Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, «δεν έκρυψε ότι δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο» από το να κερδίσει το διάσημο βραβείο.
Σύμφωνα με ειδικούς που μίλησαν στο Sky News, οι προσπάθειες του Ντόναλντ Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία έχουν αναζωπυρώσει την εκστρατεία του για το Νόμπελ Ειρήνης.
Όταν συναντήθηκε με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στο Λευκό Οίκο στις 18 Αυγούστου, ισχυρίστηκε: «Έχω τερματίσει έξι πολέμους» - και την επόμενη μέρα δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι, στην πραγματικότητα, είχε τερματίσει επτά.
Η εκστρατεία του Τραμπ για το Νόμπελ
2019
Τον Φεβρουάριο του 2019, ο κ. Τραμπ ισχυρίστηκε ότι ο τότε πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε τον είχε προτείνει μετά τη σύνοδο κορυφής του 2018 με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν, όπου συζήτησαν το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων της χώρας.
Μιλώντας στο Λευκό Οίκο, ισχυρίστηκε ότι ο Άμπε του είχε δώσει «το πιο όμορφο αντίγραφο μιας επιστολής που έστειλε στους ανθρώπους που απονέμουν το Νόμπελ».
Ισχυρίστηκε ότι Άμπε του είχε πει: «Σας έχω προτείνει», στο οποίο ο κ. Τραμπ απάντησε: «Σας ευχαριστώ. Πολλοί άλλοι άνθρωποι αισθάνονται το ίδιο. Πιθανότατα δεν θα το κερδίσω ποτέ. Αλλά δεν πειράζει. Το έδωσαν στον Ομπάμα. Ούτε καν ήξερε για ποιο λόγο το πήρε. Ήταν εκεί για περίπου 15 δευτερόλεπτα και πήρε το Νόμπελ», είπε. «Όσο για μένα, πιθανότατα δεν θα το πάρω ποτέ».
Ο Ομπάμα κέρδισε το βραβείο μόλις εννέα μήνες μετά την ανάληψη της προεδρίας για «τις εξαιρετικές προσπάθειές του να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».
Στην ομιλία αποδοχής του, αναγνώρισε τη διαμάχη που προκάλεσε, λέγοντας: «Σε σύγκριση με μερικούς από τους γίγαντες της ιστορίας που έχουν λάβει αυτό το βραβείο – τον Σβάιτσερ και τον Κινγκ, τον Μάρσαλ και τον Μαντέλα – τα επιτεύγματά μου είναι μικρά».
Στα τέλη του 2019, πριν από μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Ιμράν Χαν, ο κ. Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους ότι «θα έπαιρνε το Νόμπελ για πολλά πράγματα, αν το απονέμονταν δίκαια, πράγμα που δεν κάνουν».
Ο πρόεδρος συνέχισε αναφερόμενος στον προκάτοχό του Μπαράκ Ομπάμα που κέρδισε το βραβείο το 2009.
«Το έδωσαν στον Ομπάμα. Ούτε καν ήξερε για ποιο λόγο το πήρε. Ήταν εκεί για περίπου 15 δευτερόλεπτα και πήρε το Νόμπελ», είπε. «Εγώ, μάλλον, δεν θα το πάρω ποτέ».
Ο Ομπάμα κέρδισε το βραβείο μόλις εννέα μήνες μετά την ανάληψη της προεδρίας για «τις εξαιρετικές προσπάθειές του να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».
Στην ομιλία του κατά την απονομή, αναγνώρισε τη διαμάχη που προκάλεσε το βραβείο, λέγοντας: «Σε σύγκριση με μερικούς από τους γίγαντες της ιστορίας που έχουν λάβει αυτό το βραβείο – τον Σβάιτσερ και τον Κινγκ, τον Μάρσαλ και τον Μαντέλα – τα επιτεύγματά μου είναι μικρά».
