Η Vervoort, η οποία κέρδισε χρυσό και ασημένιο μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου το 2012, και δύο ακόμα μετάλλια στο Ρίο 2016, είχε διαγνωστεί με ανίατη εκφυλιστική μυϊκή νόσο.
Η ευθανασία είναι νόμιμη υπό αυστηρούς όρους στο Βέλγιο και το 2008 η Vervoort υπέγραψε έγγραφα που θα της επέτρεπαν μία μέρα να τερματίσει τη ζωή της.
Έτσι, το βράδυ της Τρίτης αποφάσισε να κάνει χρήση του δικαιώματός της αυτού.
Η συγκεκριμένη νόσος από την οποία υπέφερε η Vervoort της προκαλούσε χρόνιους, δυνατούς πόνους, κρίσεις, παράλυση στα κάτω άκρα και δεν της επέτρεπε να κοιμηθεί.
Σε συνέντευξη, που είχε παραχωρήσει στο BBC Radio το 2016, είχε αναφέρει:
«Μπορεί να αισθάνομαι πολύ, πολύ άσχημα, παθαίνω επιληψία, φωνάζω από τον πόνο, χρειάζομαι πολλά παυσίπονα όπως βάλιουμ και μορφίνη».
«Πολλοί άνθρωποι με ρωτούν πώς είναι δυνατόν να έχω τόσο καλές επιδόσεις και να χαμογελάω με όλο τον πόνο που αντιμετωπίζω και το φάρμακα που παίρνω. Για μένα, οι αγώνες με αναπηρικό αμαξίδιο είναι ένα είδος φαρμάκου», είχε πει η Vervoot.
Όταν ρωτήθηκε για το γεγονός ότι είχε υπογράψει έγγραφα για ευθανασία, είπε: «Δίνει μια αίσθηση ανακούφισης στους ανθρώπους. Θα ξέρω πότε δεν αντέχω άλλο.
Θα το γνωρίζω όταν έρθει η μέρα και θα είμαι έτοιμη». Η πόλη Diest δήλωσε ότι ένα βιβλίο συλλυπητηρίων θα είναι διαθέσιμο στο δημαρχείο από την Τετάρτη.
Πηγή: sportime
