Ειδικότερα, ο πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου αναφέρει ότι «τα Ελγίνεια Μάρμαρα ήταν πάντα ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ορισμένοι, όπως ο σπουδαίος ρομαντικός ποιητής Λόρδος Βύρων, πίστευαν ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να φύγουν από την Ελλάδα· ωστόσο, στο Βρετανικό Μουσείο έχουν καταστεί αντικείμενο θαυμασμού από δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και, εκτιμώ, έχουν διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην αφήγηση της κοινής ανθρώπινης ιστορίας μας».
Ο Τζορτζ Οσμπορν, μάλιστα, κάνει λόγο για τις συνομιλίες των δύο πλευρών: «Εμείς, τα μέλη του Δ.Σ., μελετούμε από κοινού με τους Έλληνες εάν υπάρχει τρόπος να επιλυθεί αυτή η 200 ετών διαμάχη, προκειμένου τα γλυπτά να εκτίθενται και στο Λονδίνο και στην Αθήνα, ενώ νέα κοινά εδώ θα μπορούν να θαυμάσουν τους θησαυρούς που είναι τώρα στην Ελλάδα. Μπορεί να επιτύχουμε, μπορεί και όχι, αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε».
Στο σημείωμά του, ο πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου και πρώην υπουργός, σχολιάζει και όσα έγραψε προσφάτως ο Βρετανός πρώην πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον:
«Διάβασα αυτή την εβδομάδα ότι ένας άλλος ρομαντικός, ο Μπόρις Τζόνσον, ανησυχεί για το ζήτημα. Αναμφισβήτητα, δεν μπορεί να είναι ο ίδιος Μπόρις που κάποτε είχε γράψει ένα άρθρο λέγοντας ότι “οι λόγοι που αποσπάστηκαν ήταν ορθοί. Οι λόγοι επιστροφής τους όμως είναι ακόμα ορθότεροι. Τα Ελγίνεια Μάρμαρα πρέπει να εγκαταλείψουν την ενοχική κουλτούρα του αλκοολικού βορρά και να εκτεθούν εκεί όπου ανήκουν: στη χώρα του λαμπερού φωτός, στη γη του Αχιλλέα, ‘στα σκιερά βουνά και στη θάλασσα που αντηχεί’”. Μάλλον μιλάμε για διαφορετικούς Μπόρις».
