Ο ταξιδιωτικός τομέας συνεχίζει να αποτελεί στόχο επιτήδειων, με την απάτη να παρουσιάζει σημαντική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Έρευνα του Mastercard Economics Institute αποκαλύπτει ότι κατά τις περιόδους αιχμής του 2024 – καλοκαίρι και χειμώνα – η απάτη στον τουρισμό αυξήθηκε κατά 18% και 28% αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.
Οι περισσότερες καταγγελίες προέρχονται από τουρίστες που έπεσαν θύματα ψευδών κρατήσεων μέσω τουριστικών πρακτορείων και εταιρειών οργάνωσης εκδρομών. Συχνά, οι ταξιδιώτες πληρώνουν για υπηρεσίες που είτε δεν παρέχονται ποτέ, είτε είναι εντελώς διαφορετικές από ό,τι παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα ή το έντυπο υλικό. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα οργανωμένων ξεναγήσεων που υπόσχονται εμπειρίες σε αξιοθέατα, τα οποία τελικά δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ή δεν υφίστανται καν.
Η φύση της απάτης αλλάζει ανάλογα με την πόλη και τις τοπικές συνθήκες. Στην Τζακάρτα της Ινδονησίας και στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης, το μεγαλύτερο ποσοστό περιστατικών αφορά υπερβολικές χρεώσεις σε ταξί, εσκεμμένες παρακάμψεις διαδρομών και ενοικιάσεις αυτοκινήτων με αόρατους όρους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ταξιδιώτης συχνά αναγκάζεται να πληρώσει «ζημιές» που δεν προκάλεσε, ή επιβαρύνεται με υπέρογκα τέλη επιστροφής.
Αντίθετα, σε πόλεις όπως η Βαρκελώνη και το Χονγκ Κονγκ, τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν μικρό ποσοστό – μόλις 2% των αναφορών. Εκεί, το επίκεντρο μετατοπίζεται σε άλλες μορφές εξαπάτησης, όπως η ψευδής εκπροσώπηση καταλυμάτων σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, όπου οι φωτογραφίες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα ή το ακίνητο δεν υφίσταται.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μέση Ανατολή, οι συχνότερες απάτες εντοπίζονται στον τομέα της εστίασης. Στη Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, είναι συνηθισμένο φαινόμενο η χρέωση υπέρογκων ποσών για απλά γεύματα, η αυθαίρετη προσθήκη φιλοδωρήματος στο λογαριασμό, ή ακόμη και η υποκλοπή στοιχείων πιστωτικών καρτών μέσα από φορητά POS μηχανήματα. Επιπλέον, έχουν αναφερθεί περιστατικά όπου το προσωπικό «κλωνοποιεί» την κάρτα, προκαλώντας σημαντικές οικονομικές απώλειες στον ταξιδιώτη.
Σε άλλες περιπτώσεις, η απάτη ξεκινά πριν καν ξεκινήσει το ταξίδι. Κατά τη διάρκεια των κρατήσεων, παρατηρείται έξαρση κακόβουλων ιστοσελίδων και ψεύτικων προσφορών με εξαιρετικά χαμηλές τιμές, ειδικά για πολυσύχναστους καλοκαιρινούς προορισμούς. Οι απάτες αυτές περιλαμβάνουν ψεύτικα email επιβεβαίωσης, συνδέσμους που οδηγούν σε πλαστές σελίδες πληρωμών ή ακόμα και ξενοδοχεία που δεν υπάρχουν.
Αντίστοιχα, σε πόλεις όπως το Κανκούν, το Ανόι και η Ντάκα, τα υψηλά ποσοστά απάτης σχετίζονται με πλαστά εισιτήρια για αξιοθέατα, εικονικούς «ξεναγούς» που προσεγγίζουν ανυποψίαστους τουρίστες στον δρόμο, καθώς και καλλιτεχνικές «παραστάσεις» ή παραδοσιακές εμπειρίες που απαιτούν άμεση πληρωμή και τελικά αποδεικνύονται ψευδείς.
Ορισμένοι ταξιδιώτες έχουν αναφέρει ότι πλήρωσαν για ιδιωτικές μεταφορές από και προς αεροδρόμια, μόνο για να τους παραλάβει τελικά ένα απλό ταξί χωρίς καμία συνεννόηση με το κατάλυμα ή την εταιρεία. Άλλοι έχουν εξαπατηθεί με την υπόσχεση πρόσβασης σε VIP χώρους ή παραλίες που τελικά ήταν είτε κλειστές είτε δωρεάν για το κοινό.
Η έκθεση κλείνει με προτάσεις για προστασία: προτιμούνται οι κρατήσεις μέσω επίσημων ιστοσελίδων, η χρήση ψηφιακών πορτοφολιών και η πληρωμή με πιστωτικές κάρτες που διαθέτουν συστήματα προστασίας από απάτη. Παράλληλα, συνίσταται προσοχή σε τιμές και προσφορές που μοιάζουν υπερβολικά καλές για να είναι αληθινές, καθώς συχνά κρύβουν παγίδες.