Στα τέλη του 2019, πριν από μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Ιμράν Χαν, ο Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους ότι «θα έπαιρνε το Νόμπελ για πολλά πράγματα, αν το απονέμονταν δίκαια, πράγμα που δεν κάνουν».
2020
Τον Ιανουάριο του 2020, παραπονέθηκε ότι θα έπρεπε να το είχε κερδίσει αυτός αντί του πρωθυπουργού της Αιθιοπίας, ο οποίος επέβλεψε την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ της χώρας του και της Ερυθραίας για τη διασυνοριακή τους διαμάχη.
Αναφερόμενος στη δική του συμμετοχή στις ειρηνευτικές συνομιλίες, οι οποίες διεξήχθησαν σε μεγάλο βαθμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, ο Τραμπ δήλωσε σε προεκλογική συγκέντρωση στο Οχάιο: «Θα σας μιλήσω για το Νόμπελ Ειρήνης, θα σας μιλήσω για αυτό. Έκανα μια συμφωνία, έσωσα μια χώρα και μόλις έμαθα ότι ο ηγέτης αυτής της χώρας θα λάβει το Νόμπελ Ειρήνης για τη διάσωση της χώρας.
Αλλά ξέρετε, έτσι είναι τα πράγματα. Όσο το ξέρουμε, αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία... Έσωσα μια μεγάλη σύρραξη, έσωσα μερικές».
2024
Σε άλλη συγκέντρωση πριν από τη δεύτερη εκλογική του νίκη το 2024, είπε στους υποστηρικτές του στο Ντιτρόιτ: «Αν με λέγανε Ομπάμα, θα μου είχαν δώσει το Νόμπελ Ειρήνης σε 10 δευτερόλεπτα».
2025
Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου στο Λευκό Οίκο, είπε: «Ποτέ δεν θα μου απονείμουν το Νόμπελ Ειρήνης. Το αξίζω, αλλά ποτέ δεν θα μου το δώσουν».
Και στις 18 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια της συνάντησης κορυφής με τους ηγέτες της Ουκρανίας και της Ευρώπης, είπε: «Αν κοιτάξετε τις έξι συμφωνίες που έκλεισα φέτος, όλες αφορούσαν πολέμους. Δεν έκανα καμία εκεχειρία».
Στις 19 Αυγούστου, διόρθωσε τον εαυτό του, λέγοντας στο Fox News: «Τερματίσαμε επτά πολέμους».
Η ομάδα του έχει επίσης προστεθεί στις φωνές που ζητούν να του απονεμηθεί το βραβείο, με την εκπρόσωπο Τύπου του, Karoline Leavitt, να το αναφέρει σε αρκετές συνεντεύξεις Τύπου στο Λευκό Οίκο, περιγράφοντάς τον ως τον «πρόεδρο της ειρήνης» και λέγοντας ότι «έχει περάσει καιρός».
Ποιες επτά πολεμικές συγκρούσεις ισχυρίζεται ο Τραμπ ότι έληξε;
Μετά τις δηλώσεις του για το «τέλος επτά πολεμικών συγκρούσεων» κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για την Ουκρανία στην Ουάσινγκτον, ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε τον κατάλογο των συγκρούσεων στις οποίες αναφερόταν ο πρόεδρος – έξι κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του και μία κατά τη διάρκεια της πρώτης.
Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν
Οι δύο χώρες βρίσκονται σε σύγκρουση εδώ και σχεδόν 40 χρόνια λόγω της αμφισβητούμενης κατάστασης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Πιο πρόσφατα, σοβαρές μάχες ξέσπασαν τον Σεπτέμβριο του 2023, όταν το Αζερμπαϊτζάν κατέλαβε την περιοχή, η οποία ήταν η πατρίδα των Αρμενίων από την προσοβιετική εποχή.
Ωστόσο, στις 8 Αυγούστου του τρέχοντος έτους, ανακοινώθηκε στο Λευκό Οίκο μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών, με αποτέλεσμα οι δύο ηγέτες να προτείνουν τον Τραμπ για το βραβείο Νόμπελ.
