Το Κίεβο ολοκλήρωσε την Κυριακή τη μεγαλύτερη επίθεση μεγάλου βεληνεκούς στον πόλεμο με τη Ρωσία, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να εξαπολύσει μια σειρά από μεγάλα πλήγματα κατά 40 ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών σε τέσσερις στρατιωτικές βάσεις.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι 117 drones χρησιμοποιήθηκαν στην επιχείρηση «Ιστός της Αραχνής», πλήττοντας «το 34% των αεροσκαφών που μεταφέρουν πυραύλους κρουζ». Πηγές της SBU δήλωσαν στο BBC ότι χρειάστηκε ενάμιση χρόνος για να οργανωθούν τα πλήγματα, ενώ η Ρωσία επιβεβαίωσε τις ουκρανικές επιθέσεις, κάνοντας λόγο για «τρομοκρατική ενέργεια».
Οι επιθέσεις έρχονται την ώρα που Ρώσοι και Ουκρανοί διαπραγματευτές κατευθύνονται στην Κωνσταντινούπολη για έναν δεύτερο γύρο ειρηνευτικών συνομιλιών τη Δευτέρα. Οι συνομιλίες αναμένεται να ξεκινήσουν γύρω στις 13:00 τοπική ώρα στο παλάτι Τσιράγαν - με τις προσδοκίες να παραμένουν εξαιρετικά χαμηλές, καθώς οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές εξακολουθούν να απέχουν πολύ από μια συμφωνία για τον τρόπο τερματισμού του πολέμου.
Όπως σχολιάζει ο Matthew Chance στο CNN, ήταν ήδη δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα προκύψει μια σημαντική εξέλιξη από τις απευθείας συνομιλίες μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Μετά τις μεγάλης κλίμακας επιθέσεις της Κυριακής, ωστόσο, είναι ακόμη λιγότερο πιθανό οποιαδήποτε πλευρά να είναι διατεθειμένη να αλλάξει τις κόκκινες γραμμές της.
Ακόμη και πριν από τα τελευταία πλήγματα - τα οποία είχαν ως στόχο ρωσικά αεροσκάφη χιλιάδες μίλια μακριά από τα ουκρανικά σύνορα - το Κρεμλίνο είχε αρνηθεί να καθορίσει επίσημα, με τη μορφή ενός συμφωνημένου μνημονίου, τι ακριβώς θέλει ως αντάλλαγμα για τον τερματισμό αυτού που αποκαλεί «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».
Οι Ρώσοι αξιωματούχοι δεν έχουν κρύψει πάντως τους σκληρούς όρους τους, που περιλαμβάνουν την κυριαρχία σε όλα τα προσαρτημένα εδάφη, την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, την άμεση ανακούφιση από τις κυρώσεις και αυτό που το Κρεμλίνο αποκαλεί «αποναζιστικοποίηση» του Κιέβου.
Οι ανησυχίες για την περαιτέρω επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ρωσικά σύνορα - ιδιαίτερα προς την Ουκρανία, αλλά και προς άλλες χώρες - αποτελούν επίσης σταθερό παράπονο του Κρεμλίνου, όπως και η τύχη των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό.
Ρωσικά και δυτικά μέσα ενημέρωσης εκτιμούν πως μπορεί να γίνει μια κάποια διαπραγμάτευση για τις περιοχές, αλλά στον απόηχο αυτού που φαίνεται να ήταν μια θεαματική ουκρανική επιτυχία, η συζήτηση για συμβιβασμούς του Κρεμλίνου μπορεί, προς το παρόν, να μην μπουν καν στο τραπέζι.
Ακόμη και πριν από τις τελευταίες επιθέσεις ουκρανικών drones, εν μέσω των προετοιμασιών για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη, η Ρωσία ενίσχυε τις επιθέσεις, σε αυτό που φαίνεται να είναι τα πρώτα στάδια μιας νέας καλοκαιρινής επίθεσης. Κατά τη διάρκεια της νύχτας του Σαββάτου, η Ρωσία εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία από την αρχή του πολέμου - στην οποία συμμετείχαν 472 μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Την Κυριακή, ένα ρωσικό πυραυλικό πλήγμα σκότωσε τουλάχιστον 12 ανθρώπους και τραυμάτισε περισσότερους από 60 σε χώρο εκπαίδευσης του ουκρανικού στρατού.
