Στην κεντρική και Βόρεια Ευρώπη η συζήτηση αυτή έχει ανοίξει προ πολλού και απασχολεί όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, όπως πολιτικές παρατάξεις, μέσα μαζικής ενημέρωσης, ακτιβιστές, οργανώσεις πολιτών και άλλους. Μία γρήγορη ματιά στις εξελίξεις του τελευταίου εικοσιτετράωρου στη Γερμανία παραδείγματος χάριν, φτάνει για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος. Απότομη αλλαγή του καιρού στην Βαυαρία, χαλάζι στο Reutlingen της Βάδης Βιτεμβέργης, ανομβρία σε άλλες περιοχές συνθέτουν το παζλ μιας ακραίας κλιματολογικής κατάστασης που προκαλεί ανησυχία τόσο στις αρχές της χώρας, όσο και στους εκατομμύρια ευαισθητοποιημένους πολίτες.
Την ίδια ώρα και για μεγάλο χρονικό διάστημα η νότια Ευρώπη πλήττεται από ένα κύμα ακραίου καύσωνα που είχε ως αποτέλεσμα εκατοντάδες μεγάλων διαστάσεων πυρκαγιές που κατέκαψαν χιλιάδες στρέμματα πρασίνου, δηλαδή οξυγόνου αναγκαίου για την ανθρώπινη ζωή. Οι αρνητικές επιπτώσεις υπήρξεν ορατές και στη χώρα μας, με περιοχές με πλούσιο φυσικό κάλλος όπως η Αττική, η Ρόδος και άλλες να μετρούν πλέον ανυπολόγιστες ζημιές. Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: έχουμε την πολυτέλεια για νέες ζημιές τα επόμενα χρόνια; Πόσο αυτή η ανεξέλεγκτη πορεία των πραγμάτων θα στοιχίσει στην ποιότητα της ζωής των πολιτών και ειδικά της νέας γενιάς;
Επιτακτική η ανάγκη για στενότερη συνεργασία ανάμεσα στα κράτη-μέλη
Το μείζον θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος επιβάλλεται να καταστεί απόλυτη προτεραιότητα για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ενώ επιτακτική είναι η ανάγκη για στενότερη συνεργασία ανάμεσα στα κράτη-μέλη, προκειμένου να χτιστεί ένα ανθεκτικό τείχος προστασίας απέναντι στη μανία της φύσης. Η αλληλοϋποστήριξη πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαρκούς ανταλλαγής τεχνογνωσίας, μέσων αντιμετώπισης των ακραίων καιρικών φαινομένων και εμβάθυνσης των σχέσεων του εξειδικευμένου προσωπικού. Κι όχι να επιχειρείται a la carte στη διάρκεια μόνο των καλοκαιρινών μηνών ή αφού έχουν ήδη ξεσπάσει τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το περιβάλλον χρήζει αναβάθμισης στην ευρωπαϊκή ατζέντα ενόψει και των επερχόμενων ευρωεκλογών τον Ιούνιο του 2024. Αφορά δε όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές οικογένειες και όχι μόνο τους Πράσινους ή την κεντροαριστερά. Εξάλλου, σε κεντρικό επίπεδο το θέμα της προόδου της πράσινης μετάβασης και της περιβαντολογικής προσαρμογής συνιστά μία εκ των προτεραιοτήτων τη τρέχουσας ισπανικής προεδρίας.
Μεγαλύτερη ευθύνη για την ανάπτυξη ενός ολιστικού πράσινου σχεδίου για την περίοδο 2024-2029 θα μπορούσε να αναλάβει και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα που αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο «δυνατή» πολιτική οικογένεια. Η Ευρωπαίοι αναζητούν πια μια πιο αποτελεσματική διαχείριση του επίμαχου προβλήματος και είναι ευθύνη όλων και ειδικά όσων διαθέτουν περισσότερα ερείσματα στο ευρωπαϊκό status quo να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