Από όλες τις ειρηνευτικές αξιώσεις του Τραμπ, αυτή είναι από τις πιο νόμιμες, δηλώνει ο Δρ. Θίο Ζενου, ερευνητής στο Henry Jackson Society, στο Sky News.
«Ας δώσουμε τα εύσημα όπου πρέπει: η μεσολάβηση για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν είναι ένα πραγματικό επίτευγμα», λέει.
Περιγράφοντάς την ως «σημαντικό σύμβολο προόδου», προειδοποιεί ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην «μειωμένη επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή» και ότι εξακολουθούν να υπάρχουν «σημεία διαφωνίας» μεταξύ των δύο πλευρών.
Οι εντάσεις για τα εδάφη κατά μήκος των 500 μιλίων κοινών συνόρων μεταξύ Ταϊλάνδης και Καμπότζης συνεχίζονται για περισσότερο από έναν αιώνα, οδηγώντας σε σποραδικές εξάρσεις των συγκρούσεων.
Στις 24 Ιουλίου, μετά την καταγγελία των ταϊλανδών αξιωματούχων ότι καμποτζιανές δυνάμεις άνοιξαν πυρ σε μία από τις στρατιωτικές τους βάσεις κατά μήκος των συνόρων, ξέσπασαν εκ νέου βίαιες συγκρούσεις, με αποτέλεσμα 35 νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους σε διάστημα τεσσάρων ημερών.
Δύο ημέρες μετά, ο Τραμπ δημοσίευσε στο Truth Social: «Καλώ τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ταϊλάνδης, αυτή τη στιγμή, να ζητήσει επίσης κατάπαυση του πυρός και τέρμα στον πόλεμο που μαίνεται αυτή τη στιγμή».
Ενώ η Μαλαισία φιλοξένησε τις ειρηνευτικές συνομιλίες, ο Τραμπ απείλησε να αποσύρει τις διαπραγματεύσεις του για πιθανή μείωση των αμερικανικών δασμών στις εισαγωγές από την Ταϊλάνδη και την Καμπότζη, εκτός αν τηρηθεί η κατάπαυση του πυρός.
Στις 7 Αυγούστου υπογράφηκε συμφωνία.
Ταϊλάνδη
«Ο Τραμπ έχει συναλλακτικό στυλ», λέει ο Δρ Σαμίρ Πούρι, διευθυντής του Κέντρου για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση και Ασφάλεια στο Chatham House. «Προσπαθεί να πείσει οικονομικά τα διάφορα μέρη να σταματήσουν τις εχθροπραξίες, αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του να σταματήσουν οι εχθροπραξίες βραχυπρόθεσμα και του να επιλυθούν οι βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης».
Ο Δρ Πούρι λέει ότι αυτή η «λεπτή διαφορά χάνεται στον Τραμπ», ενώ ο Δρ. Ζενου προσθέτει ότι «οι υποκείμενες εντάσεις εξακολουθούν να είναι εμφανείς».
Ρουάντα και Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Οι μακροχρόνιες εντάσεις μεταξύ των δύο αφρικανικών χωρών αναζωπυρώθηκαν στις αρχές του 2025, όταν μια ομάδα ανταρτών που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Ρουάντα, η M23, κατέλαβε μια περιοχή πλούσια σε ορυκτά στην ανατολική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ).
Η Ρουάντα, η οποία συνορεύει με την περιοχή της ΛΔΚ που ελέγχεται από την M23, έχει κατηγορηθεί ότι υποστηρίζει την ομάδα, αλλά αρνείται τις κατηγορίες.
Μετά από μήνες μάχης, τον Ιούνιο οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών ταξίδεψαν στο Λευκό Οίκο για να υπογράψουν μια συμφωνία με την οποία δεσμεύονταν να τηρήσουν την προηγούμενη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του 2024.
Ο Τραμπ αποδόθηκε τότε στον εαυτό του το mérite της ειρήνευσης «ενός από τους χειρότερους πολέμους που έχει δει ποτέ κανείς».
