Μάλιστα, σε αυτήν την επιτροπή, η οποία έχει ήδη επισκεφθεί μία ακόμη φορά τον χώρο φιλοξενίας, συμμετέχουν περισσότεροι 100 δικηγόροι εθελοντές.
«Σκοπός της επίσκεψής μας ήταν να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες, στο πλαίσιο πάντα μιας εθελοντικής προσπάθειας, για το αν θέλουν να αιτηθούν παροχής ασύλου στην Ελλάδα, ή να υποβάλουν αίτημα επανένωσης με μέλη των οικογενειών τους, που ήδη βρίσκονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες» αναφέρουν.
Μετά την καταγραφή και την εξέταση των αιτημάτων το επόμενο βήμα θα είναι, όπως σημειώνουν η Χρύσα Βουλδή και ο Στάθης Αντίοχος, η παροχή νομικών συμβουλών, ώστε να συνταχθούν τα απαραίτητα έγγραφα, με σκοπό να μπορέσουν οι πρόσφυγες, είτε να πάρουν άσυλο, είτε να προωθηθούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
Σχετικά με τα όσα έζησαν στον χώρο φιλοξενίας οι δικηγόροι εθελοντές, είναι χαρακτηριστική η περιγραφή της Χρύσας Βουλδή: «Οι περισσότεροι θέλουν να φύγουν και να πάνε σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπου εκεί βρίσκονται συγγενικά τους πρόσωπα. Πέρα από αυτό το γεγονός στην Μυρσίνη συναντήσαμε νέους και μορφωμένους ανθρώπους, όπως καθηγητές δασκάλους, μηχανικούς, φοιτητές κ.α., που δεν μπορούν να μένουν άπραγοι, αλλά θέλουν να εργαστούν και να προσφέρουν στην χώρα που θα βρεθούν».
«Παράλληλα» συνεχίζει η Χρύσα Βουλδή, «συναντήσαμε πολλά παιδιά, τα οποία περνούν ξέγνοιαστες στιγμές έχοντας ξεφύγει πλέον από τον πόλεμο και τις περιπέτειες του ταξιδιού». Όπως περιγράφει, «καθ ΄ όλη την διάρκεια της παραμονής μας στον χώρο φιλοξενίας, τα παιδιά βρίσκονταν συνεχώς δίπλα μας, ήθελαν να βγάζουν φωτογραφίες και έδειχναν ενθουσιασμένα που κάποιοι τους επισκέπτονταν».
Όπως προσθέτει, «μού έκανε εντύπωση η εμπιστοσύνη που μας έδειξαν, παρότι είμασταν άγνωστοι, όπως επίσης και το ότι πολλά από τα παιδιά γνώριζαν σχετικά καλά την αγγλική γλώσσα, ενώ κάποια άλλα είχαν ήδη μάθει, με την βοήθεια εθελοντών, τις πρώτες ελληνικές λέξεις».
Όμως σε αυτό το σημείο, υπογραμμίζει η Χρύσα Βουλδή, «θα ήθελα να αναφερθώ σε μία ξεχωριστή περίπτωση». Πρόκειται, όπως λέει, «για ένα μικρό κοριτσάκι που αρχικά έχασε την ακοή του, εξ αιτίας μιας βόμβας που έπεσε κοντά στο σπίτι της στην Συρία, ενώ έπειτα από λίγο καιρό έχασε τους γονείς του, πάλι από έκρηξη βόμβας. Παρ όλα αυτά είναι ένα παιδί γεμάτο ζωή, που χαίρεται την κάθε στιγμή, έχοντας δίπλα της την οικογένεια της αδελφής της μητέρας της».
Όσον αφορά στις συνθήκες διαβίωσης, η Χρύσα Βουλδή τονίζει ότι «όσοι φιλοξενούνται στη Μυρσίνη μάλλον θα πρέπει να αισθάνονται τυχεροί, συγκριτικά με άλλους πρόσφυγες».
Όπως περιγράφει, «ζουν ανά οικογένειες σε διώροφα κτίσματα, μαγειρεύουν το καθημερινό φαγητό τους με προμήθειες που τους προσφέρουν πολίτες και εθελοντικές οργανώσεις και φροντίζουν για την καθημερινή καθαριότητα». Πάντως, όπως προσθέτει, «αν και υπάρχει καθημερινή σίτιση με φροντίδα της πολιτείας, αρκετοί είναι οι πρόσφυγες που προτιμούν να παρασκευάζουν το δικό τους φαγητό».
Επίσης, συνεχίζει η Χρύσα Βουλδή, «πολύ συχνά πρόσφυγες βγαίνουν από τον χώρο φιλοξενίας, κάνουν μία βόλτα στην περιοχή και όσοι έχουν ακόμη χρήματα κάνουν και κάποιες μικρές αγορές, που αφορούν αποκλειστικά τρόφιμα για να μαγειρέψουν».
Από την πλευρά του, ο Στάθης Αντίοχος λέει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι «οι πρόσφυγες είναι πολύ ευχαριστημένοι που γίνεται αυτή η προσπάθεια, γιατί ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα μπορέσουν να πάνε σε κάποια άλλη χώρα της, όπου βρίσκονται συγγενείς τους».
Όμως, όπως υπογραμμίζει, «επειδή αρκετοί σχημάτισαν την εντύπωση πως ξεκινά μία διαδικασία για να φύγουν, τους εξηγούσαμε ότι γίνεται απλώς καταγραφή, που όμως μπορεί να τους βοηθήσει, ώστε να τελειώσει η περιπέτειά τους».
Σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης, ο Στάθης Αντίοχος αναφέρει ότι οι φιλοξενούμενοι πρόσφυγες είναι ικανοποιημένοι, σημειώνοντας ότι «είδαμε από κοντά, πως ζουν σε ένα καλό περιβάλλον έχοντας την στήριξη εθελοντών και φορέων». Ακόμη προσθέτει ότι οι συνθήκες είναι πολύ καλές ειδικά τα παιδιά, αφού βρίσκονται σε ένα μεγάλο χώρο με σπίτι, φαγητό, οικογένεια και μπορούν να περνούν τη ημέρα τους ξέγνοιαστα».
Επίσης, ο Στάθης Αντίοχος αναφέρει ότι «αρκετοί πρόσφυγες πηγαίνουν στην Μυρσίνη και ψωνίζουν τα απολύτως αναγκαία, γιατί θέλουν να φτιάχνουν φαγητά της επιλογής τους», ενώ όπως τονίζει σε αυτό το σημείο, «κανείς δεν μας ανέφερε, ότι αντιμετώπισε το οποιοδήποτε πρόβλημα, όταν βρέθηκε μακριά από τον χώρο φιλοξενίας».
