Μπορεί η έκθεση του Μάριο Ντραγκι για την Ευρώπη να προκάλεσε αντιδράσεις λόγω της πρότασης για Ευρωομόλογο και για αύξηση των δαπανών κατά 800 εκατ. ευρώ, ωστόσο το μυστικό βρίσκεται στις υπόλοιπες 328 σελίδες.
Εκεί αποκαλύπτεται ότι ο Μάριο Ντράγκι ζητάει 500 δισ. ευρώ να κατευθυνθούν στην πολεμική βιομηχανία. Πρόκειται για ένα ποσό - μαμούθ με το οποίο όλα τα υπόλοιπα ζητήματα της Ευρώπης θα περάσουν σε δεύτερη θέση και μπροστά θα είναι μόνο οι δαπάνες για την άμυνα.
O Μάριο Ντραγκι γράφει ότι: «Η Ευρώπη αντιμετωπίζει τώρα συμβατικό πόλεμο στα ανατολικά σύνορά της και υβριδικό πόλεμο παντού, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές και τηλεπικοινωνίες, παρέμβαση στις δημοκρατικές διαδικασίες και πυροδότηση της μετανάστευσης.
Ταυτόχρονα, το στρατηγικό δόγμα των ΗΠΑ απομακρύνεται από την Ευρώπη και προς τα χείλη του Ειρηνικού – για παράδειγμα με τη μορφή AUKUS – οδηγούμενο από την απειλή της Κίνας. Ως αποτέλεσμα, η αυξανόμενη ζήτηση για αμυντική ικανότητα καλύπτεται από τη συρρίκνωση της προσφοράς – ένα κενό που πρέπει να καλύψει η ίδια η Ευρώπη».
Σημειώνει ότι μόνο δέκα κράτη μέλη ξοδεύουν τώρα περισσότερο από ή ίσο με το 2% του ΑΕΠ σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ.
«Η αμυντική βιομηχανία απαιτεί τεράστιες επενδύσεις για να καλύψει τη διαφορά. Ως σημείο αναφοράς, εάν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ που είναι μέλη του ΝΑΤΟ και που δεν έχουν φτάσει ακόμη τον στόχο του 2% επρόκειτο να το πράξουν το 2024, οι αμυντικές δαπάνες θα αυξάνονταν κατά 60 δισ. ευρώ» αναφέρει.
Όλα τα λεφτά στην αμυντική βιομηχανία
Ο Μάριο Ντράγκι καλεί ξεκάθαρα την ΕΕ να προχωρήσει σε επενδύσεις που θα αυξήσουν την αμυντική της βιομηχανία. Τα στοιχεία που παρατίθενται δείχνουν ότι οι αμυντικές δαπάνες της ΕΕ είναι επί του παρόντος περίπου το ένα τρίτο των δαπανών των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων SIPRI, το 2023 οι αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ υπολογίστηκαν σε 916 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η σωρευτική δαπάνη των κρατών μελών της ΕΕ υπολογίστηκε σε 313 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο αμυντικός προϋπολογισμός της Κίνας εκτιμήθηκε σε 296 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά σύμφωνα με αρκετές πηγές θα μπορούσε να είναι σημαντικά υψηλότερος, καθώς η Κίνα μπορεί να βασιστεί σε μια μεγάλη εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Η έκθεση επισημαίνει ότι μετά από χρόνια υποεπενδύσεων, «η ΕΕ έχει δρόμο για την αποκατάσταση της βιομηχανικής ικανότητας και, κατά συνέπεια, την αύξηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων».
Η σύσταση Ντράγκι για να καταφέρει η ΕΕ να γίνει ανταγωνιστική σε αυτό τον τομέα, είναι ότι πρέπει να προάγει την Άμυνα σε πρώτης τάξεως ανάγκη, ούτως ώστε να μπορεί να απορροφά κονδύλια από διάφορα Ταμεία και όργανα της ΕΕ όπως αυτό της Συνοχής (Cohesion), δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων -που τώρα δεν χρηματοδοτεί αμυντικά projects- και κονδύλια για επείγουσες ανάγκες.
«Ο αμυντικός τομέας αντιμετωπίζει τεράστιες επενδυτικές ανάγκες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι η αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης χρειάζεται επιπλέον 500 δισεκατομμύρια ευρώ την επόμενη δεκαετία για να παραμείνει ανταγωνιστική και να καλύψει την τρέχουσα ζήτηση και ο Ντράγκι προειδοποίησε για τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της μη συνεργασίας τα επόμενα χρόνια.
Η αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης είναι επί του παρόντος κατακερματισμένη. Στην αγορά κυριαρχούν σημαντικοί παράγοντες από πέντε κράτη μέλη (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Σουηδία).
«Η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, η απομάκρυνση από τις εθνικές προτιμήσεις, τις καθαρά μικρές εθνικές αγορές, προς μια πιο ολοκληρωμένη αγορά στην Ευρώπη είναι απολύτως θεμελιώδης», δήλωσε στο Euronews σε συνέντευξή του ο Guntram Wolff, ανώτερος συνεργάτης στο think tank Bruegel στις Βρυξέλλες.
Η αρχή «Buy European» έχει επίσης μια πτυχή οικονομικής ασφάλειας, καθώς από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τα μέσα του 2023, οι αγορές από χώρες εκτός Ευρώπης αντιστοιχούσαν στο 75% των δημοσίως ανακοινωθέντων νέων παραγγελιών στην ΕΕ.
Η αγορά από τις ΗΠΑ «μπορεί να δικαιολογείται σε ορισμένες περιπτώσεις επειδή η ΕΕ δεν έχει ορισμένα προϊόντα στον κατάλογό της», ανέφερε η έκθεση. Αλλά πρόσθεσε ότι «σε πολλές άλλες περιπτώσεις υπάρχει ένα ευρωπαϊκό ισοδύναμο ή θα μπορούσε να διατεθεί γρήγορα».
Ενώ η Ευρώπη κατασκευάζει τον δικό της εξοπλισμό, όπως τα μαχητικά Eurofighter Typhoon και Dassault Rafale, και το κύριο άρμα μάχης Leopard 2 A7+, πολλές χώρες αγοράζουν από το εξωτερικό. Έθνη από την Ολλανδία μέχρι τη Γερμανία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, το Βέλγιο, τη Δανία, την Τσεχική Δημοκρατία και άλλες χώρες σχεδιάζουν να αγοράσουν το F-35 Lightning II stealth.
