Ο 24όροφος πύργος Γκρένφελ, ένα συγκρότημα εργατικών κατοικιών σε μια υποβαθμισμένη συνοικία στο δημοτικό διαμέρισμα του Κένσινγκτον και Τσέλσι καταστράφηκε ολοσχερώς στη φωτιά της 14ης Ιουνίου, με αποτέλεσμα να μείνουν άστεγοι εκατοντάδες άνθρωποι.
«Το συμβούλιο και η κυβέρνηση έχουν αποτύχει στο να ανταποκριθούν στο καθήκον τους να φροντίζουν σε καθημερινή βάση τους επιζώντες του Γκρένφελ, όσους υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα διαμερίσματά τους (στον πύργο) αλλά και τους άλλους περίοικους» επισήμανε η βουλευτής του αντιπολιτευόμενου Εργατικού Κόμματος που εκπροσωπεί το Κένσινγκτον.
Σε μια έκθεση σχετικά με τη στέγαση και τις ανισότητες στην περιοχή αυτή, η Βρετανίδα πολιτικός έγραψε ότι πέντε μήνες μετά, τα περισσότερα από τα παιδιά που εκτοπίστηκαν από τις φλόγες παραμένουν σε καταλύματα έκτακτης ανάγκης αν και ο νόμος απαγορεύει να ζουν υπό αυτές τις συνθήκες για περισσότερες από 6 εβδομάδες.
Το τοπικό συμβούλιο του Κένσινγκτον και Τσέλσι απέρριψε τις αιτιάσεις πως φέρει ευθύνη για το γεγονός ότι η διαδικασία μεταστέγασης των πυροπαθών εξελίσσεται με πολύ αργούς ρυθμούς.
Από τις 206 οικογένειες και ενοίκους του πύργου Γκρένφελ και του γειτονικού Γκρένφελ Ουόκ που χρειάζονταν νέα σπίτια, οι 28 μετακόμισαν σε μόνιμες κατοικίες, ενώ οι 49 σε προσωρινές, σύμφωνα με το Συμβούλιο.
Συνολικά, 178 παιδιά συνεχίζουν να ζουν σε καταλύματα έκτακτης ανάγκης, περιλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε φίλους, σε ξενοδοχεία ή σε επιπλωμένα στούντιο.
Η Ντεντ Κόαντ διέψευσε ότι οποιαδήποτε από τις οικογένειες ζει στα καταλύματα έκτακτης ανάγκης από επιλογή. Εξήγησε ότι επισκέφθηκε πολλές οικογένειες και όλοι τους βρίσκονταν σε απόγνωση ζητώντας επιτακτικά να μετακομίσουν στη μόνιμη κατοικία τους. Το πρόβλημα, σύμφωνα με την ίδια, είναι ότι δεν τους παρέχουν κατάλληλα σπίτια.
«Πολλοί είναι εκείνοι που χάνουν το μυαλό τους» τόνισε η Ντεντ Κόαντ. Περιέγραψε μάλιστα τις επισκέψεις που η ίδια έκανε σε πυροπαθείς οι οποίοι ζουν στριμωγμένοι σε δωμάτια ξενοδοχείων όπου τα παιδιά δεν έχουν καν χώρο να μελετήσουν τα μαθήματά τους. Σε πολλές περιπτώσεις οι γονείς τους ξέσπασαν σε λυγμούς όταν αφηγούνταν την κατάστασή τους.
