Τρεις ολόκληρες εβδομάδες έζησε ως επιβεβαιωμένο κρούσμα από κορονοϊό και περιγράφει πώς επέστρεψε από την κόλαση. Είναι ένας νεαρός άνδρας που κατάφερε να το ξεπεράσει και εξιστορεί τις δύσκολες ημέρες και ώρες που ο ίδιος έζησε.
Την περιπέτειά του εξιστορεί σε άρθρο του στην εφημερίδα Guardian και περιγράφει τι έζησε όλο αυτό το διάστημα με τον κορονοϊό και πώς «επέστρεψε από την κόλαση»:
«Στις 17 Ιανουαρίου οι μύες μου άρχισαν να πονάνε παντού. Μπορεί να είχα ένα ελαφρύ πυρετό, αλλά δεν ήταν αρκετά δυνατός για να τον παρατηρήσω. Κοιτάζοντας πίσω, είναι λίγο τρομακτικό, επειδή το σπίτι μου και το σχολείο όπου σπουδάζω Ιαπωνικά βρίσκονται σε ακτίνα 5 χιλιόμετρα. από την αγορά της Ουχάν.
Για να αντιμετωπίσω την πονόλαιμο μου, πήρα μερικά χάπια γιατί νόμιζα ότι ήταν ένα κρύωμα. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως να έχω χάσει τον καλύτερο χρόνο για θεραπεία, παραλείποντας να περιορίσω τον ιό με αντιιικά φάρμακα στα αρχικά του στάδια.
Δεν έχω ιδέα πώς πήρα τον ιό. Πάντα τρώω στο ίδιο εστιατόριο. Δεν περπατούσα πολύ εκείνη την εποχή, επειδή ήταν πολύ κρύο και αφού ήμουν κουρασμένος μετά τα μαθήματα, πήγαινα πάντα πίσω.
Άρχισα να φοράω μια μάσκα λίγες μέρες αργότερα όταν είδα όλους τους γύρω μου να φορούν μάσκες.
Μέχρι τις 21 Ιανουαρίου το σώμα μου εξακολουθούσε να πονάει παντού, οπότε τηλεφώνησα στον πατέρα μου. Ένιωσε ότι κάτι ήταν λάθος με μένα και με παρότρυνε να πάω σπίτι αμέσως. Εκείνο το βράδυ πήρα τη θερμοκρασία του σώματος μου που έδειξε έναν ήπιο πυρετό. Η μαμά μου είπε ότι αν η θερμοκρασία μου δεν πέσει αργότερα εκείνη τη νύχτα, θα πάμε στο νοσοκομείο. Στις 11 το βράδυ εκείνο το βράδυ, ο πυρετός δεν έπεφτε, έτσι πήγα στο νοσοκομείο Tongji.
Κατά την άφιξή μου, το νοσοκομείο βλέποντας για πρώτη φορά τους γιατρούς με στολές συνειδητοποίησα ότι κάτι κακό συνέβαινε.
Δεν ήμουν έκπληκτος ή φοβισμένος όταν είδα όλους τους ανθρώπους, επειδή είναι ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία και είναι πάντα πολύ γεμάτο. Λόγω των τεράστιων πλήθους, αποφάσισα να πάω σε άλλο νοσοκομεία και αυτό αποδείχθηκε η σωστή απόφαση.
Δεν υπήρχε ούτε ένας ασθενής εκείνη τη στιγμή που έφτασα. Μου δώσανε φάρμακα και φύγαμε.
Ο μπαμπάς μου με έβαλε καραντίνα στο σπίτι.
Το δωμάτιό μου έχει τη δική του μπανιέρα και μπάνιο, οπότε είναι πολύ βολικό. Η γιαγιά μου έκανε το μαγείρεμα για μένα και όταν έφερνε φαγητό, φορούσε μάσκα.
Στις 25 Ιανουαρίου έκανα έλεγχο. Είχα αρχίσει να βήχω. Ήταν ένας πολύ ξηρός βήχας με λίγο κίτρινο φλέγμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κατάσταση μου επιδεινώνεται, καθώς η λοίμωξη εξαπλώνεται σε ολόκληρους τους πνεύμονες.
Ο γιατρός μου έδωσε ενδοφλέβια δόση φαρμάκου, ενώ το φάρμακο από το στόμα παρέμεινε το ίδιο.
Τότε ο γιατρός μου είπε ότι υπήρχε η υποψία ότι είχα τον ιό.
Μέχρι τις 26 Ιανουαρίου το να σηκωθώ είχε γίνει εξαιρετικά δύσκολο και έτρεμα συνεχώς. Είχα πυρετό πάνω από 39 και πόνους σε όλο μου το σώμα.
Αυτή η περίοδος από τις 21 Ιανουαρίου έως τις 26 ήταν η χειρότερη στιγμή. Αυτές ήταν μερικές από τις χειρότερες ημέρες στη ζωή μου.
Έκανα μια άλλη επανεξέταση στις 28 Ιανουαρίου, η οποία έδειξε ότι και οι πνεύμονες μου γινόταν καλύτεροι.
Ο μεγαλύτερος αδελφός μου άρχισε να έχει πυρετό και βήχα στις 29 Ιανουαρίου. Τα αποτελέσματα των εξετάσεών του έδειξαν ότι υπήρχαν μικρές επιφάνειες σκιών στους πνεύμονές του. Θεωρήθηκε ύποπτη περίπτωση. Την ίδια μέρα, η γιαγιά μου είχε επίσης πυρετό.
Όσο για μένα, τα αποτελέσματα των δοκιμών ήταν θετικά και ήμουν επίσημα επιβεβαιωμένο κρούσμα.
Το νοσοκομείο μου έδωσε δωρεάν για πέντε ημέρες ένα φάρμακο κατά του HIV, ενώ η οικογένειά μου άρχισε επίσης να παίρνει συνταγογραφούμενα φάρμακα. Λόγω της βελτιωμένης κατάστασής μου και των περιορισμένων κλινών στο νοσοκομείο, μου είπαν να γυρίσω σπίτι και να απομονώσω τον εαυτό μου και έτσι τελείωσε η θεραπεία μου.
Τελικά μετά από τρεις εβδομάδες ήμουν καλά».
Μια συγκλονιστική μαρτυρία από το έναν άνθρωπο που έζησε «τρεις εβδομάδες στην κόλαση» ως ένα από τα επιβεβαιωμένα κρούσματα από κορονοϊό.
πηγή: theguardian.com "To hell and back": my three weeks suffering from coronavirus