Ωστόσο, η ρουανδική ομάδα ανταρτών M23 δεν συμμετείχε άμεσα στις συνομιλίες και δήλωσε ότι δεν θεωρεί τη συμφωνία δεσμευτική.
Ισραήλ και Ιράν
Οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν μετά την έκρηξη του πολέμου μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας και του Ισραήλ στις 13 Ιουνίου.
Μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ, ο Τραμπ δήλωσε: «Επισήμως, το Ιράν θα ξεκινήσει την έκκληση και, μετά από 12 ώρες, το Ισραήλ θα ξεκινήσει την έκκληση και, μετά από 24 ώρες, ο κόσμος θα χαιρετίσει το επίσημο τέλος του 12ημερου πολέμου».
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου επαίνεσε τις ΗΠΑ, αλλά ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ ισχυρίστηκε ότι οι επιθέσεις των ΗΠΑ «δεν πέτυχαν τίποτα» και ότι το Ιράν βγήκε νικηφόρο.
Ο Δρ Πούρι σημειώνει ότι αυτή είναι η μόνη από τις επτά συγκρούσεις όπου ο πρόεδρος χρησιμοποίησε στρατιωτική δύναμη, κάτι που από μόνο του είναι αξιέπαινο. Ωστόσο, και πάλι, ισχυρίζεται ότι ο κ. Τραμπ απλώς «ώθησε τη σύγκρουση σε κατάσταση αδράνειας» αντί να αντιμετωπίσει τις θεμελιώδεις αιτίες της.
Ο Δρ Ζενού προσθέτει ότι δεν υπήρξε «καμία ειρηνευτική συμφωνία» και ότι «οι δύο πλευρές βρίσκονται ουσιαστικά σε πόλεμο».
Ινδία και Πακιστάν
Η Ινδία και το Πακιστάν διαμάχονται για το καθεστώς της περιοχής του Κασμίρ στα σύνορα των Ιμαλαΐων από τη διαίρεσή τους το 1947.
Οι εντάσεις αναζωπυρώθηκαν για τέσσερις ημέρες τον Μάιο, μετά από μια επίθεση στο Κασμίρ που ελέγχεται από την Ινδία.
Οι γειτονικές χώρες, που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, κατέληξαν σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στις 10 Μαΐου, η οποία, σύμφωνα με τον κ. Τραμπ, ήταν αποτέλεσμα «μακρών διαβουλεύσεων με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών».
Αν και οι πακιστανικές αρχές κατέληξαν να τον προτείνουν για το βραβείο Νόμπελ, η Ινδία αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή των ΗΠΑ και δήλωσε ότι οι συνομιλίες διεξήχθησαν «απευθείας μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν».
Ο Δρ Πούρι περιγράφει την Ινδία-Πακιστάν ως την πιο «αδύναμη» από τις ειρηνευτικές αξιώσεις του προέδρου των ΗΠΑ.
«Ο Τραμπ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ισχυριστεί ότι έχει επιλύσει τη σύγκρουση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, η οποία χρονολογείται από το 1947 και έχει εξαιρετικά δομικές αιτίες», λέει.
Αίγυπτος και Αιθιοπία
Τα τελευταία 12 χρόνια, η Αιθιοπία και η Αίγυπτος βρίσκονται σε διαμάχη σχετικά με το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης (GERD) στον Νείλο, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 2022.
Το φράγμα είναι εξαιρετικά σημαντικό για την Αιθιοπία, αλλά η Αίγυπτος υποστηρίζει ότι θέτει σε κίνδυνο την πρόσβασή της στο νερό του Νείλου. Οι συνομιλίες για το θέμα διακόπηκαν στα τέλη Ιουνίου και δεν έχει επιτευχθεί καμία συμφωνία.