Ο ολοένα και πιο απογοητευμένος πρόεδρος των ΗΠΑ - ο οποίος συνήθιζε να καυχιέται ότι θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία σε σύντομο χρονικό διάστημα - παρακολουθεί τώρα από το περιθώριο αυτές τις εξελίξεις.Ούτε οι πιέσεις του προς τον Ουκρανό ηγέτη, τον οποίο ο Τραμπ κατακεραύνωσε στο Οβάλ Γραφείο, ούτε οι πρόσφατες επιπλήξεις του προς τον ηγέτη του Κρεμλίνου φαίνεται να έχουν ωθήσει τις δύο πλευρές πιο κοντά σε μια ειρηνευτική συμφωνία.
Ο Τραμπ έχει ακόμη κάποιους άσσους στο μανίκι του, όπως η επιβολή νέων σκληρών κυρώσεων ή η προσαρμογή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας με τρόπο που θα αυξήσει δραματικά το κόστος της συνέχισης του πολέμου. Τα μέτρα αυτά μπορεί να μην είναι αποφασιστικά, αλλά θα έστελναν ένα μήνυμα στις δύο πλευρές.
Ο Τραμπ μπαίνει στον πειρασμό να... απομακρυνθεί από το όλο μπέρδεμα: Αυτός είναι ο πόλεμος του Μπάιντεν - επιμένει - του Πούτιν και του Ζελένσκι.
Σύμφωνα με το CNN, ωστόσο, η οπισθοχώρηση - και δεν είναι σαφές τι σημαίνει αυτό για τη αμερικανική πολιτική - μπορεί να μην είναι πλέον επιλογή. Η επιμονή του Αμερικανού προέδρου στον τερματισμό της σύγκρουσης, μαζί με τις προσωπικές του παρεμβάσεις στους ηγέτες της Ρωσίας και της Ουκρανίας, σημαίνει ότι ο Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένοι με το αποτέλεσμα.
Αυτός είναι ο λόγος που η Αμερική παρακαλουθεί τόσο στενά τα γεγονότα στο πεδίο της μάχης και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Όσο κι αν λέει το αντίθετο, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό πόλεμος του Τραμπ, από τον οποίο κρέμεται πλέον η αξιοπιστία των ΗΠΑ.
Ο «εξωπραγματικός» οδικός χάρτης της Ουκρανίας
Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα του Reuters, η ουκρανική αντιπροσωπεία προτίθεται να προτείνει σήμερα έναν σαφή οδικό χάρτη για την επίτευξη βιώσιμης ειρηνευτικής διευθέτησης.
Το σχέδιο της Ουκρανίας προβλέπει:
- πλήρη κατάπαυση του πυρός για τουλάχιστον 30 ημέρες, υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Πολιτειών και «τρίτων χωρών»,
- μια επακόλουθη ανταλλαγή αιχμαλώτων, την απελευθέρωση πολιτικών ομήρων από τη Ρωσία και την επιστροφή των απαχθέντων παιδιών της Ουκρανίας.
Στη συνέχεια, προτείνεται συνάντηση μεταξύ του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του ηγέτη του Κρεμλίνου «για να συμφωνήσουν στις βασικές πτυχές μιας τελικής ειρηνευτικής διευθέτησης».
Το Reuters αναφέρει ότι στις απαιτήσεις της Ουκρανίας περιλαμβάνονται η πλήρης παύση των εχθροπραξιών, εγγυήσεις ασφαλείας, εδαφικά ζητήματα, αποζημίωση για τις ζημιές που προκάλεσε η Ρωσία και κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας.
Το έγγραφο αναφέρει επίσης ότι η Ουκρανία απορρίπτει οποιαδήποτε απαγόρευση ένταξης στο ΝΑΤΟ ή την ΕΕ, οποιουσδήποτε περιορισμούς στο μέγεθος των ενόπλων δυνάμεών της ή οποιαδήποτε απαγόρευση ανάπτυξης ξένων στρατευμάτων στο έδαφός της.
Επιπλέον, το Κίεβο δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει κανένα έδαφος που έχει καταληφθεί από τη Ρωσία από το 2014 και προτείνει τη χρήση της τρέχουσας γραμμής επαφής ως «σημείο εκκίνησης για διαπραγματεύσεις» μεταξύ των μερών.
Το έγγραφο επιτρέπει την άρση «ορισμένων κυρώσεων» κατά της Ρωσίας, «αλλά σταδιακά και με έναν μηχανισμό επαναφοράς, αν χρειαστεί», και προτείνει τη χρήση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων είτε για την καταβολή αποζημιώσεων στην Ουκρανία είτε ως εγγύηση της καταβολής αυτής.
