτασαν φορώντας και εκεί τα κεντημένα παραδοσιακά πουκάμισα. Ονομάζονται vyshyvanka. Τα θρανία των δασκάλων ήταν γεμάτα με φρέσκα λουλούδια που τους έφεραν τα παιδιά ως δώρο, που παραδοσιακά δίνεται για την έναρξη της χρονιάς. «Δυστυχώς, αυτός ο «γείτονας» δεν πρόκειται να πάει πουθενά», είπε ο Ολέξιι, αναφερόμενος στη Ρωσία.
Το άλλοτε υγρό και σκοτεινό υπόγειο ανακαινίστηκε φέτος και έχει εξαερισμό, ηλεκτρικό ρεύμα και νέα δάπεδα. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα του πώς οι Ουκρανοί προσαρμόζονται για να διατηρήσουν τη ζωή τους, χωρίς να διαφαίνεται τέλος στην λυσσαλέα επίθεση της Ρωσίας, σχολιάζει το Associated Press.
Συγκλονίζουν οι εικόνες
Το Μπόμπρικ, με πληθυσμό περίπου 2.000 κατοίκων, έχει ένα μικρό σχολείο με τάξεις περίπου 10 παιδιών η καθεμία. Φέτος, μόνο επτά παιδιά είναι στην πρώτη τάξη. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μαθήματος, η δασκάλα άνοιξε ένα σχολικό βιβλίο σε έναν χάρτη της Ουκρανίας. Έδειχνε ολόκληρη τη χώρα, χωρίς ενδείξεις κατεχόμενων εδαφών. Έδειξε βόρεια προς την περιοχή Σούμι, όπου βρίσκεται το Μπόμπρικ. «Η περιοχή μας είναι δίπλα στη Ρωσία», είπε. «Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο, γιατί μας βομβαρδίζουν τόσο συχνά, επειδή είμαστε κοντά σε αυτόν τον δύσκολο γείτονα».
Το σχολείο έχει αυτή τη στιγμή κάτι παραπάνω από 100 μαθητές, αν και περίπου το 10% έχει φύγει μετά την εισβολή της Ρωσίας, και αρκετοί ακόμα συνεχίζουν να φεύγουν. Για ένα τόσο μικρό σχολείο, κάθε απώλεια είναι αισθητή. Μεταξύ αυτών που ετοιμάζονται να φύγουν είναι η 15χρονη Βλάντα Μιχάιλικ, η οποία σύντομα θα μετακομίσει στην Αυστρία με τον 11χρονο αδελφό της. Η μητέρα τους αποφάσισε ότι οι συνθήκες έχουν γίνει πολύ επικίνδυνες.
«Ζούμε καλά, αλλά μερικές φορές είναι λυπηρό. Συχνά ακούμε drones και εκρήξεις», είπε η Βλάντα. Η μάθηση στο υπόγειο έχει γίνει ρουτίνα, πρόσθεσε. «Αν πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στο διαδίκτυο ή στο υπόγειο, το υπόγειο είναι καλύτερο» είπε και παραδέχεται ότι διστάζει να φύγει από την πόλη και θα προτιμούσε να τελειώσει το σχολείο με τους φίλους της.
Σε μια από τις τάξεις του γυμνασίου, ο πόλεμος δεν ήταν το πρώτο θέμα την πρώτη μέρα. Όταν η δασκάλα ρώτησε τους μαθητές τι είχαν κάνει το καλοκαίρι, οι απαντήσεις ήταν απρόσμενα φυσιολογικές - βόλτες με ποδήλατο, βοήθεια στους γονείς, χρόνος με νέους φίλους. Στη συνέχεια, μια φωνή από την τρίτη τάξη είπε: «Ένα drone αναχαιτίστηκε από πάνω μας και υπήρχαν θραύσματα». «Όλα αυτά οφείλονται στον πόλεμο», απάντησε ήρεμα η δασκάλα.
Επειδή το υπόγειο είναι μικρό, το σχολείο λειτουργεί σε δύο βάρδιες, με σύντομα διαλείμματα. Το κανονικό σχολείο - ένα όμορφο κτίριο των αρχών του 20ού αιώνα - τώρα είναι άδειο, οι ευρύχωρες τάξεις του περιμένουν τους μαθητές να επιστρέψουν όταν βελτιωθεί η κατάσταση.
«Είμαστε εδώ επειδή είναι καιρός πολέμου και υπάρχουν πολλές σειρήνες», είπε η 7χρονη Εύα, προσθέτοντας ότι είχε ξυπνήσει το προηγούμενο βράδυ με ενθουσιασμό για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Η Εύα έκανε και μία ευχή: «Να επιστρέψω στην τάξη» είπε και αποκάλυψε πως το όνειρό της είναι «Να τελειώσει ο πόλεμος».
Με πληροφορίες του AP
