Τα όπλα του είδους περιέχουν πολλές δεκάδες υποπυρομαχικά, τα οποία διασπείρονται σε τεράστια έκταση, αλλά δεν εκρήγνυνται όλες οι βόμβες όταν πέφτουν στο πεδίο, μετατρεπόμενες έτσι σε νάρκες κατά προσωπικού, η παραμικρή επαφή με τις οποίες μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο ή ακρωτηριασμό πολύ καιρό μετά το τέλος των ένοπλων συρράξεων στο πλαίσιο των οποίων ερρίφθησαν.
Το 2016, ο αριθμός των ανθρώπων που καταγράφηκε ότι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από τα βομβίδια αυτού του είδους ανήλθε στους 971, από 419 το 2015, αναφέρει η νέα ετήσια έκθεση του Παρατηρητηρίου των Βομβών Διασποράς, στο οποίο συμμετέχει η Handicap International.
Το 98% των θυμάτων ήταν άμαχοι, διευκρινίζεται σε αυτή την έκθεση, που δόθηκε στη δημοσιότητα μερικές ημέρες πριν από τη σύνοδο των χωρών που έχουν κυρώσει τη Σύμβαση του Όσλο, με την οποία απαγορεύθηκαν τα όπλα διασποράς. Η σύνοδος αυτή προβλέπεται να διεξαχθεί από την 4η ως την 6η Σεπτεμβρίου στη Γενεύη.
«Οι βόμβες διασποράς συνεχίζουν να προκαλούν σφαγές» και «είναι η Συρία» η χώρα όπου καταγράφηκε «το 89% των θυμάτων» των όπλων αυτού του είδους σε παγκόσμιο επίπεδο, κι η επανειλημμένη χρήση τους έχει γίνει «εξαιρετικά ανησυχητική», τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Αν Ερί, στέλεχος της Handicap International.
Αυτό «δείχνει αδιαφορία για τους αμάχους» ή χειρότερα, «σε ορισμένες περιπτώσεις, την εσκεμμένη στοχοθέτησή τους», σημείωσε η ίδια.
Μεταξύ των κατηγορούμενων για τη χρήση αυτών των όπλων, πέραν της συριακής κυβέρνησης και της Ρωσίας, στην έκθεση κατονομάζεται «η διεθνής συμμαχία υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας» η οποία έχει επέμβει στον πόλεμο στην Υεμένη.
Στη Συρία όπως και στην Υεμένη, ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων είναι «πολύ πιθανόν» υψηλότερος από αυτόν ο οποίος καταγράφεται, «καθώς η συγκέντρωση δεδομένων είναι ιδιαίτερα περίπλοκη», τονίζει η Handicap International.
Ούτε η Συρία, ούτε η Υεμένη, ούτε η Σαουδική Αραβία έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του Όσλο. Το ίδιο ισχύει για τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα.
Το 2016 βόμβες διασποράς χρησιμοποιήθηκαν στη Σομαλία, στην Ουκρανία, στο Σουδάν, στη Λιβύη, καθώς και στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ (που διεκδικούν η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν), διευκρίνισε η ΜΚΟ. Πληροφορίες «που δεν έχουν επιβεβαιωθεί ακόμη» κάνουν λόγο περί ενδεχόμενης χρήσης τέτοιων όπλων και «στο Ιράκ».
πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ
