Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο εκλογικό μαραθώνιο που ξεκινά τον ερχόμενο Ιούνιο με τις ευρωεκλογές και συνεχίζεται με τις εθνικές εκλογές λίγους μήνες αργότερα.
Θα αποτελέσει άραγε η πρώτη εκλογική διαδικασία πρόκριμα για την ανάληψη της εξουσίας από το FPÖ (Κόμμα της Ελευθερίας); Το συγκεκριμένο σενάριο συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να γίνει πραγματικότητα, καθώς το Κόμμα του κ. Kickl αυξάνει διαρκώς την επιρροή του στην κοινωνία, έχει διεισδύσει σε δεξαμενές ψηφοφόρων από όλες τις πολιτικές δυνάμεις ακόμα και τους σοσιαλδημοκράτες, ενώ δύσκολα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα θα χάσει την πρώτη θέση.
Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι αν θα καταφέρει να βρει κυβερνητικό εταίρο για να σχηματίσει κυβέρνηση, εξέλιξη που δεν φαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Το επιχείρημα αυτό αναμένεται ή πρέπει να γίνει «όπλο» στα χέρια των στελεχών των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων που διεκδικούν την εξουσία, όπως το SPÖ (Σοσιαλδημοκράτες) και ÖVP(Λαϊκό Κόμμα), καθώς μια περίοδος ακυβερνησίας ή αβεβαιότητας θα ήταν καταστροφική για την Αυστρία στη σκιά των μεγάλων διεθνών προκλήσεων, αλλά και των έντονων εσωτερικών αναταράξεων.
Το τελευταίο διάστημα αναπτύσσεται ένα πολύ ενδιαφέρον ντιμπέιτ στον αυστριακό τύπο σχετικά με την άνιση κατανομή του πλούτου και την αύξηση των ανισοτήτων σε μία χώρα, που σε γενικές γραμμές τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες της είναι λιγότερα, σε σύγκριση με άλλα ευρωπαϊκά παραδείγματα στην ανατολή ή στο νότο. Παρ’ όλο αυτά, καταγράφεται μια έκδηλη ανησυχία στον πληθυσμό, η οποία αποτυπώθηκε ανάγλυφα σε δημοσκόπηση που πραγματοποίησε το LinzMarketInstitutκαι δημοσίευσε στις αρχές του μήνα η έγκυρη DerStandard, σύμφωνα με την οποία το 87% των Αυστριακών είναι λίγο ή πολύ ανήσυχο ότι το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών θα διευρυνθεί το επόμενο διάστημα.
Αξίζει επιπλέον να σημειωθεί πως τα στατιστικά δεδομένα καταδεικνύουν πως ένα ποσοστό της τάξεως του 1% του πληθυσμού συγκεντρώνει στα χέρια του περίπου το 60% του πλούτου της χώρας. Το θέμα των ανισοτήτων αποτελεί κορωνίδα της αντιπολιτευτικής τακτικής των Σοσιαλδημοκρατών και του ηγέτη τους AndreasBabler, oοποίος προβάλλει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τα κοινωνικά θέματα και δίνει μεγάλη έμφαση στην προώθηση των θέσεων του κόμματος του για μια πιο κοινωνική Αυστρία.
Στην άλλη πλευρά της πολιτικής όχθης, καταγράφεται ένα σκληρό μπρά-ντε-φερ μεταξύ του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος του Καγκελάριου Karl Nehamer (τρίτο στις τρέχουσες μετρήσεις) και του Κόμματος της Ελευθερίας για τα ζητήματα ασφάλειας και το μεταναστευτικό.
Το ÖVPέχει κάνει τα τελευταία χρόνια μια θεαματική στροφή, υιοθετώντας στην ατζέντα του σκληρή γραμμή, επιλογή που οδήγησε και εσωκομματικές αναταράξεις, με αποκορύφωμα την απόφαση του γκουρού της ευρωπαϊκής πολιτικής και κορυφαίου στελέχους του κόμματος OthmarKarasνα μην είναι εκ νέου υποψήφιος στις ευρωεκλογές. Κι ενώ τα επιτελεία των κομμάτων μπαίνουν στην τελική ευθεία προετοιμασίας, οι αντιδράσεις για την ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Αυστρία αυξάνονται κάθετα στην κοινωνία.
Πολύ πρόσφατα δε, πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη η πρώτη μαζική διαδήλωση κατά των άκρων με αξιοσημείωτη προσέλευση. Με άλλα λόγια, οι Αυστριακοί πήραν τη σκυτάλη από τους Γερμανούς, θέλοντας να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα για το πολιτικό τους μέλλον.
Εν κατακλείδι, η άνοδος της άκρας Δεξιάς στην Αυστρία έχει βαθύτερα κοινωνικά και πολιτικά αίτια. Πάνω σε αυτά, οφείλουν οι δυνάμεις που στηρίζουν τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και τη δημοκρατική πορεία της χώρας, να δουλέψουν, να αφυπνιστούν, ακόμα και υπό προϋποθέσεις να συνεργαστούν, καθώς η δημοκρατική κατάληψη της Καγκελαρίας από το FPÖ θα αποτελέσει ένα βήμα οπισθοδρόμησης και ολίσθησης σε ένα παρελθόν που ολόκληρη η Ευρώπη δεν θέλει σε καμία περίπτωση να ξαναζήσει.