Λίγο μετά, ο κ. Τραμπ δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αν ήμουν η Αίγυπτος, θα ήθελα το νερό του Νείλου», προτού δηλώσει ότι οι ΗΠΑ θα λύσουν σύντομα τη διαμάχη.
Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν εν μέρει το φράγμα, αλλά ο Λευκός Οίκος δεν μπόρεσε να διευκρινίσει τους ισχυρισμούς του.
Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν εν μέρει το φράγμα, αλλά ο Λευκός Οίκος δεν μπόρεσε να διευκρινίσει τους ισχυρισμούς του.
«Δεν θα πάρω το Νόμπελ Ειρήνης για τη διατήρηση της ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας (ένα τεράστιο φράγμα που κατασκεύασε η Αιθιοπία, χρηματοδοτημένο ανόητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, μειώνει σημαντικά την ποσότητα του νερού που ρέει στον ποταμό Νείλο)», έγραψε ο κ. Τραμπ
Οι αιθιοπικές αρχές αμφισβητούν έντονα τους ισχυρισμούς αυτούς, λέγοντας ότι το φράγμα κατασκευάστηκε «χωρίς καμία ξένη βοήθεια».
Σερβία και Κόσοβο
Το Κοσσυφοπέδιο κήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σερβία το 2008, μετά από χρόνια εντάσεων που ακολούθησαν τους βαλκανικούς πολέμους της δεκαετίας του 1990.
Ενενήντα δύο χώρες αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, αλλά η σερβική κυβέρνηση εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την κυριαρχία του και, τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, οι εντάσεις αναζωπυρώθηκαν.
«Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο επρόκειτο να το κάνει, θα γινόταν ένας μεγάλος πόλεμος. Είπα να το κάνετε, δεν θα υπάρχει εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είπαν, καλά, ίσως να μην το κάνουμε», έγραψε στο διαδίκτυο.
Η πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου, Βιόσα Οσμάνι, δήλωσε ότι είχε «αξιόπιστες πληροφορίες» ότι ο κ. Τραμπ είχε παρέμβει για να αποτρέψει μια σύγκρουση, αλλά δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες.
Όταν αυτό τέθηκε στο Λευκό Οίκο, η ομάδα του Τραμπ αναφέρθηκε μόνο στη συμφωνία που υπογράφηκε στο Λευκό Οίκο κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, τον Σεπτέμβριο του 2020, όταν τα κράτη δεσμεύτηκαν για οικονομική ομαλοποίηση.
Μπορεί ο Τραμπ να κερδίσει πραγματικά ένα νόμπελ;
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προταθεί για το Νόμπελ Ειρήνης περισσότερες από 10 φορές - από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου του Ισραήλ, τον πρωθυπουργό της Καμπότζης Χουν Μανέτ, έναν Ουκρανό πολιτικό, καθώς και από νομοθέτες από τις ΗΠΑ, τη Σουηδία και τη Νορβηγία.
Ο Δρ Ζενου προειδοποιεί ότι οι ξένοι ηγέτες που τον έχουν προτείνει «πρώτα απ' όλα ασκούν διπλωματία».
«Ο Τραμπ έχει καταστήσει πολύ σαφές ότι δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης. Επομένως, ελπίζουν ότι αυτό θα είναι μουσική στα αυτιά του και θα τους κερδίσει την εύνοιά του».
Ωστόσο, προσθέτει ότι, αν και δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των «επτά πολέμων» του, η Συμφωνία του Αβραάμ, με την οποία αρκετές αραβικές χώρες αναγνώρισαν το Ισραήλ για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 50 χρόνια, αποτελεί το «μεγαλύτερο διπλωματικό επίτευγμα» του κ. Τραμπ.
Περιγράφοντάς τα ως «καθοριστικό σημείο στην ιστορία της Μέσης Ανατολής», ο Δρ Ζενου είπε ότι οι συμφωνίες, που υπογράφηκαν στο Λευκό Οίκο το 2020, είναι ακόμη πιο σημαντικές επειδή διατηρήθηκαν παρά την τρέχουσα σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς.
Ωστόσο, η Σαουδική Αραβία δεν τις έχει υπογράψει ακόμη, κάτι που θα αποτελέσει «μία από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες του Τραμπ μέχρι στιγμής» στην προσπάθειά του να κερδίσει το Νόμπελ, προσθέτει ο Δρ Ζενου.
Η τρέχουσα εκστρατεία του για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία θα μπορούσε να είναι ένας άλλος τρόπος για να κερδίσει το βραβείο, σύμφωνα με τον Δρ Πούρι.
«Η Ουκρανία είναι αυτή για την οποία θα κριθεί το έργο του», λέει. «Αυτή είναι η βάση και ο τρόπος με τον οποίο ο Τραμπ φαντάζεται ότι θα μπορούσε να χαράξει το δρόμο προς τη Νορβηγία και να του απονεμηθεί το Νόμπελ Ειρήνης».
Ωστόσο, ο Δρ Πούρι επαναλαμβάνει τη διαφορά μεταξύ «διαχείρισης συγκρούσεων» και «επίλυσης συγκρούσεων», με τις παρεμβάσεις του Τραμπ να περιορίζονται στην πρώτη.
«Ασχολείται περισσότερο με τη διαχείριση αυτών των συγκρούσεων, χρησιμοποιώντας οικονομικά κίνητρα ή κυρώσεις για να φέρει τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δεν επιλύει συγκρούσεις», λέει.
Τελικά, προσθέτει, ενώ ο Τραμπ προσπαθεί αναμφίβολα να «μεγαλοποιήσει» ψευδώς το ιστορικό του, η έλλειψη στρατιωτικής παρέμβασης (με εξαίρεση το Ιράν) είναι αξιέπαινη.
«Υπάρχει μια παράλογη πλευρά στις ισχυρισμούς του Τραμπ, αλλά όπως και σε πολλές από τις ισχυρισμούς του, μέσα στην παράλογη πλευρά υπάρχει μερικές φορές μια δόση αλήθειας.
Ας μην είμαστε λοιπόν υπερβολικά επικριτικοί απέναντι σε έναν πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος, όσο λανθασμένα και αν το κάνει, παρεμβαίνει σε συγκρούσεις για να τις επιλύσει, σε μεγάλο βαθμό χωρίς άμεση στρατιωτική παρέμβαση των ΗΠΑ».
Πώς κερδίζει κανείς το Νόμπελ Ειρήνης;
Οποιοσδήποτε μπορεί να προταθεί για το βραβείο, αλλά η ιστοσελίδα του προειδοποιεί ότι «δεν γίνεται έλεγχος των υποψηφιοτήτων», «επομένως, η απλή υποψηφιότητα δεν αποτελεί επίσημη αναγνώριση ή τιμή και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπονοήσει σχέση με το Νόμπελ Ειρήνης ή τα σχετικά ιδρύματα».
Μόνο άτομα που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια μπορούν να προτείνουν κάποιον, όπως αρχηγοί κρατών, μέλη κυβερνήσεων, πρώην νικητές του Νόμπελ και καθηγητές πανεπιστημίου.
Η επιτροπή Νόμπελ, μια ομάδα πέντε εμπειρογνωμόνων που διορίζονται από το Νορβηγικό Storting (ανώτατο νομοθετικό όργανο), καταρτίζει μια λίστα υποψηφίων, οι οποίοι στη συνέχεια εξετάζονται περαιτέρω από εξωτερικούς συμβούλους. Αυτοί περιλαμβάνουν μόνιμους συμβούλους της επιτροπής, Νορβηγούς και διεθνείς εμπειρογνώμονες στον τομέα.
Μόλις αυτές οι πληροφορίες κοινοποιηθούν στην επιτροπή, λαμβάνεται η τελική απόφαση και ο νικητής ανακοινώνεται κάθε Οκτώβριο.
Το 2025, υπήρχαν 338 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων 244 ατόμων και 94 οργανισμών.
